وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
තවද, සමූද් ජනයා වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර සාලිහ් (යැව්වෙමු). ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනයිනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න! ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. නියත වශයෙන්ම ඔබ වෙත ඔබේ ස්වාමියාගෙන් පැහැදිලි සාක්ෂියක් පැමිණ ඇත. අල්ලාහ්ගෙන් පැමිණි මෙම ඔටුවා ඔබට ලකුණකි. එය අල්ලාහ්ගේ පොළොව පෝෂණය කිරීමට ඉඩ දෙන්න, එයට හානියක් නොකරන්න, එසේ නොවුවහොත් ඔබට වේදනාකාරී වධ හිංසා ලැබෙනු ඇත.”
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ عَادٍ وَّبَوَّاَكُمْ فِى الْاَرْضِ تَتَّخِذُوْنَ مِنْ سُهُوْلِهَا قُصُوْرًا وَّتَنْحِتُوْنَ الْجِبَالَ بُيُوْتًا ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di ‘ādiw wa bawwa'akum fil-arḍi tattakhiżūna min suhūlihā quṣūraw wa tanḥitūnal-jibāla buyūtā(n), fażkurū ālā'allāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ආද් ජනයාගෙන් පසු ඔහු ඔබව කලීෆාවරුන් ලෙස පත් කර, ඔබව පොළොවෙහි තැබූ අවස්ථාව සිහිපත් කරන්න. ඔබ පැතලි ස්ථානවල මාලිගා ගොඩනඟා, කඳු මත ඒවායින් නිවාස කපා ගන්න. එබැවින් අල්ලාහ්ගේ ආශිර්වාද මතක තබා ගන්න. පොළොවෙහි කලහ ඇති නොකරන්න.
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).
උඩඟු නායකයින්, දුර්වලයන් ලෙස සලකනු ලැබූවන්ට, එනම් තම ජනතාවගෙන් විශ්වාස කළ අයට, “සාලිහ් ඔහුගේ දෙවියන්ගෙන් පැමිණි දූතයෙකු බව ඔබ දන්නවාද?” යැයි පැවසූහ. ඔවුන්, “නියත වශයෙන්ම අපි ඔහු පැවසූ දේ විශ්වාස කරමු” යැයි පැවසූහ.
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ
qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).
පුරසාරම් දොඩන අය, “නියත වශයෙන්ම අපි ඔබ විශ්වාස කරන දේ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නෙමු” යැයි පවසති.
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
පසුව ඔවුන් ඔටුවාව මරා දමා, තම දෙවියන්ගේ අණට විරුද්ධව උඩඟු ලෙස ක්‍රියා කළහ. “ඕ සාලිහ්! ඔබ දූතයින්ගෙන් කෙනෙකු බව සැබෑ නම්, ඔබගේ තර්ජනය අපට ඔප්පු කරන්න” යැයි පැවසූහ.
فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
එවිට ඔවුන්ට භූමිකම්පාවක් ඇති වූ අතර, ඔවුන් තම නිවාසවල නටබුන් මත මිය ගියහ.
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ
fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).
පසුව ඔහු (සාලේ) ඔවුන්ගෙන් ඉවත් වී, “මගේ ජනතාවෙනි! නියත වශයෙන්ම මම මාගේ ස්වාමියාගේ පණිවිඩය ඔබට දැනුම් දී ඔබට උපදෙස් දුනිමි. නමුත් උපදෙස් දෙන අයට ඔබ කැමති නැත” යනුවෙන් පැවසීය.
۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).
සමූද් (සමූද්) වරුන් වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර සාලිහ් (යැව්වෙමු) ඔහු මෙසේ පැවසීය: “මගේ ජනයිනි! අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න. ඔහු හැර ඔබට වෙනත් දෙවියෙකු නැත. ඔහු ඔබව පොළොවෙන් (භූමියෙන්) නිර්මාණය කර ඔබට සමෘද්ධිය ලබා දුන්නේය. එබැවින් ඔහුගෙන් සමාව අයැද, පසුව ඔහු වෙත පසුතැවිලි වන්න. නියත වශයෙන්ම මගේ දෙවියන් (ඔහුගේ කරුණාව) ඉතා සමීපව සිටින අතර (ඔහුගේ සේවකයන්ගේ යාච්ඤා පිළිගන්නේය).
قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).
“ඕ සාලිහ්! ඔබ අප අතරට පැමිණීමට පෙර ඔබ අපේක්ෂා කළ පුද්ගලයෙකු විය. අපගේ මුතුන් මිත්තන් නමස්කාර කළ දේට නමස්කාර කිරීමෙන් ඔබ අපව වළක්වන්නේ ඇයි? ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ අප වෙත කැඳවන දේ ගැන අපි සැබවින්ම සැකයෙන් හා කනස්සල්ලෙන් සිටිමු” යැයි ඔවුහු (සමුද්) පැවසූහ.
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْۗ وَاٰتٰىنِيْ مِنْهُ رَحْمَةً فَمَنْ يَّنْصُرُنِيْ مِنَ اللّٰهِ اِنْ عَصَيْتُهٗ ۗفَمَا تَزِيْدُوْنَنِيْ غَيْرَ تَخْسِيْرٍ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī, wa ātānī minhu raḥmatan famay yanṣurunī minallāhi in ‘aṣaituh(ū), famā tazīdūnanī gaira takhsīr(in).
ඔහු (සාලේ) මෙසේ කීවේය: “මගේ ජනතාවෙනි! මාගේ දෙවියන්ගෙන් මට පැහැදිලි සාක්ෂියක් තිබේ නම් සහ ඔහු මට ඔහුගෙන් (අනාවැකියක්) ලබා දී තිබේ නම්, මම අල්ලාහ්ට අකීකරු වුවහොත් (ඔහුගේ දඬුවමෙන්) මට උදව් කරන්නේ කවුද? එවිට ඔබ මගේ පාඩු වැඩි කරයි.
وَيٰقَوْمِ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ قَرِيْبٌ
wa yā qaumi hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun qarīb(un).
තවද මාගේ ජනයිනි! මෙය අල්ලාහ්ගෙන් ලැබුණු ඔටුවෙකි, ඔබට ප්‍රාතිහාර්යයක් ලෙස, එබැවින් එය අල්ලාහ්ගේ පොළොවෙන් පෝෂණය කිරීමට ඉඩ දෙන්න, තවද ඔබට වහාම (දඬුවම්) ලැබීමට හේතු වන කිසිදු කරදරයකින් එයට බාධා නොකරන්න.
فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ
fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).
ඉන්පසු ඔවුන් ඔටුවාව මරා දැමූහ. පසුව ඔහු (සාලේ) මෙසේ පැවසීය: “ඔබ සියලු දෙනාම ඔබේ නිවෙස්වල දින තුනක් ප්‍රීති වන්න. එය ප්‍රතික්ෂේප කළ නොහැකි පොරොන්දුවකි.”
فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا صٰلِحًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِىِٕذٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيْزُ
falammā jā'a amrunā najjainā ṣāliḥaw wal-lażīna āmanū ma‘ahū biraḥmatim minnā wa min khizyi yaumi'iż(in), inna rabbaka huwal-qawiyyul-‘ażīz(u).
එබැවින් අපගේ තීන්දුව පැමිණි විට, අපි සාලිහ් සහ ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අයව අපගේ දයාවෙන් බේරා ගත්තෙමු. තවද එදින ඔවුන්ව අවමානයෙන් බේරා ගත්තෙමු. නියත වශයෙන්ම ඔබගේ දෙවියන් වහන්සේ සර්වබලධාරී, සර්ව බලධාරී වේ.
وَاَخَذَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
wa akhażal-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
එවිට අපරාධකාර ජනයා මත ගිගුරුම් සහිත හඬක් පහළ විය. එබැවින් ඔවුන් තම නිවෙස්වල වැතිරී මිය ගියහ.
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَآ اِنَّ ثَمُوْدَا۟ كَفَرُوْا رَبَّهُمْ ۗ اَلَا بُعْدًا لِّثَمُوْدَ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā inna ṡamūda kafarū rabbahum, alā bu‘dal liṡamūd(a).
ඔවුන් ඒ ස්ථානයේ කවදාවත් ජීවත් වුණේ නැහැ වගේ. මතක තියාගන්න, සමුද් ජනයා ඔවුන්ගේ දෙවියන්ව ප්‍රතික්ෂේප කළා. මතක තියාගන්න, සමුද් ජනයා විනාශ වෙනවා.
كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).
සමුද් ජනයා අපොස්තුළුවරුන්ට බොරු කීහ.
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ صٰلِحٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūn(a).
ඔවුන්ගේ සහෝදරයා වන සාලේ ඔවුන්ට මෙසේ පැවසූ විට, “ඔබලා භක්තිමත් නොවන්නේ මන්ද?
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
නියත වශයෙන්ම මම ඔබලා වෙත (එවන ලද) විශ්වාසවන්ත දූතයෙක් වෙමි.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
එබැවින් අල්ලාහ්ට බිය වී මට කීකරු වන්න.
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
තවද මෙම ආරාධනය සඳහා මම ඔබෙන් කිසිවක් ආපසු ඉල්ලන්නේ නැත, මගේ විපාකය ලෝකවල ස්වාමියාගෙන් පමණි.
اَتُتْرَكُوْنَ فِيْ مَا هٰهُنَآ اٰمِنِيْنَ ۙ
atutrakūna fīmā hāhunā āminīn(a).
ඔබට මෙහි (ඔබේ රටේ) ආරක්ෂිතව ජීවත් වීමට අවසර ලැබේ යැයි ඔබ සිතනවාද,
وَّزُرُوْعٍ وَّنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيْمٌ ۚ
wa zurū‘iw wa nakhlin ṭal‘uhā haḍīm(un).
සහ මෘදු කොළ ඇති ශාක හා රට ඉඳි ගස්.
وَتَنْحِتُوْنَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوْتًا فٰرِهِيْنَ
wa tanḥitūna minal-jibāli buyūtan fārihīn(a).
ඔබ නිවාස සෑදීමට දක්ෂ ලෙස කඳු කපා දමති;
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
එබැවින් අල්ලාහ්ට බිය වී මට කීකරු වන්න.
وَلَا تُطِيْعُوْٓا اَمْرَ الْمُسْرِفِيْنَ ۙ
wa lā tuṭī‘ū amral-musrifīn(a).
තවද සීමාවන් ඉක්මවා යන්නන්ගේ අණට කීකරු නොවන්න.
الَّذِيْنَ يُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
allażīna yufsidūna fil-arḍi wa lā yaṣliḥūn(a).
පොළොවෙහි කලහ ඇති කර, ඒවා නිවැරදි නොකරන අයයි.”
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
ඔවුන්, “නියත වශයෙන්ම ඔබ හූනියම් කරනු ලැබූවන්ගෙන් කෙනෙකි.
مَآ اَنْتَ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَاۙ فَأْتِ بِاٰيَةٍ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
mā anta illā basyarum miṡlunā, fa'ti bi'āyatin in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
ඔබ අප මෙන් මිනිසෙකු පමණි. එබැවින් ඔබ දැහැමියන්ගෙන් කෙනෙකු නම් ප්‍රාතිහාර්යයක් ගෙන එනු.
قَالَ هٰذِهٖ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَّلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُوْمٍ ۚ
qāla hāżihī nāqatul lahā syirbuw wa lakum syirbu yaumim ma‘lūm(in).
ඔහු (සාලේ) පිළිතුරු දුන්නේය, "මේ ගැහැණු ඔටුවෙක්, එයට පානය කිරීමට අයිතියක් ඇත, ඔබටත් නියමිත දිනයේ පානය කිරීමට අයිතියක් ඇත."
وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābu yaumin ‘aẓīm(in).
තවද එය (ඔටුවා) කිසිදු නපුරකින් ස්පර්ශ නොකරන්න. එසේ නොකළහොත් භයානක දිනයක ඔබට දඬුවම් ලැබෙනු ඇත.
فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ
fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).
ඊට පස්සේ එයාලා එයාව මැරුවා, ඊට පස්සේ එයාලට දුක හිතුනා,
فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً ۗوَمَا كَانَ اَكْثَرُهُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
fa akhażahumul-‘ażāb(u), inna fī żālika la'āyah(tan), wa mā kāna akṡaruhum mu'minīn(a).
එවිට ඔවුන්ට දඬුවම් කරනු ලැබේ. නියත වශයෙන්ම එවැනි දේවල (අල්ලාහ්ගේ බලයේ) සංඥා ඇත, නමුත් ඔවුන්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් විශ්වාස නොකරති.
وَاِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa inna rabbaka lahuwal-‘azīzur-raḥīm(u).
තවද නියත වශයෙන්ම ඔබගේ ස්වාමියා වන ඔහුම අති බලසම්පන්නයාය, අසම දයාවන්තයාය.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ فَاِذَا هُمْ فَرِيْقٰنِ يَخْتَصِمُوْنَ
wa laqad arsalnā ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥan ani‘budullāha fa'iżā hum farīqāni yakhtaṣimūn(a).
තවද, නියත වශයෙන්ම අපි සමූද් ජනයා වෙත ඔවුන්ගේ සහෝදර සාලිහ්ව (එව්වෙමු) (ඔහු) “අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න!” කියා කෑ ගැසුවේය. නමුත් හදිසියේම ඔවුන් සතුරු කණ්ඩායම් දෙකක් බවට පත් විය.
قَالَ يٰقَوْمِ لِمَ تَسْتَعْجِلُوْنَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِۚ لَوْلَا تَسْتَغْفِرُوْنَ اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
qāla yā qaumi lima tasta‘jilūna bis-sayyi'ati qablal-ḥasanah(ti), lau lā tastagfirūnallāha la‘allakum turḥamūn(a).
ඔහු (සාලේ) මෙසේ කීවේය, “මගේ ජනයිනි! යහපත ඉල්ලා සිටීමට පෙර නපුර ඉක්මන් කරන ලෙස ඔබ ඉල්ලා සිටින්නේ ඇයි? ඔබට කරුණාව ලැබෙන පරිදි ඔබ අල්ලාහ්ගෙන් සමාව අයදින්නේ නැත්තේ ඇයි?”
قَالُوا اطَّيَّرْنَا بِكَ وَبِمَنْ مَّعَكَۗ قَالَ طٰۤىِٕرُكُمْ عِنْدَ اللّٰهِ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُوْنَ
qāluṭ ṭayyarnā bika wa bimam ma‘ak(a), qāla ṭā'irukum ‘indallāhi bal antum qaumun tuftanūn(a).
"ඔබ සහ ඔබ සමඟ සිටින ජනතාව නිසා අපට නරක ඉරණමක් අත්විය." ඔවුන් පිළිතුරු දුන්හ. ඔහු (සාලේ) මෙසේ පැවසීය. "ඔබේ ඉරණම අල්ලාහ් සමඟයි (අපි හේතුව නොවේ), නමුත් ඔබ පරීක්ෂාවට ලක්වන ජනතාවකි."
وَكَانَ فِى الْمَدِيْنَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُّفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ وَلَا يُصْلِحُوْنَ
wa kāna fil-madīnati tis‘atu rahṭiy yufsidūna fil-arḍi wa lā yuṣliḥūn(a).
තවද එම නගරයේ භූමියෙහි කලහකම් කළ මිනිසුන් නව දෙනෙක් සිටියහ, නමුත් ඔවුන් වන්දි නොගෙවූහ.
قَالُوْا تَقَاسَمُوْا بِاللّٰهِ لَنُبَيِّتَنَّهٗ وَاَهْلَهٗ ثُمَّ لَنَقُوْلَنَّ لِوَلِيِّهٖ مَا شَهِدْنَا مَهْلِكَ اَهْلِهٖ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ
qālū taqāsamū billāhi lanubayyitannahū wa ahlahū ṡumma lanaqūlanna liwaliyyihī mā syahidnā mahlika ahlihī wa innā laṣādiqūn(a).
“අපි ඔහුට සහ ඔහුගේ පවුලේ අයට රාත්‍රියේදී පහර දෙන බවට අල්ලාහ් මත දිවුරන්න, ඉන්පසු ඔහුගේ පවුලේ විනාශය අපි දුටුවේ නැති බවත්, අපි සත්‍යවාදීන් බවත් ඔහුගේ උරුමක්කාරයින්ට කියන්නෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
وَمَكَرُوْا مَكْرًا وَّمَكَرْنَا مَكْرًا وَّهُمْ لَا يَشْعُرُوْنَ
wa makarū makraw wa makarnā makraw wa hum lā yasy‘urūn(a).
තවද ඔවුන් කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කළෝය, ඔවුන් නොදැන සිටියද අපි කුමන්ත්‍රණයක් සැලසුම් කළෙමු.
فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ مَكْرِهِمْ اَنَّا دَمَّرْنٰهُمْ وَقَوْمَهُمْ اَجْمَعِيْنَ
fanẓur kaifa kāna ‘āqibatu makrihim annā dammarnāhum wa qaumahum ajma‘īn(a).
එබැවින් ඔවුන්ගේ කුමන්ත්‍රණයේ ප්‍රතිඵලය කුමක් වීදැයි බලන්න. අපි ඔවුන් සහ ඔවුන්ගේ ජනතාව සියල්ලන්ම විනාශ කළෙමු.
فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).
එබැවින් ඔවුන්ගේ අපරාධ හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ නිවාස කඩා වැටුණි. නියත වශයෙන්ම එහි දැනුමැති ජනතාවට ලකුණක් ඇත.
وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ
wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
තවද විශ්වාස කර, ඔවුන් සැමවිටම භක්තිමත්ව සිටින අයව අපි බේරා ගනිමු.
وَاَمَّا ثَمُوْدُ فَهَدَيْنٰهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمٰى عَلَى الْهُدٰى فَاَخَذَتْهُمْ صٰعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُوْنِ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ ۚ
wa ammā ṡamūdu fa hadaināhum fastaḥabbul-‘amā ‘alal-hudā fa akhażathum ṣā‘iqatul-‘ażābil-hūni bimā kānū yaksibūn(a).
තවද සමූද් ජනයා සම්බන්ධයෙන්, අපි ඔවුන්ට මඟ පෙන්වීම ලබා දුන්නෙමු, නමුත් ඔවුන් මඟ පෙන්වීමට වඩා අන්ධභාවය ප්‍රිය කළහ. එබැවින් ඔවුන් කරමින් සිටි දේ හේතුවෙන් නින්දිත දඬුවමක් ලෙස ඔවුන්ට අකුණු සැර වැදුණි.
وَنَجَّيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ
wa najjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).
තවද, විශ්වාස කළ අයව, ඔවුන් දැහැමියන් ලෙස සිටි නිසා අපි බේරා ගත්තෙමු.