وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
ते (याद रखो), जदों असीं घर (काबा) नू इकट्ठा होण दा थां ते लोकां वास्ते सुरक्षित थां बणा दित्ता। ते इब्राहिम दे मकाम गी नमाज दी जगह बनाओ। ते अस इब्राहीम ते इस्माइल गी हुक्म दित्ता ऐ के "तवाफ करने आलें, इक्तिकाफ करने आलें, प्रणाम करने आलें ते सजदे करने आलें आस्तै मेरे घर गी साफ करो!"
وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
ते (याद रखो) जदों इब्राहिम ने इस्माइल नाल मंदिर दी नींह खड़ी कीती, (नमाज करदे होए), "साडे रब, साडे कोलों (दान) स्वीकार करो। वाकई, तुसीं सब सुनने आला, सर्वज्ञ हो।"
وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ
ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
ते (मुहम्मद), किताब (अल-कुरान) च इस्माइल दी कहानी सुनाओ। ओह़ सच् चाई च अपने वचन दा मानू, प्रेरित ते भ़विखवानी हा।
وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).
ते उने अपने परिवार गी नमाज (करने) ते जकात देने दा हुक्म दित्ता, ते ओह इक ऐसा आदमी हा जेड़ा अपने रब कोला खुश हा।
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
इस आस् ते जदुं ओह़ उंदे कन् ने कम्म करने आस् ते उमर च आई गेया, तां (अब्राह़म) ने ग् लाया, "हे मेरे पुत्तर, मैं सपने च दिक् खेया ऐ के अऊं तुसेंगी कत्ल करदा ऐं, तां तुस केह़ सोचेया ऐ, इस गल् ला उप् पर विचार करो!" उने (इस्माइल) आखया, “हे मेरे पिता!, जेड़ा तुसेंगी आज्ञा दित्ती गेदी ऐ, उसी करो, परमात्मा दी मर्जी कन्ने तुस मिगी मरीजें च पाई लैगेओ।”
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
इस करिए जदूं ओह दोनों ने आत्मसमर्पण कर दित्ता ते उसने (इब्राहिम) अपने पुत्तर गी (अपने) मंदिर उप्पर सुट्टी दित्ता, (अल्लाह दे हुक्म गी पूरा करने आस्तै)।
وَنَادَيْنٰهُ اَنْ يّٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۙ
wa nādaināhu ay yā ibrāhīm(u).
फिर असी उसी पुकारया, “हे इब्राहिम!
قَدْ صَدَّقْتَ الرُّءْيَا ۚاِنَّا كَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
qad ṣaddaqtar-ru'yā, innā każālika najzil-muḥsinīn(a).
सचमुच, तुसें उस सपने गी धर्मी ठहराया ऐ।” सचमुच, भलाई करने आलें गी अस इयां गै इनाम दिंदे आं।
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْبَلٰۤؤُا الْمُبِيْنُ
inna hāżā lahuwal-balā'ul-mubīn(u).
सचमुच, ए सचमुच इक असली परीक्षा ऐ।
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
ते अस उस बच्चे गी बड्डे बलिदान कन्ने छुड़ाया।
وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ
ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).
ते इस्माइल, इलियासा' ते जुल्किफ्ली गी याद करो। एह् सारे सारें कोला शैल लोकें च शामल न।