۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Изгелек - ул көнсығышҡа һәм көнбайышҡа йөҙөңдө бороу түгел, ә изгелек - ул (изгелек) Аллаһҡа, Ҡиәмәт көнөнә, фәрештәләргә, китаптарға, пәйғәмбәрҙәргә иман килтергәндәр һәм үҙҙәре яратҡан байлыҡты туғандарына, етемдәргә, ярлыларға, сәйәхәттә булған кешеләргә (мусафирҙарға), ялсыларға, үҙҙәренең кешеләрен азат итеүселәргә һәм үҙҙәрен азат итеүселәргә биргәндәр. вәғәҙәләр ҡасан вәғәҙәләр, һәм кешеләр ярлылыҡта, ғазаптарҙа һәм һуғыш ваҡытында сабыр. Улар – хаҡ һүҙле кешеләр, улар – тәҡүәле кешеләр.

اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ

aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).

(Шулай уҡ) сабыр кеше, тәҡүәле кеше, итәғәтле кеше, малын таратып биреүсе һәм таң алдынан ғәфү үтенеүсе кеше.

قَالَ اللّٰهُ هٰذَا يَوْمُ يَنْفَعُ الصّٰدِقِيْنَ صِدْقُهُمْ ۗ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ

qālallāhu hāżā yaumu yanfa‘uṣ-ṣādiqīna ṣidquhum, lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).

Аллаһ Тәғәлә әйтә: "Был ваҡытта тәҡүә кешеләр үҙҙәренең тәҡүәлектәренең файҙаһын ала. Улар аҫтында йылғалар аҡҡан ожмахҡа инә, улар унда мәңге ҡаласаҡ. Аллаһ уларҙан риза, улар ҙа Унан риза. Был ҙур еңеүҙе".

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَكُوْنُوْا مَعَ الصّٰدِقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanuttaqullāha wa kūnū ma‘aṣ-ṣādiqīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм тәҡүәлеләр менән бергә булығыҙ.

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

Һәм әйтегеҙ (Мөхәммәткә): «Хәҡиҡәт Раббығыҙҙан килә, кем иман килтерергә теләй, иман килтерһен, кем иман килтермәҫкә теләй, иман килтерһен». Ысынлап та, Беҙ залимдар өсөн йәһәннәмде әҙерләнек, уларҙың болғаныштары уларҙы уратып алған. Ярҙам һораһалар (эсһәләр), уларға биттәрен яндырырлыҡ ҡайнар тимер кеүек һыу бирерҙәр. (Был) иң насар эсемлек һәм иң насар ял итеү урыны.

مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ رِجَالٌ صَدَقُوْا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ ۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ قَضٰى نَحْبَهٗۙ وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْتَظِرُ ۖوَمَا بَدَّلُوْا تَبْدِيْلًاۙ

minal-mu'minīna rijālun ṣadaqū mā ‘āhadullāha ‘alaih(i), faminhum man qaḍā naḥbah(ū), wa minhum may yantaẓir(u), wa mā baddalū tabdīlā(n).

Мөьминдәр араһында Аллаһ Тәғәләгә биргән вәғәҙәләрен үтәүселәр ҙә бар. Улар араһында ҡолаусылар ҙа бар, улар араһында көткәндәр ҙә бар, улар (вәғәҙәләрен) әҙ генә лә үҙгәртмәйҙәр.

لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ

liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).

шулай итеп, Аллаһ тәҡүә кешеләргә изгелектәре өсөн бүләк бирер, әгәр теләһә, ике йөҙлөләргә яза бирер йәки уларҙың тәүбәләрен ҡабул итһә. Ысынлап та, Алла ярлыҡаусы, мәрхәмәтле!

اِنَّ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمٰتِ وَالْمُؤْمِنِيْنَ وَالْمُؤْمِنٰتِ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْقٰنِتٰتِ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالصّٰدِقٰتِ وَالصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰبِرٰتِ وَالْخٰشِعِيْنَ وَالْخٰشِعٰتِ وَالْمُتَصَدِّقِيْنَ وَالْمُتَصَدِّقٰتِ وَالصَّاۤىِٕمِيْنَ وَالصّٰۤىِٕمٰتِ وَالْحٰفِظِيْنَ فُرُوْجَهُمْ وَالْحٰفِظٰتِ وَالذّٰكِرِيْنَ اللّٰهَ كَثِيْرًا وَّالذّٰكِرٰتِ اَعَدَّ اللّٰهُ لَهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا

innal-muslimīna wal-muslimāti wal-mu'minīna wal-mu'mināti wal-qānitīna wal-qānitāti waṣ-ṣādiqīna waṣ-ṣādiqāti waṣ-ṣābirīna waṣ-ṣābirāti wal-khāsyi‘īna wal-khāsyi‘āti wal-mutaṣaddiqīna wal-mutaṣaddiqāti waṣ-ṣā'imīna waṣ-ṣā'imāti wal-ḥāfiẓīna furūjahum wal-ḥāfiẓāti waż-żākirīnallāha kaṡīraw waż-żākirāti a‘addallāhu lahum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).

Ысынлап та, мосолман ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, иманлы ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙ итәғәтендә ныҡыша, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар сабыр, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар баҫалҡы, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар саҙаҡа биргән, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар ураҙа тота, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар үҙ намыҫын һаҡлай, ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар өсөн Аллаһ навеги ( ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар, улар өсөн наве) һәм ҙур сауап.

وَالَّذِيْ جَاۤءَ بِالصِّدْقِ وَصَدَّقَ بِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ

wal-lażī jā'a biṣ-ṣidqi wa ṣaddaqa bihī ulā'ika humul-muttaqūn(a).

Хәҡиҡәтте (Мөхәммәдте) килтергәндәр һәм уны раҫлаусылар – тәҡүә кешеләр.

طَاعَةٌ وَّقَوْلٌ مَّعْرُوْفٌۗ فَاِذَا عَزَمَ الْاَمْرُۗ فَلَوْ صَدَقُوا اللّٰهَ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْۚ

°ā‘atuw wa qaulum ma‘rūf(un), fa'iżā ‘azamal-amr(u), falau ṣadaqullāha lakāna khairal lahum.

(Улар өсөн хәйерлерәк нәмә — (Аллаһҡа) итәғәтле булыу һәм яҡшы һүҙҙәр һөйләү. Сөнки (һуғыш) тәртибе урынлаштырылһа (уларға оҡшамаясаҡ). Әммә улар ысынлап та Аллаһҡа иман килтерһә, был улар өсөн яҡшыраҡ булыр ине.

اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَ

innamal-mu'minūnal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ṡumma lam yartābū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāh(i), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).

Ысынында, ысын мөьминдәр – Аллаһҡа һәм Уның Рәсүленә иман килтергәндәр, һуңынан улар тартынмай һәм улар Аллаһ юлында малдары һәм йәндәре менән көрәшә. Улар ысын кешеләр.