وَعَلَّمَ اٰدَمَ الْاَسْمَاۤءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ فَقَالَ اَنْۢبِـُٔوْنِيْ بِاَسْمَاۤءِ هٰٓؤُلَاۤءِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa ‘allama ādamal-asmā'a kullahā ṡumma ‘araḍahum ‘alal-malā'ikati faqāla ambi'ūnī bi'asmā'i hā'ulā'i in kuntum ṣādiqīn(a).
Аллаһ Адәмгә һәрнәрсәнең исемнәрен өйрәтте, аннары фәрештәләргә күрсәтте һәм әйтте: "Әгәр дөрес сөйләүчеләрдән булсагыз, боларның исемнәрен Миңа әйтеп бирегез!"
قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Алар җавап бирделәр: "Сиңа бөеклек, без Син өйрәткәннән башка бернәрсә дә белмибез. Чыннан да, Син һәрнәрсәне белүче һәм хикмәт иясе".
قَالَ يٰٓاٰدَمُ اَنْۢبِئْهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْ ۚ فَلَمَّآ اَنْۢبَاَهُمْ بِاَسْمَاۤىِٕهِمْۙ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ غَيْبَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۙ وَاَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا كُنْتُمْ تَكْتُمُوْنَ
qāla yā ādamu ambi'hum bi'asmā'ihim, falammā amba'ahum bi'asmā'ihim, qāla alam aqul lakum innī a‘lamu gaibas-samāwāti wal-arḍ(i), wa a‘lamu mā tubdūna wa mā kuntum taktumūn(a).
Аллаһ әйтте: "Ий Адәм! Аларга исемнәрне әйт!" Ул (Адәм) исемен әйткәннән соң, Аллаһ әйтте: "Мин сиңа әйтмәдемме, мин күкләрнең һәм җирнең серләрен беләм, һәм мин сезнең ачыклаган һәм яшергән нәрсәләрегезне беләм", - дип.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
Һәм (исеңдә тот) фәрештәләргә: "Адәмгә сәҗдә кылыгыз!" – дип әйткәнебезне хәтерләгез, алар сәҗдә кылдылар, фәкать Иблис кенә. Ул баш тарта һәм мактана, һәм ул көферләрдән.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
Әлбәттә, Без сезне халык кылдык, аннары сезне сурәтләдек, аннары фәрештәләргә: "Адәмгә сәҗдә кылыгыз", – дидек, фәрештәләр сәҗдә кылдылар, фәкать Иблис кенә сәҗдә кылды. Ул (Иблис) сәҗдә кылучылардан түгел.
قَالَ مَا مَنَعَكَ اَلَّا تَسْجُدَ اِذْ اَمَرْتُكَ ۗقَالَ اَنَا۠ خَيْرٌ مِّنْهُۚ خَلَقْتَنِيْ مِنْ نَّارٍ وَّخَلَقْتَهٗ مِنْ طِيْنٍ
qāla mā mana‘aka allā tasjuda iż amartuk(a), qāla ana khairum minh(u), khalaqtanī min nāriw wa khalaqtahū min ṭīn(in).
(Аллаһ) әйтте: "Мин сиңа әйткән вакытта (Адәмгә) сәҗдә кылмаудан сине нәрсә тыйды?" (Иблис) әйтте: "Мин аннан яхшыракмын. Син мине уттан яраттың, ә аны җирдән яраттың".
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(Аллаһ) әйтте: "Алайса, аннан (күктән) төш! Син моның белән мактанма. Чыгып кит! Син, әлбәттә, түбән мәхлуклардансың".
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(Шайтан) әйтте: "Миңа алар кубарылган көнгә кадәр вакыт бир".
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(Аллаһ) әйтте: "Дөрес, син вакытлыча билгеләнгәннәр арасындасың".
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Иблис) әйтте: "Син мине аздырганың өчен, мин аларны Синең туры юлыңнан тыярмын,
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
Аннары мин аларны аздырырмын, алларыннан да, артларыннан да, уңнарыннан да, сулларыннан да килермен. Син аларның күбесен шөкер итүчеләрдән тапмассың."
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(Аллаһ) әйтте: "Куркыныч һәм сөрелгән хәлдә җәннәттән чык! Алардан кем сиңа иярсә, Мин сезнең барыгыз белән җәһәннәмне тутырачакмын".
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
Һәм (Аллаһ әйтте): "Ий Адәм! Хатының белән җәннәттә калыгыз һәм икегез дә теләгәнчә ашагыз. Ләкин бу агачка якын килмәгез, (якынлашсагыз) сез икегез дә залимнәрдән булырсыз".
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
Шуннан соң шайтан аларга яман уйлар пышылдады, аларның (яшеренгән) гаурәтләрен ачарга тырышты. (Шайтан) әйтте: "Аллаһыгыз сезгә икегезгә дә бу агачка якын килүне тыйды, чөнки сез икегез дә фәрештә булмассыз яки (күктә) мәңгелек кешеләр булмассыз".
وَقَاسَمَهُمَآ اِنِّيْ لَكُمَا لَمِنَ النّٰصِحِيْنَۙ
wa qāsamahumā innī lakumā laminan-nāṣiḥīn(a).
Һәм (Шайтан) икесенә дә ант итте: "Дөреслектә, мин сезнең киңәшчеләрегездәнмен", - дип.
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
Ул (Шайтан) аларны хәйлә белән аздырды. Алар агач җимешен татып карагач, аның гаҗәплеге ачылды, һәм алар аны җәннәт яфраклары белән капларга керештеләр. Аллаһ аларга нида кылды: "Мин сезне ул агачтан тыймадыммы һәм шайтан сезнең икегез өчен дә ачык дошман дип әйтмәдемме?"
قَالَا رَبَّنَا ظَلَمْنَآ اَنْفُسَنَا وَاِنْ لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
qālā rabbanā ẓalamnā anfusanā wa illam tagfir lanā wa tarḥamnā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Икесе дә әйттеләр: "Ий Раббыбыз, без үзебезгә золым кылдык. Әгәр Син безне гафу итмәсәң һәм безгә рәхмәт итмәсәң, без, әлбәттә, һәлак булучылардан булачакбыз".
قَالَ اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚوَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
qālahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
(Аллаһ) әйтте: "Аска төшегез! Бер-берегезгә дошман булырсыз. Җир сезнең өчен билгеләнгән вакытка кадәр тору урыны һәм рәхәтлек."
قَالَ فِيْهَا تَحْيَوْنَ وَفِيْهَا تَمُوْتُوْنَ وَمِنْهَا تُخْرَجُوْنَ ࣖ
qāla fīhā taḥyauna wa fīhā tamūtūna wa minhā tukhrajūn(a).
(Аллаһ) әйтә: "Шунда яшисез, шунда үләсез һәм аннан (шулай ук) яңадан тереләчәксез".
وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa laqad khalaqnal-insāna min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Һәм, әлбәттә, Без кешене (Адәмне) кара балчыктан, коры балчыктан яраттык, ул балчыкка охшаган иде.
وَالْجَاۤنَّ خَلَقْنٰهُ مِنْ قَبْلُ مِنْ نَّارِ السَّمُوْمِ
wal-jānna khalaqnāhu min qablu min nāris-samūm(i).
Һәм Без җенне (Адәмнән) элек бик ялкынлы уттан яраттык.
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍۚ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Һәм (исеңдә тот), Раббың фәрештәләргә әйтте: "Мин коры балчыктан, кара балчыктан, сурәтләнгән килештән кеше яратырмын."
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī fa qa‘ū lahū sājidīn(a).
Мин (вакыйганы) камилләштергәч һәм аңа рухымны өргәч, аңа сәҗдә кылыгыз."
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fa sajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Шулай итеп, фәрештәләр барысы бергә баш иделәр,
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
Мәгәр Иблис кенә. Ул сәҗдә кылучыларга кушылырга теләмәде.
قَالَ يٰٓاِبْلِيْسُ مَا لَكَ اَلَّا تَكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
qāla yā iblīsu mā laka allā takūna ma‘as-sājidīn(a).
Аллаһ әйтте: "Ий Шайтан! Ни өчен син алар белән бергә сәҗдә кылмыйсың?"
قَالَ لَمْ اَكُنْ لِّاَسْجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقْتَهٗ مِنْ صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَاٍ مَّسْنُوْنٍ
qāla lam akul li'asjuda libasyarin khalaqtahū min ṣalṣālim min ḥama'im masnūn(in).
Ул (Иблис) әйтте: "Син коры балчыктан, кара балчыктан, формага китерелгән килеш яраттың, мин аңа беркайчан да баш имәмен".
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
Ул (Аллаһ) әйтте: «Алайса, җәннәттән чык, чөнки син ләгънәтләнгәнсең».
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
һәм, әлбәттә, ләгънәт синең өстендә Кыямәт көненә кадәр калачак".
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
Ул (шайтан) әйтте: "Ий Раббым, (әгәр шулай булса) миңа (кешеләр) терелү көненә кадәр кичектер."
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
Аллаһ әйтә: "(Ярар) димәк, син, әлбәттә, кичектерелгәннәрдәнсең,
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
билгеләнгән көнгә (кыямәт көненә) кадәр."
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Ул (Шайтан) әйтте: "Ий Раббым, мине адаштырганың өчен, мин аларга җир йөзендә (начарлыкны) зиннәтле күрсәтермен һәм аларның барысын да адаштырырмын.
اِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِيْنَ
illā ‘ibādaka minhumul-mukhlaṣīn(a).
алар арасыннан сайланган колларыңнан башка.
قَالَ هٰذَا صِرَاطٌ عَلَيَّ مُسْتَقِيْمٌ
qāla hāżā ṣirāṭun ‘alayya mustaqīm(un).
Ул (Аллаһ) әйтте: "Миңа алып баручы туры юл шушыдыр".
اِنَّ عِبَادِيْ لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنٌ اِلَّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
inna ‘ibādī laisa laka ‘alaihim sulṭānun illā manittaba‘aka minal-gāwīn(a).
Чыннан да, синең (Иблиснең) Минем колларым өстеннән көчең юк, сиңа ияргән кешеләрдән башка, ягъни адашканнардан башка.
وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
wa inna jahannama lamau‘iduhum ajma‘īn(a).
Һәм, әлбәттә, җәһәннәм аларның барысына да (шайтанга иярүчеләргә) вәгъдә ителгән урын.
لَهَا سَبْعَةُ اَبْوَابٍۗ لِكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُوْمٌ ࣖ
lahā sab‘atu abwāb(in), likulli bābim minhum juz'um maqsūm(un).
(Җәһәннәмнең) җиде ишеге бар. Һәр ишек аларның билгеле бер төркеменә билгеләнгән.
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Һәм без, әлбәттә, моннан элек Адәмгә әмер бирдек, ләкин ул онытты, һәм Без аңа нык ихтыяр көче тапмадык.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
Һәм (исеңдә тот) Без фәрештәләргә: "Адәмгә сәҗдә кылыгыз!" – дип әйткәнебезне хәтерләгез, аннары барысы да сәҗдә кылдылар, фәкать Иблис кенә сәҗдә кылды, ул баш тартты.
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Аннары Без әйттек: "Ий Адәм! Бу (Шайтан) сиңа һәм хатыныңа дошман, шуңа күрә ул сезне икегезне дә җәннәттән чыгармасын, югыйсә бәхетсез булырсың."
اِنَّ لَكَ اَلَّا تَجُوْعَ فِيْهَا وَلَا تَعْرٰى ۙ
inna laka allā tajū‘a fīhā wa lā ta‘rā.
Чыннан да, анда синең өчен (гарантия) бар, син ачтан үлмәссең һәм ялангач калмассың.
وَاَنَّكَ لَا تَظْمَؤُا فِيْهَا وَلَا تَضْحٰى
wa annaka lā taẓma'u fīhā wa lā taḍḥā.
Һәм, чыннан да, анда син сусамассың һәм кояшның эсселеге сиңа тәэсир итмәс."
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
Шуннан соң Шайтан аңа (начар уйлар) пышылдады һәм әйтте: "Әй Адәм! Сиңа үлемсезлек агачын (хулди) һәм җимерелмәячәк патшалыкны күрсәтимме?"
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
Аннары икесе дә аннан ашадылар, һәм үзләренең гаурәтләре күренде, һәм алар аны җәннәт яфраклары белән каплый башладылар. Адәм Раббысына гөнаһлы булды һәм юлдан язды.
ثُمَّ اجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَتَابَ عَلَيْهِ وَهَدٰى
Ṡummajtabāhu rabbuhū fa tāba ‘alaihi wa hadā.
Соңра Раббысы аны сайлады, тәүбәсен кабул итте һәм аңа туры юлны күрсәтте.
قَالَ اهْبِطَا مِنْهَا جَمِيْعًاۢ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚفَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى ەۙ فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقٰى
qālahbiṭā minhā jamī‘am ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), fa immā ya'tiyannakum minnī hudā(n), fa manittaba‘a hudāya falā yaḍillu wa lā yasyqā.
Ул (Аллаһ) әйтте: "Бергәләп җәннәттән төшегез, бер-берегезгә дошман булыгыз. Әгәр сезгә Миннән юл күрсәтү килсә, (белегез), Минем юл күрсәтүемә ияргән кеше адашмас һәм зыян күрмәс."
اِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ خَالِقٌۢ بَشَرًا مِّنْ طِيْنٍ
iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī khāliqum basyaram min ṭīn(in).
(Исегездә тотыгыз) Раббың фәрештәләргә әйтте: "Мин, әлбәттә, кешене балчыктан халык кылырмын."
فَاِذَا سَوَّيْتُهٗ وَنَفَخْتُ فِيْهِ مِنْ رُّوْحِيْ فَقَعُوْا لَهٗ سٰجِدِيْنَ
fa'iżā sawwaituhū wa nafakhtu fīhi mir rūḥī faqa‘ū lahū sājidīn(a).
Аннары Мин аны тәмамлагач һәм аңа рухымны өргәч, аңа сәҗдә кылыгыз."
فَسَجَدَ الْمَلٰۤىِٕكَةُ كُلُّهُمْ اَجْمَعُوْنَۙ
fasajadal-malā'ikatu kulluhum ajma‘ūn(a).
Аннары фәрештәләр барысы да сәҗдә кылдылар,