فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
نو کله چې طالوت خپل لښکر راووړ، نو ويې ويل: "الله به تاسو په يوه سيند سره ازمويي. نو څوک چې (د هغې اوبه) وڅښي، هغه زما پيروان نه دی. او څوک چې دا نه څښي، هغه زما پيروان دی، مګر دا چې په خپل لاس لږ څه اوبه کړي." خو هغوی وڅښل، پرته له څو کسانو څخه. کله چې هغه (طالوت) او هغه کسان چې ورسره ايمان درلود، له سيند څخه تېر شول، نو ويې ويل: "نن ورځ موږ د جالوت او د هغه د لښکر په وړاندې نور قوي نه يو." هغه کسان چې ايمان لري چې له الله سره به مخامخ شي وايي: "څومره کوچنيو ډلو د الله په اجازه لویو ډلو ته ماتې ورکړه." او الله د هغو کسانو سره دی چې صبر کوي.
وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
او کله چې دوی د جالوت او د هغه د لښکر په وړاندې پرمختګ وکړ، نو دعا یې وکړه: "زموږ ربه، موږ ته صبر راکړه، زموږ ګامونه قوي کړه او د کافرانو په وړاندې زموږ مرسته وکړه."
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
(دوی دعا وکړه) "زموږ ربه، زموږ زړونه د لارښوونې وروسته له هغه چې تا موږ ته راکړل، بې لارې ته مه اړوه، او موږ ته له خپل لوري رحمت راکړه، بېشکه ته ډېر ورکوونکی یې."
وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ
wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).
او محمد یوازې یو رسول وو؛ له دې مخکې ډېر رسولان تېر شوي وو. که هغه مړ شي یا ووژل شي، ایا تاسو به شاته وګرځئ؟ څوک چې شاته وګرځي، هغه به الله ته هیڅ زیان ونه رسوي. الله به هغو کسانو ته اجر ورکړي چې شکر ګزار دي.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
او څومره ډېر پیغمبران د خپلو نیکو پیروانو په ملتیا جنګیدلي دي. هغوی د هغو مصیبتونو له امله چې د الله په لاره کې پرې راغلي وو، کمزوري نه شول، نه یې زړه مات شو او نه یې (دښمن ته) تسلیم شول. او الله صبر کوونکي خوښوي.
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
او د دوی خبرې یوازې دعا ده، "زموږ ربه، زموږ ګناهونه او زموږ په کارونو کې زموږ له حده زیات عملونه وبخښه او زموږ دریځ ټینګ کړه او د کافرانو په وړاندې زموږ مرسته وکړه."
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(یاد کړئ) کله چې تاسو منډې وهلې او چا ته مو نه کتل، پداسې حال کې چې رسول (محمد) چې ستاسو د نورو (ملګرو) په منځ کې و، تاسو ته (هغه ډله چې تښتېدلې وه) غږ وکړ، نو الله تاسو ته په بل پسې غم درکړ، ترڅو تاسو (نور) د هغه څه لپاره غمجن نه شئ چې له تاسو څخه تښتیدلي او په هغه څه چې تاسو ته رسیدلي دي، او الله د هغه څه څخه خبر دی چې تاسو یې کوئ.
وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ
wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
او د هغوی (خپلو دښمنانو) په تعقیب کې سستي مه کوئ. که تاسو درد سره مخ شئ، نو پوه شئ چې دوی هم (هم) درد سره مخ دي، لکه څنګه چې تاسو کوئ، پداسې حال کې چې تاسو لاهم له الله څخه هغه څه تمه کولی شئ چې دوی یې تمه نشي کولی. الله پوه او حکمت لرونکی دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که تاسو د دښمنانو له لښکرو سره مخ شئ، نو قوي اوسئ او د الله نوم ډېر (ذکر او دعا) وایئ ترڅو بختور شئ.
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
هغوی وویل: "موږ ته د وېرې لپاره هیڅ نشته، ځکه چې موږ خپل رب ته بیرته ورګرځو."
وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ
wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).
او کله چې مؤمنانو دا (متحد) ډلې ولیدې، نو ویې ویل: "دا هغه څه دي چې الله او د هغه رسول له موږ سره ژمنه کړې وه." او الله او د هغه رسول رښتیني دي. او دا د دوی ایمان او اسلام زیاتوي.
فَلَا تَهِنُوْا وَتَدْعُوْٓا اِلَى السَّلْمِۖ وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَۗ وَاللّٰهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَّتِرَكُمْ اَعْمَالَكُمْ
falā tahinū wa tad‘ū ilas-salm(i), wa antumul-a‘laun(a), wallāhu ma‘akum wa lay yatirakum a‘mālakum.
نو کمزوری مه کیږئ او سولې ته بلنه ورکړئ ځکه چې تاسو غوره یاست او الله تعالی ستاسو سره دی او هغه به ستاسو هیڅ عمل کم نه کړي.