82
Q.S An-Naml (27:82)
۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ
wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).
Eta hitzak (naturaren suntsipen-aldiaren xedapenak) haiengan indarrean jartzen direnean, izaki bizidun eta mugikorrak bidaliko ditugu lurretik, gizakiek lehenago ez zutela gure seinaleetan sinesten esango dietenak.