82
Q.S An-Naml (27:82)
۞ وَاِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ اَخْرَجْنَا لَهُمْ دَاۤبَّةً مِّنَ الْاَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ اَنَّ النَّاسَ كَانُوْا بِاٰيٰتِنَا لَا يُوْقِنُوْنَ ࣖ
wa iżā waqa‘al-qaulu ‘alaihim akhrajnā lahum dābbatam minal-arḍi tukallimuhum annan-nāsa kānū bi'āyātinā lā yūqinūn(a).
Kaj kiam la vortoj (la provizaĵoj de la tempo de natura detruo) efektiviĝos sur ilin, Ni sendos vivantajn, moviĝantajn estaĵojn el la tero, kiuj diros al ili, ke la homoj antaŭe ne kredis je Niaj signoj.