يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
ऐ लोक ! अपने प्रभू दी पूजा कर, जिन्हां ने तुहानू ते तेरे तों पहलां पैदा कीते हन, तांजे तुहानू भक्ति दी प्राप्ति होवे।
وَأْمُرْ اَهْلَكَ بِالصَّلٰوةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَاۗ لَا نَسْـَٔلُكَ رِزْقًاۗ نَحْنُ نَرْزُقُكَۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلتَّقْوٰى
wa'mur ahlaka biṣ-ṣalāti waṣṭabir ‘alaihā, lā nas'aluka rizqā(n), naḥnu narzuquk(a), wal-‘āqibatu lit-taqwā.
ते अपने परिवार गी दुआएं गी पूरा करने ते उनेंगी करने च धैर्य रखने दा हुक्म देओ। रोजी-रोटी ना मंगदे, असी तेनु रोजी-रोटी देंदे हां । ते नतीजे (परलोक च अच्छे) उंदे आस्तै गै होंदे न जेह्ड़े पुण्य करदे न।
اَفَحَسِبْتُمْ اَنَّمَا خَلَقْنٰكُمْ عَبَثًا وَّاَنَّكُمْ اِلَيْنَا لَا تُرْجَعُوْنَ
afa ḥasibtum annamā khalaqnākum ‘abaṡaw wa annakum ilainā lā turja‘ūn(a).
तो क्या तुस्सां सोचेया कि अस्सां तुवाकुं खेल एच (बिना किसे मकसद दे) पैदा कित्ता हे ते तुवाकुं साडे कोल वापस काहनी कित्ता वेसी?
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ
wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).
मैं जिन्न ते इंसान नू सिवाय इस तों नहीं बनाया कि ओह मेरी इबादत करन।
وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ
wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).
जदके उन्हां कूं सिर्फ अल्लाह दी ईमानदारी नाल इबादत करण अते सिर्फ धर्म वास्ते ही हुंदी आज्ञा मनण दा हुक्म डित्ता ग्या हा, अते नमाज अते जकात डेवण दा वी हुक्म हा, अते ऐ सीधा (सच्चा) धर्म हे।