هُوَ الَّذِيْ خَلَقَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ثُمَّ اسْتَوٰٓى اِلَى السَّمَاۤءِ فَسَوّٰىهُنَّ سَبْعَ سَمٰوٰتٍ ۗ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
huwal-lażī khalaqa lakum mā fil-arḍi jamī‘ā(n), ṡummastawā ilas-samā'i fasawwāhunna sab‘a samāwāt(in), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).
उह (अल्लाह) ने तुहाडे वास्ते धरती ते हर चीज़ पैदा कीती है, फिर उह आकाश विच गया, फिर उहनां नूं सत्त आकाश विच सिद्ध कर दित्ता। ते ओह हर गल्ल दा सर्वज्ञ ऐ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
हे विश्वास करने आले! जेकर तुंदे कोल इक नियत समें लेई करजा ते प्राप्यता ऐ तां तुसेंगी उ’नेंगी लिखना चाहिदा। ते तुंदे च इक लेखक गी ठीक लिखने देयो। लिखने आला लिखने थमां इन्कार नेईं करै जि'यां अल्लाह ने उसी सिखाया ऐ, इस करी उसी लिखने देयो। ते जिस बंदा दा कर्जा है, ओ हुक्म दे, ते ओ अपने रब अल्लाह तों डर दे, ते उस विचों कुझ वी नहीं कट्टे। जेकर कर्जदार कोई ऐसा व्यक्ति ऐ जिस च बुद्धि दी कमी ऐ जां कमजोर ऐ (अपनी हालत च), जां अपने आप गी डिक्टेट करने च असमर्थ ऐ तां अपने संरक्षक गी सही तरीके कन्नै डिक्टेट करने देयो। ते तुंदे बीच दो पुरुष गवाहें कन्ने गवाही देओ। जेकर दो पुरुष (गवाह) नेईं होन तां (होई सकदे न) जेड़े लोकें च तुसें गी पसंद ऐ (मौजूद) गवाहें च इक पुरुष ते दो जनानियां, तां जे जेकर इक भुल्ली जंदा ऐ तां दूआ उसी याद दिलांदा ऐ। ते गवाहें गी बुलाने पर इन्कार नेईं करने देओ। ते इसगी लिखने थमां ऊब नेईं जाओ, डेडलाइन आस्तै, चाहे (कर्ज) छोटा होऐ जां बड्डा। जो कि अल्लाह दी नजर विच ज्यादा न्यायसंगत, गवाही कूं मजबूत करण विच ज्यादा सक्षम, अते शक दे नजदीक, जब तक कि तुआडे विच कैश व्यापार कैनी, तां तुआडे वास्ते कुई पाप कैनी अगर तुस्सां ओ न लिखो। ते खरीदने ते बेचने पर गवाह लैओ, ते लेखक ते गवाहें आस्तै गल्लां मुश्कल नेईं करो। जेकर तुस (ऐ) करदे ओ, तां सचमुच, ए तुंदी बक्खी दा बुराई दा कर्म ऐ। ते अल्लाह तों डरो, अल्लाह तुहानूं सिखांदा है, ते अल्लाह सब कुछ जानकार है।
۞ وَعِنْدَهٗ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَآ اِلَّا هُوَۗ وَيَعْلَمُ مَا فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَّرَقَةٍ اِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِيْ ظُلُمٰتِ الْاَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَّلَا يَابِسٍ اِلَّا فِيْ كِتٰبٍ مُّبِيْنٍ
wa ‘indahū mafātiḥul-gaibi lā ya‘lamuhā illā huw(a), wa ya‘lamu mā fil-barri wal-baḥr(i), wa mā tasquṭu miw waraqatin illā ya‘lamuhā wa lā ḥabbatin fī ẓulumātil-arḍi wa lā raṭbiw wa lā yābisin illā fī kitābim mubīn(in).
ते सारे अनदेखां दी चाबी उदे कन्ने ऐ; उंदे सिवा कोई नेई जानदा। ओह् जानदा ऐ जे जमीनै उप्पर ते समुंदरे च केह् ऐ। इक बी पत्ता नेईं गिरदा जेह्दे बारे च उसी पता नेईं ऐ। धरती दे न्हेरे विच इक बी बीज नहीं है, ना ही कोई भीगी या सूखी चीज़ है, जो असली किताब (लौह महफूज़) विच नहीं लिखी गई है।
اَلَمْ يَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوٰىهُمْ وَاَنَّ اللّٰهَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
alam ya‘lamū annallāha ya‘lamu sirrahum wa najwāhum wa annallāha ‘allāmul-guyūb(i).
क्या ओ नेईं जानदे के अल्लाह उंदे राज ते उंदी फुसफुसाहट गी जानदा ऐ, ते अल्लाह सब किश अनदेखा जानदा ऐ?
قُلْ اَتُعَلِّمُوْنَ اللّٰهَ بِدِيْنِكُمْۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
qul atu‘alimūnallāha bidīnikum, wallāhu ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
(उन्हें) आखना, "क्या तुस अल्लाह गी अपने धर्म (अपने विश्वास) दे बारे च दस्सने आह्ले ओ, हालाँकि अल्लाह जानदा ऐ जे आकाश च केह् ऐ ते धरती च केह् ऐ ते अल्लाह हर चीज दा सर्वज्ञ ऐ।"
اَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَۗ وَهُوَ اللَّطِيْفُ الْخَبِيْرُ ࣖ
alā ya‘lamu man khalaq(a), wa huwal-laṭīful-khabīr(u).
क्या (उचित) है कि अल्लाह जिसने इसे बनाया है, ओ नहीं जानदा? ते ओह परम सूक्ष्म, सर्वज्ञ ऐ।