وَاِذْ تَقُوْلُ لِلَّذِيْٓ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَاَنْعَمْتَ عَلَيْهِ اَمْسِكْ عَلَيْكَ زَوْجَكَ وَاتَّقِ اللّٰهَ وَتُخْفِيْ فِيْ نَفْسِكَ مَا اللّٰهُ مُبْدِيْهِ وَتَخْشَى النَّاسَۚ وَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشٰىهُ ۗ فَلَمَّا قَضٰى زَيْدٌ مِّنْهَا وَطَرًاۗ زَوَّجْنٰكَهَا لِكَيْ لَا يَكُوْنَ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ حَرَجٌ فِيْٓ اَزْوَاجِ اَدْعِيَاۤىِٕهِمْ اِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًاۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
wa iż taqūlu lil-lażī an‘amallāhu ‘alaihi wa an‘amta ‘alaihi amsik ‘alaika zaujaka wattaqillāha wa tukhfī fī nafsika mallāhu mubdīhi wa takhsyan-nās(a), wallāhu aḥaqqu an takhsyāh(u), falammā qaḍā zaidum minhā waṭaran zawwajnākahā likai lā yakūna ‘alal-mu'minīna ḥarajun fī azwāji ad‘iyā'ihim iżā qaḍau minhunna waṭarā(n), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
Һәм (исеңдә тот,) син Аллаһның рәхмәтен алган һәм син дә аңа рәхмәт кылган кешегә: "Хатыныңны үзеңә карат һәм Аллаһтан курык", - дип әйткәнеңне хәтерлә, Аллаһ ачачак нәрсәне йөрәгеңдә яшерә идең һәм кешеләрдән курка идең, гәрчә Аллаһ синнән куркырга хаклырак булса да. Зәйд хатынына ихтыяҗын бетергәч (аерылгач), Без сине аңа (Зәйнәпкә) өйләндердек, мөселманнарга, әгәр уллыкка алынган балалар үз хатыннарына ихтыяҗларын бетерсәләр, уллыкка алынган балаларның хатыннарына никахлануда бернинди каршылык булмасын өчен. Аллаһның хөкеме, әлбәттә, булачак.
مَا كَانَ عَلَى النَّبِيِّ مِنْ حَرَجٍ فِيْمَا فَرَضَ اللّٰهُ لَهٗ ۗسُنَّةَ اللّٰهِ فِى الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ ۗوَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ قَدَرًا مَّقْدُوْرًاۙ
mā kāna ‘alan-nabiyyi min ḥarajin fīmā faraḍallāhu lah(ū), sunnatallāhi fil-lażīna khalau min qabl(u), wa kāna amrullāhi qadaram maqdūrā(n).
Аллаһ аңа билгеләгән нәрсәгә Пәйгамбәргә бернинди дә каршылык булмады. (Аллаһ моны) Аллаһның алдагы пәйгамбәрләргә сөннәте итеп билгеләгән. Аллаһның хөкеме - һичшиксез гамәлгә керәчәк хөкем.