وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
ಮತ್ತು ನಾವು ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಸಂತತಿಯಿಂದ "ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಡಿ, ಹೆತ್ತವರು, ಸಂಬಂಧಿಕರು, ಅನಾಥರು ಮತ್ತು ಬಡವರೊಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರಿ, ಜನರೊಂದಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿರಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿ ಮತ್ತು ಝಕಾತ್ ಪಾವತಿಸಿ" ಎಂದು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು (ನೆನಪಿಡಿ) ಆದರೆ ನಂತರ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನೀವು (ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀರಿ) ಮತ್ತು ನೀವು (ಇನ್ನೂ) ಭಿನ್ನಮತೀಯರಾಗಿದ್ದಿರಿ.
۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿರಿ ಮತ್ತು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಸಹಭಾಗಿಗೊಳಿಸಬೇಡಿ. ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು, ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಅನಾಥರು, ಬಡವರು, ಹತ್ತಿರದ ಮತ್ತು ದೂರದ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು, ಇಬ್ನ್ ಸಬಿಲ್ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ದಯೆಯಿಂದಿರಿ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಲ್ಲಾಹನು ದುರಹಂಕಾರಿ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ ಜನರನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
(ಮುಹಮ್ಮದ್) ಹೇಳಿರಿ, "ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗೆ ನಿಷೇಧಿಸಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಓದುತ್ತೇನೆ. ಅವನೊಂದಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಸಹಭಾಗಿಗೊಳಿಸಬೇಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವರು ಬಡವರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಡಿ. ನಾವು ನಿಮಗೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೂ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುವವರು. ಗೋಚರಿಸುವ ಅಥವಾ ಗುಪ್ತವಾದ ಅಸಹ್ಯಕರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಬೇಡಿ, ಸರಿಯಾದ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಷೇಧಿಸಿರುವ ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡಿ. ಹೀಗೆ ಅವನು ನಿಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ ಇದರಿಂದ ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
ಅವರು ಯೂಸುಫ್ (ಸ)ರ ಬಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು (ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಸ್ಥಳವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ) "ಅಲ್ಲಾಹನ ಇಚ್ಛೆಯಿದ್ದರೆ, ನೀವು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಈಜಿಪ್ಟ್ ದೇಶವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಅವನಿಗೆ (ಯೂಸುಫ್‌ಗೆ) ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ಅವನು (ಯೂಸುಫ್) ಹೇಳಿದನು, "ಓ ನನ್ನ ತಂದೆಯೇ! ಇದು ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಕನಸಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿದೆ. ಮತ್ತು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ಅದನ್ನು ನಿಜಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಸೈತಾನನು ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಹೋದರರ ನಡುವಿನ (ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು) ನಾಶಪಡಿಸಿದ ನಂತರ, ನನ್ನನ್ನು ಸೆರೆಮನೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಕರೆತಂದಾಗ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ನನ್ನ ಒಡೆಯನು ತಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸೌಮ್ಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ಅವನು ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಸರ್ವಜ್ಞನು.
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತನು ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬಾರದೆಂದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಮಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರೂ ನಿಮ್ಮ ಆರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ತಲುಪಿದರೆ, ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ "ಆಹ್" ಎಂದು ಎಂದಿಗೂ ಹೇಳಬೇಡಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕೂಗಬೇಡಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
ಮತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಿನಮ್ರರಾಗಿರಿ ಮತ್ತು ಹೇಳಿರಿ, "ಓ ನನ್ನ ಪ್ರಭು! ನಾನು ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದಾಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನನಗೆ ಕಲಿಸಿದಂತೆ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಿ."
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَيْهِ وَلَمْ يَكُنْ جَبَّارًا عَصِيًّا
wa barram biwālidaihi wa lam yakun jabbāran ‘aṣiyyā(n).
ಮತ್ತು ಅವನು ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಭಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದನು, ಮತ್ತು ಅವನು ದುರಹಂಕಾರಿ (ಅಥವಾ) ಅವಿಧೇಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ.
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದೆ, ಮತ್ತು ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ದುರಹಂಕಾರಿ ಅಥವಾ ದರಿದ್ರನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
ಮತ್ತು ನಾವು ಮಾನವರು ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಮತ್ತು ಅವರು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲದ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಪಾಲುದಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವಂತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರೆ, ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಮರಳುವಿಕೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ, ಮತ್ತು ನೀವು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِۚ حَمَلَتْهُ اُمُّهٗ وَهْنًا عَلٰى وَهْنٍ وَّفِصَالُهٗ فِيْ عَامَيْنِ اَنِ اشْكُرْ لِيْ وَلِوَالِدَيْكَۗ اِلَيَّ الْمَصِيْرُ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaih(i), ḥamalathu ummuhū wahnan ‘alā wahniw wa fiṣāluhū fī ‘āmaini anisykur lī wa liwālidaik(a), ilayyal-maṣīr(u).
ಮತ್ತು ನಾವು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ (ತನ್ನ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ) ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದೆವು. ಅವನ ತಾಯಿ ಅವನನ್ನು ತೀವ್ರ ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಗರ್ಭಧರಿಸಿ ಎರಡು ವರ್ಷದವಳಿದ್ದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸಿದಳು. ನನಗೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಿ. ನಿನ್ನ ಮರಳುವಿಕೆ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
ಮತ್ತು ನಾವು ಮಾನವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದೆವು. ಅವನ ತಾಯಿ ಅವನನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಗರ್ಭಧರಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು. ಹಾಲುಣಿಸುವವರೆಗೆ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯ ಅವಧಿ ಮೂವತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು (ಮಗು) ವಯಸ್ಕನಾಗಿ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಅವನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ, "ಓ ನನ್ನ ಪ್ರಭೂ, ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡು, ಇದರಿಂದ ನೀನು ನನಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿದ ನಿನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಗೆ ನಾನು ಕೃತಜ್ಞನಾಗಬಲ್ಲೆ ಮತ್ತು ನೀನು ಮೆಚ್ಚುವ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ; ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹರಿಯುವ ಒಳಿತನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡು. ನಿಜಕ್ಕೂ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಾನು ಮುಸ್ಲಿಮರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದೇನೆ."