سَنُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَٓا اَشْرَكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا ۚ وَمَأْوٰىهُمُ النَّارُ ۗ وَبِئْسَ مَثْوَى الظّٰلِمِيْنَ
sanulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba bimā asyrakū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānā(n), wa ma'wāhumun nār(u), wa bi'sa maṡwaẓ-ẓālimīn(a).
हम काफिर के दिल में डर डालब, कियाक त ओ अल्लाह के साथ साझीदार के एहन चीज स जोड़ैत छथि, जकर जानकारी अल्लाह नै बतौने छथि। आ हुनका लोकनिक घुरबाक स्थान नरक अछि । आ (अर्थात) अधलाहक लेल (क लेल) रहबाक सबसँ खराब जगह।
اِذْ يُوْحِيْ رَبُّكَ اِلَى الْمَلٰۤىِٕكَةِ اَنِّيْ مَعَكُمْ فَثَبِّتُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ سَاُلْقِيْ فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ كَفَرُوا الرُّعْبَ فَاضْرِبُوْا فَوْقَ الْاَعْنَاقِ وَاضْرِبُوْا مِنْهُمْ كُلَّ بَنَانٍۗ
iż yūḥī rabbuka ilal-malā'ikati annī ma‘akum fa ṡabbitul-lażīna āmanū, sa'ulqī fī qulūbil-lażīna kafarur-ru‘ba faḍribū fauqal-a‘nāqi waḍribū minhum kulla banān(in).
(याद राखू), जखन अहाँक प्रभु स्वर्गदूत सभ केँ प्रकट कयलनि, "सत्ते हम अहाँक संग छी, तेँ जे विश्वास केलक अछि, ओकर (रुख केँ) मजबूत करू।" एक दिन हम काफिरक हृदय मे भय डालब, तेँ हुनका सभक गरदनि सँ ऊपर प्रहार करू आ आँगुरक एक-एक नोक पर प्रहार करू।
وَاَنْزَلَ الَّذِيْنَ ظَاهَرُوْهُمْ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ صَيَاصِيْهِمْ وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ وَتَأْسِرُوْنَ فَرِيْقًاۚ
wa anzalal-lażīna ẓāharūhum min ahlil-kitābi min ṣayāṣīhim wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba farīqan taqtulūna wa ta'sirūna farīqā(n).
आ ओ किताबक लोक (बानी कुरैजा) मे सँ जे हुनका सभक (मित्र समूह) केँ मदद करैत छल, हुनका सभक किला सँ उतारलनि, आ हुनका सभक हृदय मे भय डाललनि। किछु गोटेकेँ अहाँ मारि देलहुँ आ किछुकेँ अहाँ पकड़ि लेलहुँ ।
هُوَ الَّذِيْٓ اَخْرَجَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِاَوَّلِ الْحَشْرِۗ مَا ظَنَنْتُمْ اَنْ يَّخْرُجُوْا وَظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ مَّانِعَتُهُمْ حُصُوْنُهُمْ مِّنَ اللّٰهِ فَاَتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوْا وَقَذَفَ فِيْ قُلُوْبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُوْنَ بُيُوْتَهُمْ بِاَيْدِيْهِمْ وَاَيْدِى الْمُؤْمِنِيْنَۙ فَاعْتَبِرُوْا يٰٓاُولِى الْاَبْصَارِ
huwal-lażī akhrajal-lażīna kafarū min ahlil-kitābi min diyārihim li'awwalil-ḥasyr(i), mā ẓanantum ay yakhrujū wa ẓannū annahum māni‘atuhum ḥuṣūnuhum minallāhi fa atāhumullāhu min ḥaiṡu lam yaḥtasibū wa qażafa fī qulūbihimur-ru‘ba yukhribūna buyūtahum bi'aidīhim wa aidil-mu'minīn(a), fa‘tabirū yā ulil-abṣār(i).
ओ छथि जे किताबक लोक मे सँ काफिर सभ केँ पहिल बेर निष्कासनक समय मे हुनका सभक घर सँ निकालि देलनि | अहाँ ई नहि सोचने रही जे ओ सभ बाहर निकलि जेताह, आ हुनका सभ केँ पक्का विश्वास छलनि जे हुनकर किला हुनका सभक अल्लाह सँ बचाओत। मुदा अल्लाह ओकरा सभ पर ओतय सँ आनि देलनि जतय सँ हुनका लोकनि केँ उम्मीद नहि छलनि। आ अल्लाह हुनका लोकनिक हृदय मे आतंक फेकि देलनि, तेँ ओ सभ अपनहि हाथ आ मुसलमानक हाथ सँ अपन घर केँ तबाह क' देलनि। तेँ एहि बात केँ पाठ बुझू, हे अंतर्दृष्टि रखनिहार!