وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ
wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Шулай итеп, Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) Беҙҙең әмеребеҙ менән (Ҡөрьәндең) рухын индерҙек. Быға тиклем һеҙ Китаптың (Ҡөрьәндең) нимә икәнен һәм имандың нимә икәнен белмәнегеҙ, ләкин Беҙ Ҡөрьәнде нур иттек, уның менән ҡолдарыбыҙ араһынан кемгә теләһәк, шуны күрһәттек. Һәм, ысынлап та, һин (кешеләрҙе) тура юлға күндерәһең,
صِرَاطِ اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اَلَآ اِلَى اللّٰهِ تَصِيْرُ الْاُمُوْرُ ࣖ
Ṣirāṭillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), alā ilallāhi taṣīrul-umūr(u).
(Йәғни) Аллаһ юлы, күктәрҙә һәм Ерҙә нимә бар, барыһы ла Уныҡы. Бөтә эштәр ҙә Аллаһы Тәғәләгә әйләнеп ҡайтыуын онотмағыҙ.