وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
Και δίδαξε στον Αδάμ τα ονόματα όλων αυτών, έπειτα τα έδειξε στους αγγέλους, λέγοντας: «Πείτε μου τα ονόματα όλων αυτών, αν λέτε την αλήθεια!»
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Απάντησαν: «Δόξα τω Θεώ, δεν γνωρίζουμε τίποτα άλλο παρά αυτό που μας δίδαξες. Πράγματι, Εσύ είσαι ο Παντογνώστης, ο Πάνσοφος.»
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
Είπε (ο Αλλάχ): «Ω, Αδάμ! Πες τους τα ονόματα!» Αφού είπε (ο Αδάμ) το όνομά του, είπε: «Δεν σου είπα ότι γνωρίζω τα μυστικά των ουρανών και της γης, και ξέρω τι αποκαλύπτετε και τι κρύβετε;»
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
Και (θυμηθείτε) όταν είπαμε στους αγγέλους: «Υποκλίνεστε στον Αδάμ!» Έτσι υποκλίθηκαν εκτός από τον Σατανά. Αυτός αρνείται και καυχιέται, και ανήκει στην ομάδα των απίστων.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
Και πράγματι, σας δημιουργήσαμε, μετά σας πλάσαμε (σώματα), και μετά είπαμε στους αγγέλους: «Προσκυνηθείτε στον Αδάμ». Έτσι προσκυνήθηκαν εκτός από τον Σατανά. Αυτός (ο Ιμπλίς) δεν είναι από αυτούς που προσκυνούν.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Ο Αλλάχ) είπε: «Τι σε εμπόδισε (ώστε) να μην προσκυνήσεις (στον Αδάμ) όταν σου το είπα;» (Ο Ιμπλίς απάντησε: «Είμαι καλύτερος από αυτόν. Εσύ με έπλασες από φωτιά, ενώ αυτόν τον έπλασες από γη.»
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(Ο Αλλάχ) είπε: «Κατέβα από αυτόν (τον ουρανό)· γιατί δεν πρέπει να καυχιέσαι σε αυτόν. Βγες έξω! Πράγματι, είσαι ένα από τα ταπεινά πλάσματα.»
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(Ο Σατανάς) απάντησε: «Δώσε μου μια αναβολή, μέχρι την ημέρα που θα αναστηθούν».
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(Ο Αλλάχ) είπε: «Είναι αλήθεια, είσαι από εκείνους που τους έχει δοθεί αναστολή χρόνου».
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Ο Ιμπλίς) απάντησε: «Επειδή με παρέσυρες, σίγουρα θα συνεχίσω να τους εμποδίζω από το ίσιο μονοπάτι Σου,
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
τότε σίγουρα θα τους καταπιέσω από μπροστά, από πίσω, από δεξιά και από αριστερά τους. Και δεν θα βρεις τους περισσότερους από αυτούς ευγνώμονες.
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(Ο Αλλάχ) είπε: «Βγείτε από εκεί (τον παράδεισο) ταπεινωμένοι και διωγμένοι! Πράγματι, όποιος από αυτούς σας ακολουθήσει, σίγουρα θα γεμίσω την κόλαση με όλους σας.»
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
Και (ο Αλλάχ είπε), «Ω, Αδάμ! Μείνε με τη γυναίκα σου στον παράδεισο και φάε ό,τι θέλεις και οι δύο. Αλλά μην πλησιάσεις αυτό το δέντρο. (Αν πλησιάσεις) και οι δύο θα είσαι από τους αδικοχαμένους.»
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
Τότε ο Σατανάς ψιθύρισε κακές σκέψεις σε αυτούς για να αποκαλύψει τα απόκρυφα μέρη τους (που είχαν) καλυφθεί. Και (ο Σατανάς) είπε: «Ο Θεός σας απαγόρευσε μόνο και στους δύο να πλησιάσετε σε αυτό το δέντρο, για να μην γίνετε και οι δύο άγγελοι ούτε να γίνετε αιώνιοι άνθρωποι (στον παράδεισο).»
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
Και ορκίστηκε (ο Σατανάς) και στους δύο: «Πράγματι, είμαι ένας από τους συμβούλους σας».
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
Αυτός (ο Σατανάς) τους αποπλάνησε με δόλο. Όταν δοκίμασαν τον καρπό του δέντρου, η γύμνια του έγινε φανερή σε αυτούς, έτσι άρχισαν να τον καλύπτουν με τα φύλλα του Παραδείσου. Ο Θεός τους φώναξε: «Δεν σας απαγόρευσα να φάτε αυτό το δέντρο και δεν σας είπα ότι ο Σατανάς είναι και για τους δύο σας ανοιχτός εχθρός;»
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Και οι δύο είπαν: «Κύριέ μας, αδικήσαμε τους εαυτούς μας. Αν δεν μας συγχωρέσεις και δεν μας ελεήσεις, σίγουρα θα είμαστε από τους χαμένους».
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(Ο Αλλάχ) είπε, «Κατεβείτε! Θα είστε σε έχθρα μεταξύ σας. Η γη είναι η κατοικία και η ευχαρίστησή σας μέχρι τον καθορισμένο χρόνο.»
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(Ο Αλλάχ) λέει: «Εκεί θα ζήσετε, εκεί θα πεθάνετε και από εκεί (και) θα αναστηθείτε».
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Και πράγματι, δημιουργήσαμε τον άνθρωπο (τον Αδάμ) από ξερή πηλό, από μαύρη λάσπη στην οποία δόθηκε σχήμα.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
Και δημιουργήσαμε τα τζίνι πριν (τον Αδάμ) από μια πολύ καυτή φωτιά.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Και (θυμήσου), όταν ο Κύριός σου είπε στους αγγέλους: «Πράγματι, θα δημιουργήσω έναν άνθρωπο από ξερό πηλό από μαύρη λάσπη που έχει πάρει σχήμα.»
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Όταν λοιπόν ολοκληρώσω (το γεγονός) και εμφυσήσω το πνεύμα Μου (τη δημιουργία) σε αυτό, τότε υποκλιθείτε σε αυτό κάνοντας προστερνισμό.
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Έτσι λοιπόν, όλοι οι άγγελοι προσκύνησαν μαζί,
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
εκτός από τον Διάβολο. Ήταν απρόθυμος να ενωθεί με τους (αγγέλους) που προσκυνούσαν.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
Είπε (ο Αλλάχ): «Ω, Σατανά! Γιατί δεν προσκυνάς μαζί τους;»
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Αυτός (ο Ιμπλίς) είπε: «Ποτέ δεν θα υποκλιθώ στον άνθρωπο που έπλασες από ξερό πηλό, από μαύρη λάσπη που του δόθηκε σχήμα».
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
Είπε (ο Αλλάχ): «Τότε βγείτε από τον Παράδεισο, γιατί είστε καταραμένοι».
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
και πράγματι η κατάρα θα παραμείνει πάνω σου μέχρι την Ημέρα της Ανάστασης.
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
Αυτός (ο διάβολος) είπε: «Κύριέ μου, (αν είναι έτσι), τότε δώσε μου μια καθυστέρηση μέχρι την ημέρα που (οι άνθρωποι) θα αναστηθούν».
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
Ο Αλλάχ λέει, «(Εντάξει) τότε πράγματι είσαι από εκείνους στους οποίους έχει δοθεί καθυστέρηση,
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
μέχρι την καθορισμένη ημέρα (ημέρα της κρίσης).
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Είπε (ο Σατανάς): «Κύριέ μου, επειδή με έκρινες παραπλανημένο, θα τους κάνω (το κακό) να φανεί ελκυστικό στη γη και θα τους παραπλανήσω όλους».
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
εκτός από τους δούλους Σου που είναι εκλεκτοί ανάμεσά τους.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
Αυτός (ο Αλλάχ) είπε: «Αυτός είναι ο ευθύς δρόμος (που οδηγεί) σε Μένα».
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
Πράγματι, εσύ (Ιμπλίς) δεν έχεις καμία εξουσία πάνω στους δούλους Μου, εκτός από εκείνους που σε ακολουθούν, δηλαδή εκείνους που έχουν παραστρατήσει.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
Και πράγματι, η Κόλαση είναι αληθινά (ο τόπος) που έχει υποσχεθεί σε όλους αυτούς (τους οπαδούς του διαβόλου).
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(Η Κόλαση) έχει επτά πόρτες. Κάθε πόρτα (έχει αντιστοιχιστεί) σε μια συγκεκριμένη ομάδα από αυτές.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Και πράγματι, διατάξαμε τον Αδάμ πριν, αλλά ξέχασε, και δεν βρήκαμε ισχυρή θέληση σε αυτόν.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
Και (θυμηθείτε) όταν είπαμε στους αγγέλους: «Προσεκληθείτε στον Αδάμ!» Τότε προσκύνησαν εκτός από τον Σατανά, ο οποίος αρνήθηκε.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Τότε είπαμε: «Ω, Αδάμ! Αυτός (ο Σατανάς) είναι εχθρός εσένα και της γυναίκας σου. Μην τον αφήσεις λοιπόν να σας διώξει και τους δύο από τον Παράδεισο, για να μην βρεθείτε σε δυστυχία.»
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
Πράγματι, υπάρχει (μια εγγύηση) για εσάς εκεί, δεν θα λιμοκτονήσετε και δεν θα είστε γυμνοί.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
Και αληθινά, εκεί δεν θα διψάσετε και η ζέστη του ήλιου δεν θα σας χτυπήσει.»
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
Τότε ο Σατανάς του ψιθύρισε (κακά λόγια) λέγοντας: «Ω, Αδάμ! Να σου δείξω το δέντρο της αθανασίας (khuldi) και το βασίλειο που δεν θα καταστραφεί;»
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
Έπειτα έφαγαν και οι δύο από αυτό, και τα γεννητικά τους όργανα έγιναν ορατά σε αυτούς, και άρχισαν να το καλύπτουν με τα φύλλα του Παραδείσου. Ο Αδάμ παράκουσε τον Κύριό του και παρέκαμψε.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
Τότε ο Κύριός του τον επέλεξε, έτσι δέχτηκε τη μετάνοιά του και τον καθοδήγησε.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
Είπε (ο Αλλάχ): «Κατεβείτε από τον Παράδεισο μαζί, εχθροί ο ένας του άλλου. Αν σας έρθει καθοδήγηση από Εμένα, τότε (να ξέρετε) όποιος ακολουθήσει την καθοδήγησή Μου δεν θα παραστρατήσει ούτε θα υποστεί ζημιά».
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(Θυμήσου) όταν ο Κύριός σου είπε στους αγγέλους: «Πράγματι, θα δημιουργήσω τον άνθρωπο από πηλό».
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
Έπειτα, όταν ολοκληρώσω το περιστατικό και εμφυσήσω το πνεύμα Μου (δημιουργία) μέσα του, τότε υποταχθείτε, προσκυνώντας τον.
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Τότε όλοι οι άγγελοι υποκλίθηκαν,