الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ فِرَاشًا وَّالسَّمَاۤءَ بِنَاۤءً ۖوَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚ فَلَا تَجْعَلُوْا لِلّٰهِ اَنْدَادًا وَّاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
allażī ja‘ala lakumul-arḍa firāsyaw was-samā'a binā'ā(n), wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, falā taj‘alū lillāhi andādaw wa antum ta‘lamūn(a).
(እርሱ) ያ ምድርን ለእናንተ ማረፊያ ሰማይንም ጣራ ያደረገ ነው፤ ከሰማይም ውሃን ያወረደና በርሱም ለእናንተ ሲሳይ የሆነ ፍሬን ያወጣ ነው። እናንተም የምታውቁ ስትሆኑ ለአላህ ባላንጣዎችን አታድርጉ።
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيْهِۗ قُلْ قِتَالٌ فِيْهِ كَبِيْرٌ ۗ وَصَدٌّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَكُفْرٌۢ بِهٖ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهٖ مِنْهُ اَكْبَرُ عِنْدَ اللّٰهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ اَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُوْنَ يُقَاتِلُوْنَكُمْ حَتّٰى يَرُدُّوْكُمْ عَنْ دِيْنِكُمْ اِنِ اسْتَطَاعُوْا ۗ وَمَنْ يَّرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِيْنِهٖ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَاُولٰۤىِٕكَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ ۚ وَاُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ النَّارِۚ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
yas'alūnaka ‘anisy-syahril-ḥarāmi qitālin fīh(i), qul qitālun fīhi kabīr(un), wa ṣaddun ‘an sabīlillāhi wa kufrum bihī wal-masjidil-ḥarām(i), wa ikhrāju ahlihī minhu akbaru ‘indallāh(i), wal-fitnatu akbaru minal-qatl(i), wa lā yazālūna yuqātilūnakum ḥattā yaruddūkum ‘an dīnikum inistaṭā‘ū, wa may yartadid minkum ‘an dīnihī fa yamut wa huwa kāfirun fa ulā'ika ḥabiṭat a‘māluhum fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), wa ulā'ika aṣḥābun-nār(i), hum fīhā khālidūn(a).
በተከለከለው ወር ውስጥ ስለ መዋጋት (ሙሐመድን) ጠየቁህ። "በዚያ ወር መዋጋት ትልቅ (ኃጢአት) ነው። ነገር ግን ሰዎችን ከአላህ መንገድ ማገድ፣ እሱን አለመታዘዝ፣ (ሰዎችን ወደ ታላቁ መስጊድ እንዳይገቡ መከልከል) እና ሰዎችን ከአካባቢው ማባረር በአላህ ዘንድ የበለጠ (ኃጢአት) ነው። ስም ማጥፋት ከግድያ የበለጠ ጨካኝ ነው። ከቻሉ ከሃይማኖታችሁ እስክትወጡ ድረስ መዋጋትዎን አያቆሙም። ከእናንተ መካከል ከሃይማኖቱ የካደ ከዚያም በክህደት የሚሞት ሰው በዚህች ዓለምም በመጨረሻይቱም ሥራቸው ከንቱ ነው፤ እነሱም የገሃነም ነዋሪዎች ናቸው፤ እዚያም ለዘላለም ይኖራሉ።"
اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا
innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).
አላህ በርሱ (በአላህ) የማጋራትን ኃጢአት አይምርም፤ (በአላህ) የሚሻውንም ሰው ከዚህ (በአላህ) ሌላ ወንጀልን ይቅር ይላል። በአላህ የሚያጋራ ሰው በእርግጥ ታላቅ ወንጀልን ሠርቷል።
اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).
አላህ የሽርክን ኃጢአት (በአላህ ላይ በምንም ነገር ማጋራትን) አይምርም፤ ከዚህ ውጭ ያለውንም ኃጢአት ለሚሻው ሰው ይምራል። ከአላህ ጋር የሚያጋራም ሰው በእርግጥ ከሩቅ ተሳሳተ።
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
እነዚያ «አላህ የመርየም ልጅ መሲሕ ነው» የሚሉ በእርግጥ ካዱ።» አል-መሲሕ ራሱ «የእስራኤል ልጆች ሆይ! ጌታዬንና ጌታችሁን አላህን ተገዙ» ቢልም እንኳ። በእርግጥ ከአላህ ጋር የሚያጋራ ሰው አላህ ገነትን በርሱ ላይ እርም አድርጓል፤ ቦታውም ገሃነም ነው። ለበደለኞችም ሰዎች ምንም ረዳት የለውም።
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ
al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).
እነዚያ ያመኑና እምነታቸውን ከሽርክ ጋር ያልቀላቀሉት እነዚህ ሰዎች አስተማማኝ ስሜት የሚሰማቸውና መመሪያ የሚሰጣቸው ናቸው።
ذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ ۗوَلَوْ اَشْرَكُوْا لَحَبِطَ عَنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
Żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa lau asyrakū laḥabiṭa ‘anhum mā kānū ya‘malūn(a).
ይህ የአላህ መመሪያ ነው፤ በእርሱም ከባሮቹ ውስጥ ለሚሻው ሰው ይመራል። በአላህ ላይ ቢያጋሩ የሠሩት መልካም ሥራ በእርግጥ ይጠፋል።
اِنَّ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَاسْتَكْبَرُوْا عَنْهَا لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ اَبْوَابُ السَّمَاۤءِ وَلَا يَدْخُلُوْنَ الْجَنَّةَ حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فِيْ سَمِّ الْخِيَاطِ ۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُجْرِمِيْنَ
innal-lażīna każżabū bi'āyātinā wastakbarū ‘anhā lā tufattaḥu lahum abwābus-samā'i wa lā yadkhulūnal-jannata ḥattā yalijal-jamalu fī sammil-khiyāṭ(i), wa każālika najzil-mujrimīn(a).
እነዚያ በአንቀጾቻችን የሚክዱና በእነርሱ የሚኮሩ፣ የሰማይ በሮች ለእነርሱ አይከፈቱም፤ ግመል በመርፌ ዓይን እስኪያልፍ ድረስም ገነትን አይገቡም። እንደዚሁ ክፉዎችን እንመነዳለን።
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).
አብርሃምም “አቤቱ ይህችን አገር (መካን) አስተማማኝ አገር አድርገዋት፤ እኔንም ልጆቼንም የልጅ ልጆቼንም ጣዖታትን እንዳናመልክ ጠብቀን” ሲል በጸለየ ጊዜ (አስታውስ)።
فَلَا تَضْرِبُوْا لِلّٰهِ الْاَمْثَالَ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
falā taḍribū lillāhil-amṡāl(a), innallāha ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
ስለዚህ በአላህ ላይ አታጋሩ። አላህ በእርግጥ ያውቃል፤ እናንተ ግን አታውቁም።
اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
አስታውሱ! አላህ ብቻ ነው ንፁህ ሃይማኖት (ከሽርክ)። እነዚያም ከእርሱ ሌላ ረዳቶችን የያዙ (እንዲህ አሉ)፡- "እኛ አናመልካቸውም ነገር ግን በተቻለ መጠን ወደ አላህ እንዲቀርቡን ተስፋ እናደርጋለን።" በእርግጥ አላህ በሚከራከሩበት ነገር በመካከላቸው ይፈርዳል። በእርግጥ አላህ ውሸታሞችንና በጣም ከሐዲዎችን ሰዎችን አይመራም።
وَلَقَدْ اُوْحِيَ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۚ لَىِٕنْ اَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa laqad ūḥiya ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), la'in asyrakta layaḥbaṭanna ‘amaluka wa latakūnanna minal-khāsirīn(a).
«በእርግጥም ወደ አንተና ከአንተ በፊት ወደነበሩት (ነቢያት) «በአላህ ብታጋራ ሥራህ ይሰረዛል፤ ከከሳሪዎቹም ትሆናለህ» ሲል ተወርዷል።