اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(நினைவு கூருங்கள்) வானவர்கள் கூறியதை: “ஓ மர்யமே! அல்லாஹ்விடமிருந்து ஒரு வார்த்தையைப் பற்றிய நற்செய்தியை அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தருகிறான். அவருடைய பெயர் மஸீஹ், அதாவது மர்யமின் மகனான ஈஸா (இயேசு), இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் மேன்மைமிக்கவராகவும், (அல்லாஹ்வுக்கு) நெருக்கமானவர்களில் ஒருவராகவும் இருப்பார்.”
وَيُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا وَّمِنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa yukallimun nāsa fil-mahdi wa kahlaw wa minaṣ-ṣāliḥīn(a).
அவர் தொட்டிலில் இருந்தபோதும், வளர்ந்த பின்பும் மக்களிடம் பேசினார்; மேலும் அவர் நீதிமான்களில் ஒருவராக இருந்தார்.
قَالَتْ رَبِّ اَنّٰى يَكُوْنُ لِيْ وَلَدٌ وَّلَمْ يَمْسَسْنِيْ بَشَرٌ ۗ قَالَ كَذٰلِكِ اللّٰهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗاِذَا قَضٰٓى اَمْرًا فَاِنَّمَا يَقُوْلُ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
qālat rabbi annā yakūnu lī waladuw wa lam yamsasnī basyar(un), qāla każālikillāhu yakhluqu mā yasyā'(u), iżā qaḍā amran fa'innamā yaqūlu lahū kun fayakūn(u).
அவள் (மர்யம்) கூறினாள், "என் இறைவா, எந்த ஆணும் என்னைத் தீண்டாத நிலையில், எனக்கு எப்படி பிள்ளைகள் பிறப்பது சாத்தியமாகும்?" அவன் (அல்லாஹ்) கூறினான், "ஆகவே, அல்லாஹ் தான் நாடியதைப் படைக்கிறான். அவன் ஒன்றை விதிக்க விரும்பும்போது, அதனிடம் 'ஆகு!' என்று மட்டுமே கூறுகிறான். ஆகவே, அது அப்படித்தான் இருக்கிறது."
وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
மேலும், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் தூதரும் மர்யமின் மகனுமான மஸீஹ், ஈஸாவைக் கொன்றுவிட்டோம்" என்று அவர்கள் கூறியதால் (நாம் அவர்களைத் தண்டித்தோம்), உண்மையில் அவர்கள் அவரைக் கொல்லவோ அல்லது சிலுவையில் அறையவோ இல்லை; மாறாக, ஈஸாவைப் போன்ற ஒருவரையே கொன்றார்கள். நிச்சயமாக, ஈஸாவைக் கொன்றது குறித்துக் கருத்து வேறுபாடு கொள்பவர்கள், கொல்லப்பட்டவர் யார் என்பதில் எப்போதும் சந்தேகத்திலேயே இருக்கிறார்கள். உண்மையில் கொல்லப்பட்டவர் யார் என்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் வெறும் யூகத்தின் அடிப்படையிலேயே செயல்பட்டார்கள், அதனால் தாங்கள் அவரைக் கொன்றுவிட்டோமா என்பதில் அவர்களுக்கு உறுதியாகத் தெரியவில்லை.
بَلْ رَّفَعَهُ اللّٰهُ اِلَيْهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا
bar rafa‘ahullāhu ilaih(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).
ஆனால் அல்லாஹ் இயேசுவைத் தன் சன்னிதிக்கு உயர்த்தினான். அல்லாஹ் எல்லாம் வல்லவன், எல்லாம் அறிந்தவன்.
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
மேலும், அல்லாஹ் கூறியதை நினைவுகூருங்கள்: "மர்யமின் மகனே ஈசா! நான் உமக்குத் தூய ஆவியைக் கொண்டு பலம் அளித்தபோது, உமக்கும் உம் தாயாருக்கும் நான் அளித்த அருட்கொடையை நினைவுகூருங்கள். நீர் தொட்டிலில் இருந்தபோதும், வளர்ந்த பிறகும் மனிதர்களுடன் பேசும் திறன் பெற்றிருந்தீர். மேலும், நான் உமக்கு எழுதுவதையும், ஞானத்தையும், தவ்ராத்தையும், நற்செய்தியையும் கற்பித்ததை நினைவுகூருங்கள். மேலும், எனது அனுமதியுடன் நீர் மண்ணிலிருந்து ஒரு பறவையை உருவாக்கி, அதன் மீது ஊதியபோது, அது எனது அனுமதியுடன் ஒரு உண்மையான பறவையாக மாறியதை நினைவுகூருங்கள். மேலும், எனது அனுமதியுடன் பிறவிக் குருடரையும், தொழுநோயாளியையும் நீர் குணப்படுத்தியதை நினைவுகூருங்கள். மேலும், எனது அனுமதியுடன் நீர் இறந்தவர்களை (கல்லறையிலிருந்து) உயிர்ப்பித்ததை நினைவுகூருங்கள். மேலும், நீர் இஸ்ரவேல் மக்களுக்குத் தெளிவான செய்தியை அளித்தபோது, அவர்களில் இருந்த நிராகரிப்பாளர்கள், 'இது உண்மையான சூனியத்தைத் தவிர வேறில்லை' என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்."
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
மேலும் (நினைவு கூருங்கள்), அல்லாஹ், "மர்யமின் மகனே ஈசா! அல்லாஹ்வைத் தவிர, என்னையும் என் தாயையும் இரு கடவுள்களாக ஆக்குங்கள் என்று மக்களிடம் கூறியது நீர்தானா?" என்று கேட்டபோது, (ஈசா) பதிலளித்தார், "உனக்கே புகழனைத்தும். என்னுடையதல்லாத ஒன்றைக் கூறுவது எனக்குத் தகாது. நான் அவ்வாறு கூறியிருந்தால், நீ அறிந்திருப்பாய். எனக்குள் இருப்பதை நீ அறிவாய், உனக்குள் இருப்பதை நான் அறியேன். நிச்சயமாக, மறைவானவை அனைத்தையும் அறிந்தவன் நீயே."
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
நீ எனக்குக் கட்டளையிட்டதைத் தவிர (அதாவது), "என் இறைவனும் உங்கள் இறைவனுமான அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்" என்பதைத் தவிர (நான் அவர்களிடம்) வேறு எதையும் கூறவில்லை. நான் அவர்களுடன் இருந்தவரை, அவர்களுக்கு எதிராக நான் சாட்சியாக இருந்தேன். ஆகவே, நீ என்னைக் கடந்து சென்ற பிறகு, நீயே அவர்களைப் பாதுகாத்தாய். மேலும், நீயே அனைத்துப் பொருட்களுக்கும் சாட்சியாக இருக்கிறாய்.
فَاَشَارَتْ اِلَيْهِۗ قَالُوْا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِى الْمَهْدِ صَبِيًّا
fa asyārat ilaīh(i), qālū kaifa nukallimu man kāna fil-mahdi ṣabiyyā(n).
எனவே அவள் (மர்யம்) அவளை (குழந்தையை) சுட்டிக்காட்டினாள். அவர்கள், “இன்னும் ஊஞ்சலில் ஆடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு சின்னக் குழந்தையிடம் நாங்கள் எப்படிப் பேசுவது?” என்றார்கள்.
قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ
qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).
அவர் (ஈசா) கூறினார், “நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் அடியான்; அவன் எனக்கு வேதத்தை (இன்ஜீலை) வழங்கினான், மேலும் அவன் என்னை ஒரு நபியாகவும் ஆக்கினான்.”
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
நான் எங்கிருந்தாலும் அவன் என்னை பாக்கியசாலியாக ஆக்கியுள்ளான்; நான் உயிரோடு இருக்கும் வரை தொழுகையையும் ஜகாத்தையும் என் மீது கடமையாக்கியுள்ளான்.
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
என் தாயின் மீது மிகுந்த பற்று கொண்டவளாக இருந்தேன், மேலும் அவர் என்னை அகங்காரம் கொண்டவளாகவோ அல்லது பரிதாபத்திற்குரியவளாகவோ ஆக்கவில்லை.
وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا
was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).
நான் பிறந்த நாளிலும், நான் மரணமடையும் நாளிலும், நான் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படும் நாளிலும் என் மீது சாந்தி நிலவட்டும்.
وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
மர்யமின் மகனான ஈசா (ரலி) அவர்கள், "இஸ்ரவேலின் மக்களே! நிச்சயமாக நான் உங்களுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதன் ஆவேன். எனக்கு முன் அருளப்பட்ட வேதமாகிய தவ்ராத்தை நான் உறுதிப்படுத்துகிறேன். மேலும், எனக்குப் பிறகு வரவிருக்கும் தூதரைப் பற்றிய நற்செய்தியையும் அளிக்கிறேன். அவருடைய பெயர் அஹ்மத் (முஹம்மது) ஆகும்" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். ஆனால், அந்தத் தூதர் தெளிவான சான்றுகளுடன் அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள், "இது உண்மையான சூனியம்" என்று கூறினார்கள்.