۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
Буян гэдэг нь нүүрээ зүүн, баруун тийш эргүүлэх биш, харин буян гэдэг нь Аллах, Эцсийн өдөр, сахиусан тэнгэрүүд, ном, эш үзүүлэгчдэд итгэдэг, хайртай эд хөрөнгөө хамаатан садан, өнчин хүүхдүүд, ядуус, аялалд явсан хүмүүс, гуйлгачид, зарц нараа чөлөөлөхийн тулд өгдөг, залбирал үйлддэг, зекет өгдөг, амлалтаа биелүүлдэг, ядуурал, зовлон зүдгүүр, дайны үед тэвчээртэй байдаг хүмүүсийн буян юм. Тэд бол зөв шударга хүмүүс бөгөөд тэд бол сүсэг бишрэлтэй хүмүүс юм.
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
Талут цэргээ авчрахад "Аллах та нарыг голоор сорих болно. Тиймээс (түүний уснаас) уусан хүн миний дагалдагч биш. Хэрэв хэн нэгэн гараараа бага зэрэг уухгүй бол уугаагүй бол миний дагалдагч мөн" гэж хэлэв. Гэвч тэд цөөхөн хэдээс бусад нь уусан. Тэр (Талут) болон түүнтэй хамт итгэгчид голыг гатлахад тэд "Бид өнөөдөр Жалут болон түүний армийн эсрэг хүчгүй болсон" гэж хэлэв. Аллахтай уулзана гэдэгт итгэдэг хүмүүс "Хэдэн жижиг бүлэглэлүүд Аллахын зөвшөөрлөөр том бүлэглэлүүдийг ялсан бэ" гэж хэлдэг. Аллах тэвчээртэй хүмүүстэй хамт байдаг.
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
Мөн хичнээн олон эш үзүүлэгч олон тооны сүсэг бишрэлтэй дагалдагчтай тулалдсан бэ. Тэд Аллахын замд тохиолдсон гай гамшгаас болж суларсангүй, зүрх сэтгэлээ алдсангүй, (дайсандаа) бууж өгөөгүй. Аллах тэвчээртэй хүмүүсийг хайрладаг.
اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Хэрэв Аллах танд тусалбал хэн ч таныг дийлж чадахгүй; харин хэрэв Аллах таныг орхивол хэн танд туслах вэ? Тиймээс итгэгчид зөвхөн Аллахад л найд.
اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ
al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).
(Тухайлбал) хүмүүс тэдэнд “(Курайшийн) хүмүүс та нарын эсрэг цэрэг цуглуулсан тул тэднээс ай” гэж хэлэхэд энэ нь тэдний итгэлийг нэмэгдүүлдэг (мэдэгдэл) болж, “Аллах бидэнд хангалттай, Тэр бол хамгийн сайн хамгаалагч” гэж хэлдэг (Аллах болон Элчийг дуулгавартай дагадаг хүмүүс).
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Итгэгчид ээ! Аллахын та нарт өгсөн нигүүлслийг санаарай. Нэгэн цагт хүмүүс та нарыг гараараа довтлох гэж байтал Аллах тэдний гарыг та нараас холдуулсан. Аллахаас эмээгтүн, итгэгчид зөвхөн Аллахад л итгэх ёстой.
وَاِنْ يُّرِيْدُوْٓا اَنْ يَّخْدَعُوْكَ فَاِنَّ حَسْبَكَ اللّٰهُ ۗهُوَ الَّذِيْٓ اَيَّدَكَ بِنَصْرِهٖ وَبِالْمُؤْمِنِيْنَۙ
wa iy yurīdū ay yakhda‘ūka fa inna ḥasbakallāh(u), huwal-lażī ayyadaka binaṣrihī wa bil-mu'minīn(a).
Хэрэв тэд чамайг хуурахыг хүсвэл Аллах чамд хангалттай. Тэр бол Өөрийн тусламжтайгаар болон итгэгчдийн дэмжлэгээр чамайг хүчирхэгжүүлдэг Нэгэн юм.
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Хэрэв хоёр бүлэг итгэгчдийн хооронд дайтаж байгаа бол тэдний хооронд эвлэр. Хэрэв хоёрын нэг нь нөгөөдөө (бүлэгт) шударга бус хандвал шударга бус хандсан (бүлэг)-тэй тулалд, ингэснээр бүлэг Аллахын тушаалд эргэн ор. Хэрэв тэр бүлэг (Аллахын тушаалд эргэн орсон) бол тэдний хооронд шударгаар эвлэрч, шударга үйлд. Үнэхээр Аллах шударгаар ханддаг хүмүүсийг хайрладаг.