وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ
wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು (ನಿಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು) ಬೆನ್ನಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ನೀವು ದುರ್ಬಲರಾಗಬೇಡಿ. ನೀವು ನೋವು ಅನುಭವಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಸಹ ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ, ಆದರೆ ಅವರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸದದ್ದನ್ನು ನೀವು ಅಲ್ಲಾಹನಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ಅಲ್ಲಾಹನು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವಜ್ಞ.
وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ
wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).
ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಜ್ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾವು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರೂ, ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಬಂದಿರುವ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಏಕೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬಾರದು?
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
ಓ ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೇ! ಹೋಗಿ ಯೂಸುಫ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದರರ ಬಗ್ಗೆ (ಸುದ್ದಿ) ಹುಡುಕಿರಿ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಕರುಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಶೆಗೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಕರುಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಶೆಗೊಂಡವರು ನಂಬಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ಮಾತ್ರ.
هُوَ الَّذِيْ يُرِيْكُمُ الْبَرْقَ خَوْفًا وَّطَمَعًا وَّيُنْشِئُ السَّحَابَ الثِّقَالَۚ
huwal-lażī yurīkumul -barqa khaufaw wa ṭama‘aw wa yunsyi'us -saḥābaṡ-ṡiqāl(a).
ಅವನೇ ನಿಮಗೆ ಮಿಂಚನ್ನು ತೋರಿಸುವವನು, ಭಯ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಮೋಡಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು.
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
ಅವರು (ಇಬ್ರಾಹೀಮ್) ಹೇಳಿದರು; ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದವರ ಹೊರತು ಯಾರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಕರುಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಿರಾಶರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ يَبْتَغُوْنَ اِلٰى رَبِّهِمُ الْوَسِيْلَةَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ وَيَرْجُوْنَ رَحْمَتَهٗ وَيَخَافُوْنَ عَذَابَهٗۗ اِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُوْرًا
ulā'ikal-lażīna yad‘ūna yabtagūna ilā rabbihimul-wasīlata ayyuhum aqrabu wa yarjūna raḥmatahū wa yakhāfūna ‘ażābah(ū), inna ‘ażāba rabbika kāna maḥżūrā(n).
ಅವರು ಯಾರನ್ನು ಕರೆದರೋ, ಅವರು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಾಹನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರು (ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ) ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಅವರು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಅವನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಭಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಶಿಕ್ಷೆಯು ಭಯಪಡಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).
(ಮುಹಮ್ಮದ್) ಹೇಳಿರಿ, "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾನು ನಿಮ್ಮಂತಹ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ, ನಿಮ್ಮ ದೇವರು ಸರ್ವಶಕ್ತ ದೇವರು ಎಂದು ನನಗೆ ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನ ನೀಡಲಾಗಿದೆ." ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಭೇಟಿಯನ್ನು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸತ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಾರದು."
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿಗಳಾದ ಬಹುದೇವತಾವಾದಿಗಳೇ) ಅಥವಾ ನೀವು ಪರಲೋಕದ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಭಗವಂತನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವೆರಗಿ ಮತ್ತು ನಿಂತು ಪೂಜಿಸುವವರೇ? ಹೇಳಿ: "ಅರಿವುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ತಿಳಿಯದವರ ಸಮಾನರೇ?" ನಿಜಕ್ಕೂ, ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ಇರುವವರು ಮಾತ್ರ ಉಪದೇಶ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.