وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).
ओ सभ सुलेमानक शासन काल मे जे भूत-प्रेत सभ पढ़ने छल, ओकर पालन करैत रहलाह। सुलेमान काफिर नै छेलै लेकिन राक्षस ही काफिर छेलै, वू मनुष्य के जादू सिखाबै छेलै आरू जे बेबिलोन के भूमि में दू स्वर्गदूत के सामने प्रकट होय छेलै, वू छेलै हारुत् आरू मरुत। भले ही दुनू मे सँ कियो ककरो किछु नहि सिखबैत होथि जे ई कहबा सँ पहिने, "सत्ते, हम सभ मात्र (अहाँ सभक लेल) परीक्षा छी, तेँ अविश्वास नहि करू।" तेँ दुनू (स्वर्गदूत) सँ सीखलनि जे कोनो (पति) केँ पत्नी सँ की अलग क' सकैत अछि (कहि सकैत अछि)। अल्लाह के अनुमति के छोड़ि अपन जादू स ककरो नुकसान नहि पहुंचा सकैत छथि। ओ सभ किछु एहन सीखैत छथि जे हुनका सभ केँ नुकसान पहुँचबैत छनि, आ हुनका सभ केँ कोनो फायदा नहि होइत छनि। आ सत्ते, पहिने सँ जनैत छथि, जे कीनत (जादूक प्रयोग करैत अछि), ओकरा परलोक मे कोनो लाभ निश्चित रूप सँ नहि भेटत। आ सत्ते, जादू-टोना द्वारा अपना केँ बेचनिहारक कर्म बहुत खराब होइत छैक, जँ ओकरा बुझल रहैत।
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
आ जादूगर सभ तुरन्त खसि पड़लाह आ सजदा कयलनि |
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
मूसा कहलथिन, “की अहाँ सभ सत् य कहबा योग्य छी, ‘की ई जादू-टोना अछि?’ तइयो जादूगर सभ विजयी नहि होयत।”
فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).
ओकरा सब के फेकला के बाद मूसा कहलकै, "अहाँ जे करी रहलऽ छियै, वू जादू छै, सचमुच अल्लाह वू जादू के झूठ के खुलासा करी देतै। सचमुच अल्लाह नुकसान पहुँचै वाला के काम जारी नै रहै देतै।"
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
आ जे दहिना हाथ मे अछि से फेकि दियौक, ओ सभ जे बनबैत छथि से अवश्य निगलत। जे बनबैत छलाह से मात्र जादूक चाल (मात्र) छल । आ जादूगर नहि जीतत, जतय सँ आओत।”
وَمِنْ شَرِّ النَّفّٰثٰتِ فِى الْعُقَدِۙ
wa min syarrin-naffāṡāti fil-‘uqad(i).
आ गुस्से (तार) पर फुकय बला दुष्ट (स्त्री) चुड़ैल सँ,