وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ
wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
ते इस तर्हां असीं आपणे हुकम नाल तुहाडे (मुहम्मद) नू (कुरान दी) आत्मा प्रगट कीती। पहले तुहानूं पता नहीं सी कि किताब (अल-कुरान) की है ते इमान की है, पर असीं कुरान नू इक रोशनी बनाई दित्ता, इस नाल असीं अपने दास विच जिन्हां नू चाहंदे हां, उस नू मार्गदर्शन दित्ता। ते सचमुच, तुस सचमुच (लोग) गी सीधे रस्ते च रस्ता दस्सदे ओ,
صِرَاطِ اللّٰهِ الَّذِيْ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ اَلَآ اِلَى اللّٰهِ تَصِيْرُ الْاُمُوْرُ ࣖ
Ṣirāṭillāhil-lażī lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), alā ilallāhi taṣīrul-umūr(u).
(अर्थात) अल्लाह दा रस्ता, जिस दा ओह है जो आकाश विच है ते जो वी धरती ते है। याद रखो, सारे मामले अल्लाह दे कोल वापस आ जांदे ने।