فَاذْكُرُوْنِيْٓ اَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِيْ وَلَا تَكْفُرُوْنِ ࣖ
fażkurūnī ażkurkum wasykurū lī wa lā takfurūn(i).
پس مرا به یاد داشته باشید، من شما را به یاد خواهم آورد. از من شکر کنید، و به من کفر نکنید.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).
ای کسانی که ایمان دارید! از روزی خوبی که ما برای شما فراهم کرده ایم، بخورید و خدا را شکر کنید، اگر فقط او را عبادت کنید.
فَاِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا اَوْ رُكْبَانًا ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَمَا عَلَّمَكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَ
fa'in khiftum farijālan au rukbānā(n), fa'iżā amintum fażkurullāha kamā ‘allamakum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).
اگر شما (از خطر) میترسید، در جریان راه رفتن یا رانندگی نماز بخوانید. بعد زمانیکه امن شد، پس الله را به یاد بیاورید (دعا کنید)، طوریکه او به شما چیزی را که نمیدانستید یاد داده است.
يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).
ای مریم! از پروردگارت اطاعت کن، سجده کن و با کسانی که تعظیم میکنند تعظیم کن».
وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّٰهُ بِبَدْرٍ وَّاَنْتُمْ اَذِلَّةٌ ۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa laqad naṣarakumullāhu bibadriw wa antum ażillah(tun), fattaqullāha la‘allakum tasykurūn(a).
و به راستی که خداوند شما را در جنگ بدر یاری کرد هرچند ضعیف بودید. بنابراین از خدا بترسید، تا شکرگزار او باشید.
وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ
wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).
و محمد فقط یک رسول است؛ بسیاری از پیامبران قبل از او فوت کرده اند. اگر او بمیرد یا کشته شود، آیا شما به عقب بر میگردید (ارتداد میکنید)؟ هر کس به عقب برگردد به الله هیچ ضرری نخواهد رساند. الله سپاسگزاران را پاداش میدهد.
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ اَنْ تَمُوْتَ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ كِتٰبًا مُّؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهٖ مِنْهَاۚ وَمَنْ يُّرِدْ ثَوَابَ الْاٰخِرَةِ نُؤْتِهٖ مِنْهَا ۗ وَسَنَجْزِى الشّٰكِرِيْنَ
wa mā kāna linafsin an tamūta illā bi'iżnillāhi kitābam mu'ajjalā(n), wa may yurid ṡawābad-dun-yā nu'tihī minhā, wa may yurid ṡawābal-ākhirati nu'tihī minhā, wa sanajzisy-syākirīn(a).
و هر نفسی جز به اذن الله، در یک زمان تعیین شده، نمی‌میرد. هرکس پاداش دنیا را بخواهد، ما پاداش آن را به او میدهیم و کسی که پاداش آخرت را بخواهد، پاداش آن را به او میدهیم و سپاسگزاران را پاداش میدهیم.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قُمْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ فَاغْسِلُوْا وُجُوْهَكُمْ وَاَيْدِيَكُمْ اِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوْا بِرُءُوْسِكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ اِلَى الْكَعْبَيْنِۗ وَاِنْ كُنْتُمْ جُنُبًا فَاطَّهَّرُوْاۗ وَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ مِّنْهُ ۗمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ لِيَجْعَلَ عَلَيْكُمْ مِّنْ حَرَجٍ وَّلٰكِنْ يُّرِيْدُ لِيُطَهِّرَكُمْ وَلِيُتِمَّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qumtum ilaṣ-ṣalāti fagsilū wujūhakum wa aidiyakum ilal-marāfiqi wamsaḥū biru'ūsikum wa arjulakum ilal-ka‘bain(i), wa in kuntum junuban faṭṭahharū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum minh(u), mā yurīdullāhu liyaj‘ala ‘alaikum min ḥarajiw wa lākiy yurīdu liyuṭahhirakum wa liyutimma na‘matahū ‘alaikum la‘allakum tasykurūn(a).
ای کسانی که ایمان دارید! زمانیکه میخواهید نماز بخوانید، صورت و دست های تان را تا آرنج ها بشویید، و سر تان را جارو کنید و پاهای تان را تا مچ پا (وودو) بشویید. اگر شما جنوب هستید، پس حمام کنید. و اگر مریض هستید یا در سفر هستید یا از تشناب برمیگردید یا زنی را لمس میکنید، پس اگر آب نرسید، با خاک خوب (خالص) تیمم کنید؛ صورت و دست های تانرا با آن پاک کنید (خاک). الله متعال نمی‌خواهد کارها را برای شما دشوار سازد، بلکه می‌خواهد شما را پاک کند و نعمت‌هایش را بر شما تکمیل کند، تا شکرگزار باشید.
لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللّٰهُ بِاللَّغْوِ فِيْٓ اَيْمَانِكُمْ وَلٰكِنْ يُّؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُّمُ الْاَيْمَانَۚ فَكَفَّارَتُهٗٓ اِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسٰكِيْنَ مِنْ اَوْسَطِ مَا تُطْعِمُوْنَ اَهْلِيْكُمْ اَوْ كِسْوَتُهُمْ اَوْ تَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ ۗفَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ كَفَّارَةُ اَيْمَانِكُمْ اِذَا حَلَفْتُمْ ۗوَاحْفَظُوْٓا اَيْمَانَكُمْ ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
lā yu'ākhiżukumullāhu bil-lagwi fī aimānikum wa lākiy yu'ākhiżukum bimā ‘aqqattumul-aimān(a), fa kaffāratuhū iṭ‘āmu ‘asyarati masākīna min ausaṭi mā tuṭ‘imūna ahlīkum au kiswatuhum au taḥrīru raqabah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu ṡalāṡati ayyām(in), żālika kaffāratu aimānikum iżā ḥalaftum, waḥfaẓū aimānakum, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tasykurūn(a).
الله متعال شما را به خاطر نذرهای ناخواسته شما (قسم خوردن) مجازات نمی کند، بلکه شما را به خاطر سوگند های عمدی شما مجازات می کند، بنابراین کفرات (جریمه شکستن سوگند) سیر کردن ده نفر فقیر است، یعنی از غذای که معمولاً به خانواده خود می دهید، یا لباس دادن به آنها یا آزاد کردن یک خدمتکار. هرکس از این کار عاجز باشد، پس (متاسفانه) سه روز روزه بگیرد. این ماهیت سوگند های شما است زمانیکه شما قسم میخورید. و نذرهای خود را حفظ کنید. بدین ترتیب خداوند قوانین خود را برای شما توضیح میدهد تا شما (از او) شکرگزار باشید.
وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ
wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).
و زمین خوب است، نباتات به اذن خدا به وفور رشد میکنند؛ و خاک ضعیف، محصولات که رشد میکنند از بین میرود. از اینرو ما بارها و بارها نشانه های (عظمت ما) را برای آنهاییکه سپاسگزار اند توضیح میدهیم.
قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).
(خداوند) فرمود: «ای موسی! به راستی که من تو را از میان مردم دیگر (در زمان تو) انتخاب کردم تا پیامم و سخنانم را حمل کنی، پس به آنچه من به تو داده ام محکم چنگ بزن و از جمله سپاسگزاران باش».
۞ هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَّفْسٍ وَّاحِدَةٍ وَّجَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ اِلَيْهَاۚ فَلَمَّا تَغَشّٰىهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيْفًا فَمَرَّتْ بِهٖ ۚفَلَمَّآ اَثْقَلَتْ دَّعَوَا اللّٰهَ رَبَّهُمَا لَىِٕنْ اٰتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī khalaqakum min nafsiw wāḥidatiw waja‘ala minhā zaujahā liyaskuna ilaihā, falammā tagasysyāhā ḥamalat ḥamlan khafīfan fa marrat bih(ī), falammā aṡqalad da‘awallāha rabbahumā la'in ātaitanā ṣāliḥan lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
این اوست که شما را از یک نفس (آدم) خلق کرد و از آن جفت خود را آفرید، تا از او راضی شود. از اینرو بعد از اینکه او آنرا مخلوط کرد، (خانم اش) یک رحم سبک را حامله شد، و او همچنان (برای مدتی) احساس سبکی کرد. سپس وقتی احساس سنگینی کرد، هر دو (شوهر و زن) از الله پروردگارشان خواستند (گفتند) اگر فرزندی با تقوا به ما بدهی، البته همیشه شکر خواهیم داشت.
وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكُمْ لَىِٕنْ شَكَرْتُمْ لَاَزِيْدَنَّكُمْ وَلَىِٕنْ كَفَرْتُمْ اِنَّ عَذَابِيْ لَشَدِيْدٌ
wa iż ta'ażżana rabbukum la'in syakartum la'azīdannakum wa la'in kafartum inna ‘ażābī lasyadīd(un).
و (به یاد داشته باشید) هنگامی که پروردگارتان اعلام کرد: «به راستی که اگر شما شکرگزار باشید، من یقیناً (نعمت ها) را بر شما افزایش می دهم، اما اگر (نعمت های من) را انکار کنید، پس قطعاً عذاب من بسیار سنگین خواهد بود».
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
او از برکات او سپاسگزار است. خداوند او را برگزیده و به راه مستقیم هدایت کرده است.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
کسی که از کتاب علم داشت، گفت: قبل از اینکه چشمانت پلک بزند، من تخت را نزد تو خواهم آورد. پس وقتی او (سلیمان) تخت را در مقابل خود دید، گفت: «این از فضل پروردگارم است که مرا آزمایش کند، آیا من سپاسگزار باشم یا انکار (نعمت های او) هر کس شکر گزار باشد، پس به راستی او شکرگزار (خوبی) خود است، و هر کس کفر کند، پس به راستی پروردگار من ثروتمند ترین است».
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ اَكُوْنَ ظَهِيْرًا لِّلْمُجْرِمِيْنَ
qāla rabbi bimā an‘amta ‘alayya falan akūna ẓahīral lil-mujrimīn(a).
او (موسی) گفت، "ای پروردگار من! به لطف های که تو به من عطا کردی، من کمک کننده گناهکاران نخواهم بود. "
وَمِنْ رَّحْمَتِهٖ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لِتَسْكُنُوْا فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa mir raḥmatihī ja‘ala lakumul-laila wan-nahāra litaskunū fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
و این به خاطر رحمت او است که شب و روز را برای شما ساخت، تا شما در شب استراحت کنید و تا شما مقداری از فضل او را (در جریان روز) جستجو کنید و تا از او شکر بگذارید.
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
به راستی آنچه را که غیر از الله می‌پرستید فقط بت است و شما دروغ می‌سازید. در حقیقت، چیزی که شما جدا از الله پرستش میکنید قادر به فراهم ساختن روزی برای شما نیست؛ پس از الله رزق بخواهید، و او را عبادت کنید و از او شکر بگذارید. فقط به او برگردانده خواهید شد.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
و به راستی که ما به لقمان حکمت داده‌ایم، یعنی: «شکر الله باش! و هرکس شکر (الله) باشد، پس به راستی شکر گزار خودش است؛ و هر کس شکر (بد نام) نباشد، پس به راستی که الله ثروتمند و ستایش‌مند است».
يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ
ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).
آنها (جن ها) برای سلیمان نظر به چیزی که او میخواست کار میکردند، بشمول (ساختن) تعمیرات بلند، مجسمه ها، بشقاب های که (به اندازه حوض ها و دیگ های که (روی اجاق) باقی مانده بودند (بزرگ) بودند. ای خانواده داوود کار کنید تا (الله) را شکر کنید. و تعداد کمی از بندگان من سپاسگزار هستند.
بَلِ اللّٰهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
balillāha fa‘bud wa kum minasy-syākirīn(a).
بنابراین بگذارید که الله تنها کسی باشد که شما پرستش میکنید و شما نیز از جمله شکرگزاران باشید».