82
Q.S An-Naml (27:82)
۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ
wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).
Og þegar orðin (ákvæðin um eyðingartímabil náttúrunnar) hafa tekið gildi hjá þeim, munum við senda lifandi, hrærandi verur af jörðinni sem munu segja þeim að mennirnir trúðu áður ekki á tákn okkar.