وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ عَاصِفَةً تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖٓ اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْنَا فِيْهَاۗ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عٰلِمِيْنَ
wa lisulaimānar-rīḥa ‘āṣifatan tajrī bi'amrihī ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā, wa kunnā bikulli syai'in ‘ālimīn(a).
अर (म्हे) सुलेमान नै एक घणी तेज हवा दी जिकी उणरै हुकम माथै उण धरती माथै उड़गी जिणनै म्हे उणनै आशीर्वाद दियो हो। अर आपां हरेक चीज नै जाणता हां।
وَمِنَ الشَّيٰطِيْنِ مَنْ يَّغُوْصُوْنَ لَهٗ وَيَعْمَلُوْنَ عَمَلًا دُوْنَ ذٰلِكَۚ وَكُنَّا لَهُمْ حٰفِظِيْنَ ۙ
wa minasy-syayāṭīna may yagūṣūna lahū wa ya‘malūna ‘amalan dūna żālik(a), wa kunnā lahum ḥāfiẓīn(a).
अर (म्हे सुलैमान रै साम्हीं भी झुकग्या) शैतानां रो एक टोळो जिका उणरै वास्तै (समुद्र मांय) गोता लगाया अर बां इणरै अलावा दूजा काम करिया; अर म्हे ही बां री देखभाळ करां हां।
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).
अर साचाणी, म्हे दाऊद अर सुलैमान नै ज्ञान दियो है; अर दोनूं ई बोल्या, "अल्लाह री स्तुति है जिणनै आपरै घणकरा आस्थावान सेवकां माथै म्हारै माथै कृपा करी है।"
وَوَرِثَ سُلَيْمٰنُ دَاوٗدَ وَقَالَ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَاُوْتِيْنَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍۗ اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِيْنُ
wa wariṡa sulaimānu dāwūda wa qāla yā ayyuhan-nāsu ‘ullimnā manṭiqaṭ-ṭairi wa ūtīnā min kulli syai'(in), inna hāżā lahuwal-faḍlul-mubīn(u).
अर सुलेमान नै दाऊद विरासत में मिल्यो हो, अर बो (सुलेमान) बोल्यो, "ओ लोग! म्हानै चिड़ियां री भाषा सिखाई गई है अर म्हानै सगळो कीं दियो गयो है। साची में, (सब) यो साची में एक असली वरदान है।"
وَحُشِرَ لِسُلَيْمٰنَ جُنُوْدُهٗ مِنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوْزَعُوْنَ
wa ḥusyira lisulaimāna junūduhū minal-jinni wal-insi waṭ-ṭairi fahum yūza‘ūn(a).
अर सुलैमान रै वास्तै उणरी सेना जिन्न, मिनख अर चिड़ियां सूं भेळी करीजी, पछै वे व्यवस्थित ढंग सूं चाल पड़्या।
حَتّٰىٓ اِذَآ اَتَوْا عَلٰى وَادِ النَّمْلِۙ قَالَتْ نَمْلَةٌ يّٰٓاَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوْا مَسٰكِنَكُمْۚ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمٰنُ وَجُنُوْدُهٗۙ وَهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
Ḥattā iżā atau ‘alā wādin-naml(i), qālat namlatuy yā ayyuhan-namludkhulū masākinakum, lā yaḥṭimannakum sulaimānu wa junūduhū wa hum lā yasy‘urūn(a).
जद तांई वे चींटियां री घाटी मांय नीं पूग्या, एक चींटी बोली, "ओ चींटियां! आपरै घोंसले मांय जावो, जिणसूं सुलेमान अर उणरी सेना थारै माथै पग नीं मारै, जद तांई कै वे चेतावनी नीं राखै।"
فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِّنْ قَوْلِهَا وَقَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَدْخِلْنِيْ بِرَحْمَتِكَ فِيْ عِبَادِكَ الصّٰلِحِيْنَ
fatabassama ḍāḥikam min qaulihā wa qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa adkhilnī biraḥmatika fī ‘ibādikaṣ-ṣāliḥīn(a).
तो वो (सुलेमान) मुळक्यो अर हँस्यो क्यूंकै (सुण्यो) चींटी री बातां। अर उण प्रार्थना करी, "हे म्हारा प्रभु, म्हनै आपरै आशीर्वादां रै वास्तै आभारी रैवण री प्रेरणा देवो जिका थैं म्हारै अर म्हारै माता-पिता नै दियो है अर जिणसूं म्हैं वै भला काम कर सकूं जिणनै थै मंजूरी देवो हो; अर थारी किरपा सूं म्हनै थारै पुण्य सेवकां री पंक्ति में प्रवेश कर सकूं।"
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ
wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).
अर बो चिड़ियां री जांच कर बोल्यो, “मैं हुद हुद नै क्यूं कोनी देखूं, कांई वो गैरहाजिर लोगां मांय सूं है?
لَاُعَذِّبَنَّهٗ عَذَابًا شَدِيْدًا اَوْ لَاَا۟ذْبَحَنَّهٗٓ اَوْ لَيَأْتِيَنِّيْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
la'u‘ażżibannahū ‘ażāban syadīdan au la'ażbaḥannahū au laya'tiyannī bisulṭānim mubīn(in).
जद तांई बो म्हारै कनै कोई साफ कारण सूं नीं आवैला, म्हैं उणनै कड़ी सजा सूं निश्चित रूप सूं दंड दूंला या फेर उणनै काट दूंला।"
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيْدٍ فَقَالَ اَحَطْتُّ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ وَجِئْتُكَ مِنْ سَبَاٍ ۢبِنَبَاٍ يَّقِيْنٍ
famakaṡa gaira ba‘īdin faqāla aḥaṭtu bimā lam tuḥiṭ bihī wa ji'tuka min saba'im binaba'iy yaqīn(in).
तो थोड़ी ताळ पछै (हुद हुद आयो), फेर बो बोल्यो, "म्हैं एक बात रो पतो लगायो है जिणनै थनै अजै तांई नीं मालूम है। म्हैं सबा री धरती सूं थारै कनै आश्वस्त करण आळी खबर लेय'र आयो हूं।"
اِنِّيْ وَجَدْتُّ امْرَاَةً تَمْلِكُهُمْ وَاُوْتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ وَّلَهَا عَرْشٌ عَظِيْمٌ
innī wajattumra'atan tamlikuhum wa ūtiyat min kulli syai'iw wa lahā ‘arsyun ‘aẓīm(un).
साची, म्हैं देख्यो कै एक लुगाई ही जिकी बां माथै राज करती ही, अर बां नै हरेक चीज सूं आशीर्वाद मिल्यो हो अर बां रै कनै एक मोटो राजगद्दी ही।
وَجَدْتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُوْنَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ اَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيْلِ فَهُمْ لَا يَهْتَدُوْنَۙ
wajattuhā wa qaumahā yasjudūna lisy-syamsi min dūnillāhi wa zayyana lahumusy-syaiṭānu a‘mālahum fa ṣaddahum ‘anis-sabīli fahum lā yahtadūn(a).
मैं (हुद चिड़िया) उणनै अर उणरै लोगां नै सूरज री पूजा करता देख्यो, अल्लाह री नीं; अर शैतान बांका (बुरा) काम बांनै चोखा लाग्या है, इण वास्तै बांनै (अल्लाह) रै मारग सूं रोक दियो है, इण वास्तै बांनै मार्गदर्शन नीं मिल्यो है,
اَلَّا يَسْجُدُوْا لِلّٰهِ الَّذِيْ يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُخْفُوْنَ وَمَا تُعْلِنُوْنَ
allā yasjudū lillāhil-lażī yukhrijul-khab'a fis-samāwāti wal-arḍi wa ya‘lamu mā tukhfūna wa mā tu‘linūn(a).
वे (इणरै अलावा) अल्लाह री पूजा नीं करै जिको आकास अर धरती मांय लुक्योड़ी चीजां नै साम्हीं लावै है अर जिको जाणै है कै थै कांई छुपायो है अर कांई प्रगट करो हो।
اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ۩
allāhu lā ilāha illā huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
अल्लाह, उणरै अलावा कोई भगवान कोनी है, प्रभु जिणरै कनै महान सिंहासन है।
۞ قَالَ سَنَنْظُرُ اَصَدَقْتَ اَمْ كُنْتَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qāla sananẓuru aṣadaqta am kunta minal-kāżibīn(a).
उण (सुलेमान) कह्यो, “आप देखस्यां कै थै साच बोलो हो कै थै झूठ बोलबाळा मांय सूं एक हो।
اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ
iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).
म्हारै इण चिट्ठी नै लेय'र जावो, फेर बां माथै गिरा दो, फेर बां सूं मुड़ जावो, फेर बां री बातां माथै ध्यान देवो।"
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ
qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).
उण (बाल्किस) कह्यो, "हे गणमान्य लोग! वाकई, म्हारै वास्तै एक महान पत्र भेज्यो गयो है।"
اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ
innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).
साची (ओ चिट्ठी) सुलेमान रो हो जिण मांय लिख्योड़ो हो, "अल्लाह रै नाम सूं, जो परम दयालु अर परम दयालु है।
اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ
allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).
म्हारै सागै घमंड मत करो अर म्हारै कनै अधीनता करण आळा लोगां रै रूप मांय आवो।"
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَفْتُوْنِيْ فِيْٓ اَمْرِيْۚ مَا كُنْتُ قَاطِعَةً اَمْرًا حَتّٰى تَشْهَدُوْنِ
qālat yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī amrī, mā kuntu qāṭi‘atan amran ḥattā tasyhadūn(i).
उण (बाल्किस) कह्यो, "हे गणमान्य लोग! (इण) मामला मांय म्हनै विचार करो। थारै (म्हारी) सभा मांय मौजूद होवण सूं पैली म्हैं कदैई किणी मामला रो फैसलो नीं करूं।"
قَالُوْا نَحْنُ اُولُوْا قُوَّةٍ وَّاُولُوْا بَأْسٍ شَدِيْدٍ ەۙ وَّالْاَمْرُ اِلَيْكِ فَانْظُرِيْ مَاذَا تَأْمُرِيْنَ
qālū naḥnu ulū quwwatiw wa ulū ba'sin syadīd(in), wal-amru ilaiki fanẓurī māżā ta'murīn(a).
बां जवाब दियो, "म्हारै कनै (लड़ाई करण सारू) असाधारण ताकत अर हिम्मत है, पण फैसलो थारै हाथां मांय है; सो विचार करो कै थै कांई आदेश देवोला।"
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
उण (बाल्किस) कह्यो, "वास्तव में, जद राजा किणी देस नै जीत लेवैला, तो वे निश्चित रूप सूं उणनै तबाह कर देला अर उणरै कुलीन निवासियां नै अपमानित कर देला; अर वे वौ ई करैला।"
وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ
wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).
अर साचैई, मैं बां कनै दूत भेजूंला अर दान ल्याऊंला अर (मैं) बां री उडीक करूंला कै दूत पाछो कांई ल्यावैला।
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
तो जद (दूत) सुलेमान रै कनै पूग्या तो उण (सुलेमान) कह्यो, "कांई थै म्हनै धन देणो चावो हो? जो अल्लाह म्हनै दियो है वो अल्लाह थानै दियोड़ा सूं चोखो है; पण थनै आपरै वरदान माथै गर्व है।"
اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ
irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).
बां कनै पाछो आवो! हां, आपां निश्चित रूप सूं वांरै कनै एक सेना रै साथै आवांला जिणरो वे विरोध नीं कर सकैला, अर आपां वांनै बेइज्जती रै साथै उण धरती (सबा') सूं भगा देवांला अर वे अपमान रै साथै (कैदी) बण जावैला।"
قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ
qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).
उण (सुलेमान) कह्यो, "हे राजकुमारां! थारै मांय सूं कुण है जिको म्हारै कनै आ'र खुद नै समर्पित करण सूं पैली आपरो राजगद्दी म्हारै कनै ल्या सकै है?"
قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ
qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).
जिन्न रै इफ्रित कह्यो, "थै थारी सीट सूं उठबा सूं पैली ही म्हैं थारै कनै ल्याऊंला; अर साची, म्हैं इणनै करण सारू इतरो ताकतवर हूं अर भरोसो करियो जा सकै है।"
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
एक जिणनै किताब सूं ज्ञान हो बो बोल्यो, "मैं थारी आंख्यां री पलक झपकबा सूं पैली ई थारै कनै सिंहासन ले आऊंला।" तो जद उण (सुलेमान) आपरै साम्हीं सिंहासन देख्यो तो बो बोल्यो, "ओ म्हारै प्रभु री किरपा रै मांय है जिको म्हनै परखै है, चायै म्हैं आभारी हूं या (उणरै आशीर्वाद) रो नकारूं। जो कोई आभारी है, तो वाकई वो आपरी (भलाई) रै वास्तै आभारी है, अर जो भी अविश्वास करै है, तो वाकई म्हारो प्रभु सर्वोच्च अमीर है।"
قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ
qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).
उण (सुलेमान) कह्यो, "उणरै वास्तै उणरो गद्दी बदलो; आपां देखस्यां कै वो (बाल्किस) इणनै जाणै है; या अबै नीं जाणै है।"
فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ
falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).
तो जद वो (बाल्किस) आयो तो उणसूं पूछ्यो गयो, "कांई यो थारो सिंहासन इसो है?" उण (बाल्किस) जवाब दियो, “जाणै वो ई हो।” (अर वो बालकीस कह्यो), "म्हानै पैली सूं ज्ञान दियो गयो है अर म्हे वै हां जका (अल्लाह रै आधीन) है।"
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ
wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).
अर अल्लाह रै अलावा दूजा री पूजा करण री उणरी आदत उणनै (इस्लाम नै जलम देवण सूं) रोकती रैयी, असल मांय वो (बलकीस) काफिरां मांय सूं एक हो।
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
उणनै (बाल्किस) कैयो गयो हो, "महल मांय प्रवेश करो।" सो जद उण (बाल्किस) (महल री मंजिल) नै देख्यो तो उणनै लाग्यो कै ओ पाणी रो एक मोटो कुण्ड है, अर उण आपरै दो बछड़ां नै उघाड़ दियो। उण (सुलेमान) कह्यो, "वास्तव में यो तो महल रो कांच सूं ढक्योड़ो फर्श है।" उण (बाल्किस) कह्यो, "हे म्हारा प्रभु, म्हैं खुद रै सागै गलत काम करियो है। म्हैं सुलेमान रै साथै सगळा जगत रा प्रभु अल्लाह रै सामी समर्पण करूं।"
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).
अर म्हे सुलेमान रै वास्तै हवा नै (वश में) करी, जिणरी सुबह री यात्रा एक महीनै री यात्रा रै बराबर ही अर दोपहर री यात्रा एक महीनै री यात्रा रै बराबर ही (भी) अर म्हे उणरै वास्तै तरल तांबा रो प्रवाह कर दियो। अर केई जिन्न है जका आपरै प्रभु री इजाजत सूं उणरै साम्हीं (उणरै वश में) काम करै है। अर बां मांय सूं कोई भी म्हारी आज्ञा सूं हटैला, म्हे उणनै नरक री जलती आग री सजा भोग देवांला।
يَعْمَلُوْنَ لَهٗ مَا يَشَاۤءُ مِنْ مَّحَارِيْبَ وَتَمَاثِيْلَ وَجِفَانٍ كَالْجَوَابِ وَقُدُوْرٍ رّٰسِيٰتٍۗ اِعْمَلُوْٓا اٰلَ دَاوٗدَ شُكْرًا ۗوَقَلِيْلٌ مِّنْ عِبَادِيَ الشَّكُوْرُ
ya‘malūna lahū mā yasyā'u mim maḥārība wa tamāṡīla wa jifānin kal-jawābi wa qudūrir-rāsiyāt(in), i‘malū āla dāwūda syukrā(n), wa qalīlum min ‘ibādiyasy-syakūr(u).
वे (जिन्न) सुलेमान रै वास्तै उणरी इच्छा मुजब काम करता हा, जिण मांय ऊंची इमारतां, मूर्तियां, थाळी बणाणी ही जिकी (बडी) पूल अर बर्तन जिका (चूल्हे माथै) रैयग्या हा। हे दाऊद रा परिवार, (अल्लाह) रो धन्यवाद करण सारू काम करो। अर म्हारा सेवक मांय सूं घणकरा ई आभारी है।
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
सो जद म्हे उणरै (सुलेमान) रै वास्तै मौत रो हुकम दियो हो, तो बांनै उणरी मौत दीमक रै अलावा और कीं नीं दिखायो जिका उणरी लाठी नै खाग्या। तो जद वो गिरग्यो, तो जिन्न नै ठाह लागग्यो कै जे वे अदृश्य नै जाण लेवैला तो वे अपमानजनक यातना रै मांय नीं रैवैला।
وَوَهَبْنَا لِدَاوٗدَ سُلَيْمٰنَۗ نِعْمَ الْعَبْدُ ۗاِنَّهٗٓ اَوَّابٌۗ
wa wahabnā lidāwūda wa sulaimān(a), ni‘mal-‘abd(u), innahū awwāb(un).
अर दाऊद नै म्हे सुलैमान नै दियो। वो नौकरां मांय सूं सबसूं चोखो हो। साची, वो अल्लाह रो आज्ञाकारी हो।
اِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصّٰفِنٰتُ الْجِيَادُۙ
iż ‘uriḍa ‘alaihi bil-‘asyiyyiṣ-ṣāfinātul-jiyād(u).
(याद राखजो) जद एक दिन सिंझ्या वे उणरै कनै वश में (घोड़ा) पण घणा तेज,
فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
अर बो बोल्यो, "वास्तव में, म्हनैं भला (घोड़ां) सूं प्यार है, जका सूरज डूबण तांई म्हनैं म्हारै प्रभु री महानता री याद दिरावै है।"
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
सगळा घोड़ां नै पाछो म्हारै कनै ल्याओ। फेर बां घोड़ां रा पगां अर गळै काट दिया।
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
अर साचाणी, म्हे सुलैमान नै परख्यो अर म्हे (उणनै) आपरी कुर्सी माथै एक शरीर रै रूप मांय लेटवा दियो (बीमारी रै कारण कमजोर), पछै वो पश्चाताप कर लियो।
قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِيْ وَهَبْ لِيْ مُلْكًا لَّا يَنْۢبَغِيْ لِاَحَدٍ مِّنْۢ بَعْدِيْۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
qāla rabbigfir lī wa hab lī mulkal lā yambagī li'aḥadim mim ba‘dī, innaka antal-wahhāb(u).
उण कह्यो, "हे म्हारा प्रभु, म्हनै माफ कर अर म्हनै असो राज दे जिको म्हारै पछै किणी रै कनै नीं है। साचाणी, थूं ई दाता है।"
فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيْحَ تَجْرِيْ بِاَمْرِهٖ رُخَاۤءً حَيْثُ اَصَابَۙ
fasakhkharnā lahur-rīḥa tajrī bi'amrihī rukhā'an ḥaiṡu aṣāb(a).
फेर म्हे उणरै हुकम मुजब हवा नै उणरै अधीन कर दी, जठै-जठै बो चावै हो।
وَالشَّيٰطِيْنَ كُلَّ بَنَّاۤءٍ وَّغَوَّاصٍۙ
wasy-syayāṭīna kulla bannā'iw wa gawwāṣ(in).
अर (म्हे भी उणरै आधीन हुयग्या) शैतान, सगळा बिल्डर अर गोताखोर,
وَّاٰخَرِيْنَ مُقَرَّنِيْنَ فِى الْاَصْفَادِ
wa ākharīna muqarranīna fil-aṣfād(i).
अर दूजा (राक्षस) जिका जंजीरां सूं बंध्या है।
هٰذَا عَطَاۤؤُنَا فَامْنُنْ اَوْ اَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ
hāżā ‘aṭā'unā famnun au amsik bigairi ḥisāb(in).
यो म्हारो वरदान है; फेर बिना गणना रै (दूजां नै) दे दो या खुद रै वास्तै रोक दो।
وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ ࣖ
wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
अर साचाणी, उणरै कनै म्हारै कनै एक पद है अर पाछो जावण सारू एक आछी जगां है।