۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
ते (याद रखो), जदुं अब्राह़म गी उंदे रब ने किश वाक्यें कन् ने परखया, तां उनेंगी उनेंगी पूरी चाल्ली कन् ने पूरा कित्ता। उने (अल्लाह) आख्या, "वास्तव च मैं तुसें गी सारे मनुक्खें दा सरदार बनाई लेदा ऐ।" उने (इब्राहिम) आख्या, "और (भी) मेरे बच्चें ते पोतें कोला?" अल्लाह आखदा ऐ, "(सच्च, पर) मेरा वादा गलत करने आलें उप्पर लागू नेईं होंदा।"
وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ते उंदे नबी ने उनेंगी आखेआ, "सचमुच अल्लाह ने तालुत गी तुंदा राजा नियुक्त कीता ऐ।" उन् ने जवाब दित्ता, "तलुत ने साढ़े उप् पर राज किय् यां हासल करी लेत्ता, जदुं अस उंदे शा मते राज दे हकदार हे, ते उसी मती धन नेई दित्ती गेई ही?" (नबी) ने जवाब दित्ता, "अल्लाह ने उसी (राजा) चुनेया ऐ ते तुसेंगी बेहतर ज्ञान ते शारीरिक क्षमता दित्ती ऐ।" अल्लाह जिस नू चाहंदा है उस नू अपना राज देंदा है, ते अल्लाह सर्वव्यापी, सर्वज्ञ है।
وَاِذَآ اَرَدْنَآ اَنْ نُّهْلِكَ قَرْيَةً اَمَرْنَا مُتْرَفِيْهَا فَفَسَقُوْا فِيْهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنٰهَا تَدْمِيْرًا
wa iżā aradnā an nuhlika qaryatan amarnā mutrafīhā fa fasaqū fīhā fa ḥaqqa ‘alaihal-qaulu fa dammarnāhā tadmīrā(n).
ते जेकर अस कुसै मुल्ख गी तबाह करना चांह्दे आं तां अस उस मुल्ख च आलीशान च रौंह्दे लोकें गी हुक्म दिंदे आं (अल्लाह दी आज्ञा मनन), पर जेकर ओह उस (देश च) आज्ञा नेईं मनदे तां उंदे उप्पर शब्द (साढ़ी सजा) लागू होई जांगन, तां अस (उस मुल्ख गी) पूरी चाल्ली नष्ट करी देगे।
وَلَىِٕنْ اَطَعْتُمْ بَشَرًا مِّثْلَكُمْ اِنَّكُمْ اِذًا لَّخٰسِرُوْنَ ۙ
wa la'in aṭa‘tum basyaram miṡlakum innakum iżal lakhāsirūn(a).
ते सचमुच जेकर तुस अपने जनेह् लोकें दी गल्ल मनगे तां तुसेंगी जरूर नुकसान च पौग।
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
तो अगर ओह (तुहाडी चुनौती) दा जवाब नहीं देंदे, तां पता करो कि ओह सिर्फ अपनी इच्छा दा पालन कर रहे ने। ते अल्लाह तों ज़रा वी हिदायतां पा के बिना अपनी इच्छाओं दा पालन करन वाले तों ज्यादा भटकदा कौन है? दरअसल, अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।