فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
तेँ ओ सभ अल्लाहक अनुमति सँ ओकरा पराजित क' देलक, आ दाऊद गोलियत केँ मारि देलक। तखन अल्लाह हुनका (दाऊद) के राज्य आ बुद्धि देलखिन आ जे चाहैत छलाह से सिखबैत छलाह | आ जँ अल्लाह किछु लोकक रक्षा दोसरक माध्यमे नहि करितथि तँ धरती अवश्य भ्रष्ट भ' जाइत। मुदा अल्लाह के सब दुनिया पर इनाम छै।
وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا
wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
आ अहाँक प्रभु बेसी नीक जकाँ जनैत छथि जे आकाश आ पृथ्वी मे के अछि। आ सच मे, हम किछु भविष्यवक्ता केँ किछु सँ बेसी फायदा द' देने छी।
وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
आ (मोन अछि) दाऊद आ सुलेमानक कथा, जखन दुनू गोटे खेतक संबंध मे निर्णय लेलनि, कारण (खेत) केँ अपन लोकक बकरी सँ क्षतिग्रस्त कयल गेल छल | आ हम हुनका लोकनिक निर्णय (देल गेल) के गवाह बनलहुँ ।
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
आ हम सुलेमान केँ (अधिक सटीक नियमक) समझ देलियनि; आ प्रत्येक के हम बुद्धि आ ज्ञान देलियनि, आ पहाड़ आ चिड़ै के अपन वश में क देलियनि, सब दाऊद के संग महिमामंडित। आ हमहीं सभ करैत छी।
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
आ सचमुच, हम दाऊद के हमरा सब स एकटा उपहार देने छी। (हम कहलियनि) "हे पहाड़ आ चिड़ै! दाऊद के संग बेर-बेर उंचाई करू," आ हम हुनका लेल लोहा नरम क' देने छी,
اَنِ اعْمَلْ سٰبِغٰتٍ وَّقَدِّرْ فِى السَّرْدِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
ani‘mal sābigātiw wa qaddir fis-sardi wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna baṣīr(un).
अर्थात) कवच के पैघ कोट बनाबय आ ओकर बुनाई के नापब; आ नीक काज करू। सचमुच, हम अहाँक काजक सर्वदर्शी छी।
اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).
जे कहैत छथि ताहि पर धैर्य राखू; आ हमरऽ सेवक दाऊद के याद करऽ जेकरा में ताकत छै; सचमुच ओ (अल्लाह) के बहुत आज्ञाकारी छलाह |
اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ
innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).
सचमुच, हमहीं छी जे साँझ आ भोर मे हुनका (दाऊद) के संग महिमामंडन करबाक लेल पहाड़ के वश में करैत छी,
وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ
waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).
आ (हम सभ सेहो) चिड़ै सभकेँ संग्रहित अवस्थामे वशमे कऽ देलहुँ । प्रत्येक (अल्लाह) के बहुत आज्ञाकारी छल।
وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ
wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).
आ हम हुनकर राज्य के मजबूत केलौं आ हम हुनका बात के निर्णय लेबय में बुद्धि आ बुद्धि देलियनि।
۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ
wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).
आ मिहराब के देबाल पर चढ़ला पर झगड़ा करय वाला के खबर अहां तक पहुंच गेल अछि?
اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ
iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).
जखन ओ सभ दाऊद सँ भेंट करय लेल प्रवेश केलनि तखन ओ हुनका लोकनिक (आगमन) के कारण आश्चर्यचकित भ' गेलाह | ओ सभ बजलाह, "डरब नहि! (हमरा सभ) दुनूक मतभेद अछि, हमरा सभ मे सँ किछु गोटे दोसरक संग अन्याय केने छी; तेँ हमरा सभक बीच निष्पक्ष न्याय करू आ सत्य सँ हटि क' सोझ बाट पर नहि चलाउ।"
اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ
inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).
असल मे हमर भाइक उननबे टा मादा बकरी छल आ हमरा लग एकटा मात्र छल, तखन ओ कहलनि, "(अपन बकरी) हमरा सौंप दिअ! आ ओ हमरा बहस मे हरा देलक।"
قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩
qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).
ओ (दावूद) कहलनि, "सत्ते, ओ अहाँक बकरी केँ अपन बकरी मे (जोड़य) माँगि क' अहाँक संग अन्याय केने छथि। सचमुच, जे लोक साझीदार छथि, ओहि मे सँ बहुतो लोक दोसरक संग अन्याय करैत छथि, सिवाय ओहि लोकक जे विश्वास करैत छथि आ नीक काज करैत छथि; आ ओहि मे सँ किछुए गोटे एहन काज करैत छथि।" आ दाऊद केँ शंका भेलैक जे हम सभ ओकर परीक्षण क' रहल छी; अतः ओ अपन प्रभु सँ क्षमा मँगलनि तखन खसि पड़लाह आ पश्चाताप केलनि |
فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ
fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
तखन हम (हुनकर गलती) माफ क देलहुं। आ सचमुच, हुनकर एकटा एहन पद छनि जे वास्तव मे हमरा सभक नजदीक छनि आ घुरबाक लेल नीक जगह छनि.
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(अल्लाह कहलनि), "हे दाऊद! हम अहाँ केँ धरती पर खलीफा (शासक) बना देने छी, तेँ लोकक बीच निष्पक्ष न्याय करू आ अपन इच्छाक पालन नहि करू, कारण ई अहाँ केँ अल्लाह केर मार्ग सँ भटका देत। सचमुच, जे अल्लाह केर मार्ग सँ भटकत ओकरा भारी सजा भेटत, कारण ओ सब हिसाब-किताबक दिन बिसरि गेल।"