۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
हे विश्वास करने आले! दरअसल, मते सारे धर्मपरायण लोक ते उंदे भिक्षु असल च लोकें दी दौलत दा सेवन झूठे तरीके कन्ने करदे न, ते (ओह्) (लोगें गी) अल्लाह दे रस्ते कोला बाधा पांदे न। ते जो सोना चांदी दा भंडार रखदे हन ते अल्लाह दे राह विच नहीं खर्च करदे हन, तां उहनां नू खुशखबरी देंदे हन, (कि उहनां नूं) दर्दनाक सजा मिलनी है
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
जान लओ कि इस दुनिया दा जीवन सिर्फ खेल ते मनोरंजन, तुहाडे विच शृंगार ते आपसी घमंड ते अमीरी ते बच्चे विच प्रतिद्वंद्विता है, जिवें बरसात जिसदी फसल करसान नू खुश करदी है, फिर ओ सुक्की जांदी है ते तुसीं उस नूं पीला होंदे वेखदे हो, फिर मलबा बण जांदा है। ते आख़िर विच अल्लाह ते उसदी सख्ती तों कड़ी सजा ते माफी होंदी है। ते इस दुनिया दा जीवन धोखेबाज़ भोग दे सिवा होर किश नेईं ऐ।
اَلْهٰىكُمُ التَّكَاثُرُۙ
alhākumut-takāṡur(u).
घमंड ने तेरी उपेक्षा कर दी है,
حَتّٰى زُرْتُمُ الْمَقَابِرَۗ
Ḥattā zurtumul-maqābir(a).
जदूं तकर तुस कबर च नेईं दाखल होंदे।
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍۙ
wailul likulli humazatil-lumazah(tin).
हाय हर गारी देने आले ते निंदक गी,
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
जो धन कट्ठा करदा ऐ ते गिनदा ऐ,
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
ओह् (मनुक्ख) सोचदा ऐ जे ओह्दी दौलत उसी टिकाई सकदी ऐ।