اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ
innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).
Wierklech, Mir hunn dech (Mohammed) mat der Wourecht geschéckt, als Verbreeder vun der gudder Noriicht an als Warner. An du wäerts net (Rechenschaft ofgeluecht) ginn iwwer d'Awunner vun der Hell.
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
An och mir hunn iech (Muslimen) zu "Mëttelmënschen" gemaach, fir datt Dir Zeie vu mënschlechen (Doten) kënnt sinn an fir datt de Messenger (Mohammed) Zeie vun ären (Doten) ka sinn. Mir hunn et net zur Qibla gemaach, zu där Dir Iech (fréier) gedréint hutt, mee fir datt mir wëssen, wien dem Messenger folgt a wien sech zréckdréit. Wierklech, (d'Qibla ze beweegen) ass ganz schwéier, ausser fir déi, déi vun Allah geleet goufen. An Allah wäert äre Glawen net verschwenden. Wierklech, Allah ass am Gnodegen, am Barmhäerzegsten zu de Mënschen.
فَكَيْفَ اِذَا جِئْنَا مِنْ كُلِّ اُمَّةٍۢ بِشَهِيْدٍ وَّجِئْنَا بِكَ عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِ شَهِيْدًاۗ
fa kaifa iżā ji'nā min kulli ummatim bisyahīdiw wa ji'nā bika ‘alā hā'ulā'i syahīdā(n).
A wat wäert (den Zoustand vun den Ongleewegen sinn), wann Mir en Zeien (Rasul) aus all Natioun bréngen an Mir dech (Muhammad) als Zeien iwwer si bréngen?
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
O Leit vum Buch! Wierklech, eise Gesandte ass bei iech komm, fir iech (eist Gesetz) z'erklären, wéi d'(Senden) vun de Gesandten ënnerbrach gouf, fir datt Dir net sot: "Keen ass bei eis komm, weder e Verbreeder vun enger gudder Noriicht nach e Warner." Wierklech, et ass bei iech komm, e Verbreeder vun enger gudder Noriicht an e Warner. An Allah ass allmächteg iwwer allem.
قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
Sot (Mohammed): "Wien seng Zeienausso ass méi staark?" Sot: "Allah, Hie ass Zeie tëscht mir an iech. Dëse Koran gouf mir opgedeckt, fir datt ech iech an déi, déi bei hie kommen, eng Warnung kéint ginn. Kënnt Dir wierklech bezeien, datt et nieft Allah aner Götter gëtt?" Sot: "Ech kann net bezeien." Sot: "Tatsächlech, Hie eleng ass den Allmächtege Gott, an ech sinn fräi vun allem, wat Dir (mat Allah) a Verbindung setzt."
كِتٰبٌ اُنْزِلَ اِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِيْ صَدْرِكَ حَرَجٌ مِّنْهُ لِتُنْذِرَ بِهٖ وَذِكْرٰى لِلْمُؤْمِنِيْنَ
kitābun unzila ilaika falā yakun fī ṣadrika ḥarajum minhu litunżira bihī wa żikrā lil-mu'minīn(a).
(Dëst ass) d'Buch, dat dir (O Muhammad) opgedeckt gouf; also loosst dech net dovunner opreegen, fir datt s du doduerch warns an et eng Lektioun fir d'Gleeweger ka sinn.
اَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوْا مَا بِصَاحِبِهِمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ
awalam yatafakkarū mā biṣāḥibihim min jinnah(tin), in huwa illā nażīrum mubīn(un).
A reflektéiere si net, datt hire Begleeder (Mohammed) net verréckt ass, mä nëmmen e kloere Warner?
قُلْ لَّآ اَمْلِكُ لِنَفْسِيْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّا اِلَّا مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَلَوْ كُنْتُ اَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِۛ وَمَا مَسَّنِيَ السُّوْۤءُ ۛاِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
qul lā amliku linafsī naf‘aw wa lā ḍarran illā mā syā'allāh(u), wa lau kuntu a‘lamul gaiba-lastakṡartu minal-khair(i) - wa mā massaniyas-sū'(u) - in ana illā nażīruw wa basyīrul liqaumiy yu'minūn(a).
Sot (Mohammed): "Ech hunn keng Muecht, mir selwer eppes ze bréngen oder Schued ze vermeiden, ausser wat Allah wëll. Wann ech dat Onsiichtbares wousst, géif ech sou vill Gutt wéi méiglech maachen, an et géif mir kee Schued geschéien. Ech sinn nëmmen e Warner an e Verbreeder vu gudder Noriicht fir déi, déi gleewen."
اَكَانَ لِلنَّاسِ عَجَبًا اَنْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى رَجُلٍ مِّنْهُمْ اَنْ اَنْذِرِ النَّاسَ وَبَشِّرِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ قَالَ الْكٰفِرُوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ مُّبِيْنٌ
akāna lin-nāsi ‘ajaban an auḥainā ilā rajulim minhum an anżirin-nāsa wa basysyiril-lażīna āmanū anna lahum qadama ṣidqin ‘inda rabbihim, qālal-kāfirūna inna hāżā lasāḥirum mubīn(un).
Kee Wonner, datt d'Leit iwwerrascht sinn, datt Mir engem Mann ënnert hinnen eng Offenbarung ginn hunn: "Warnt d'Leit a maacht d'Gleeweger glécklech, datt si eng héich Positioun bei Gott hunn." Déi Ongleeweg soten: "Dëse Mann (Mohammed) ass wierklech e Magier."
اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ
allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).
sou datt Dir keen anere wéi Allah veréiert. Wierklech, ech (Mohammed) sinn e Warner a Bridder vu gudder Noriicht vun Him fir Iech.
فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ
fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).
Et kann also sinn, datt Dir (Mohammed) eppes vun deem ewechloosse wëllt, wat Iech opgedeckt gouf, an Är Broscht doduerch verkrampft ass, well se soen: "Firwat ass kee Schätz (Räichtum) bei hie erofkomm oder ass en Engel mat him komm?" Tatsächlech sidd Dir nëmmen e Warner an Allah ass de Bewaacher vun alle Saachen.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).
An déi, déi net gleewen, soen: "Firwat gouf him (Mohammed) kee Zeechen (Wonner) vu sengem Här erofgeschéckt?" Wierklech, du bass nëmmen e Warner; a fir all Vollek gëtt et een, deen Orientéierung gëtt.
وَاَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيْهِمُ الْعَذَابُۙ فَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا رَبَّنَآ اَخِّرْنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۙ نُّجِبْ دَعْوَتَكَ وَنَتَّبِعِ الرُّسُلَۗ اَوَلَمْ تَكُوْنُوْٓا اَقْسَمْتُمْ مِّنْ قَبْلُ مَا لَكُمْ مِّنْ زَوَالٍۙ
wa anżirin-nāsa yauma ya'tīhimul-‘ażāb(u), fa yaqūlul-lażīna ẓalamū rabbanā akhkhirnā ilā ajalin qarīb(in), nujib da‘wataka wa nattabi‘ir-rusul(a), awalam takūnū aqsamtum min qablu mā lakum min zawāl(in).
A gitt (Mohammed) eng Warnung fir d'Leit um Dag (wou) d'Strofe bei si kënnt, da soen déi Ongerechtegkeeten: "O eisen Här, gitt eis d'Méiglechkeet (fir an d'Welt zréckzekommen), och nëmme fir e Moment, sécherlech wäerte mir Ärem Ruff follegen an den Apostelen folgen." (Zu hinnen gouf gesot): "Hutt Dir net virdru (op der Äerd) geschwuer, datt Dir ni vergaange gitt?
هٰذَا بَلٰغٌ لِّلنَّاسِ وَلِيُنْذَرُوْا بِهٖ وَلِيَعْلَمُوْٓا اَنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّلِيَذَّكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
hāżā balāgul lin-nāsi wa liyunżarū bihī wa liya‘lamū annamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa liyażżakkara ulul-albāb(i).
An dëst (de Koran) ass eng (perfekt) Erklärung fir d'Mënschheet, fir datt si doduerch gewarnt kënne ginn, fir datt si wëssen, datt Hien den Eenzege Gott ass, a fir datt d'Mënsche vu Verstand drop oppassen.
وَقُلْ اِنِّيْٓ اَنَا النَّذِيْرُ الْمُبِيْنُۚ
wa qul innī anan-nażīrul-mubīn(u).
A sot (Mohammed): "Tatsächlech sinn ech e kloere Warner."
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ شَهِيْدًا عَلَيْهِمْ مِّنْ اَنْفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيْدًا عَلٰى هٰٓؤُلَاۤءِۗ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً وَّبُشْرٰى لِلْمُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa yauma nab‘aṡu fī kulli ummatin syahīdan ‘alaihim min anfusihim wa ji'nā bika syahīdan ‘alā hā'ulā'(i), wa nazzalnā ‘alaikal-kitāba tibyānal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmataw wa busyrā lil-muslimīn(a).
An (erënnert Iech) un den Dag, wou Mir ënner all de Leit en Zeie vun hiren eegenen ervirgeruff hunn, an dech (Muhammad) als Zeie vun hinnen ervirbruecht hunn. A Mir hunn dir d'Buch (Al-Koran) erofgeschéckt, fir alles z'erklären, als Leedung, souwéi als Barmhäerzegkeet a gutt Noriicht fir déi, déi sech (Muslimen) ënnerwerfen.
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
An Mir hunn (de Koran) an der Wourecht erofgeschéckt, an (de Koran) ass mat (der) Wourecht erofkomm. An Mir hunn dech (Mohammed) nëmmen als Verbreeder vun der gudder Noriicht an als Warner geschéckt.
وَّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ قَالُوا اتَّخَذَ اللّٰهُ وَلَدًاۖ
wa yunżiral-lażīna qāluttakhażallāhu waladā(n).
An déi ze warnen, déi soen: "Allah huet e Kand geholl."
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).
An Mir hunn nëmme Boten geschéckt als Verbreeder vu gudder Noriicht a Warnungen; awer déi, déi net gleewen, argumentéieren op eng falsch (Aart a Weis), fir d'Wourecht (Wourecht) ze zerstéieren, a si maachen sech iwwer Meng Verse an dat, wat virun hinne gewarnt gëtt, lëschteg.
قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ
qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).
Sot (Mohammed): "Tatsächlech ginn ech iech nëmmen eng Warnung no Offenbarung." Awer daaf Leit héieren den Ruff net, wa se gewarnt ginn.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنَّمَآ اَنَا۠ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۚ
qul yā ayyuhan-nāsu innamā ana lakum nażīrum mubīn(un).
Sot (Mohammed): "O Leit! Wierklech, ech sinn zu iech als kloer Warnung (geschéckt) ginn."
وَجَاهِدُوْا فِى اللّٰهِ حَقَّ جِهَادِهٖۗ هُوَ اجْتَبٰىكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِى الدِّيْنِ مِنْ حَرَجٍۗ مِلَّةَ اَبِيْكُمْ اِبْرٰهِيْمَۗ هُوَ سَمّٰىكُمُ الْمُسْلِمِيْنَ ەۙ مِنْ قَبْلُ وَفِيْ هٰذَا لِيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ شَهِيْدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِۖ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاعْتَصِمُوْا بِاللّٰهِ ۗهُوَ مَوْلٰىكُمْۚ فَنِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصِيْرُ ࣖ ۔
wa jāhidū fillāhi ḥaqqa jihādih(ī), huwajtabākum wa mā ja‘ala ‘alaikum fid-dīni min ḥaraj(in), millata abīkum ibrāhīm(a), huwa sammākumul-muslimīn(a), min qablu wa fī hāżā liyakūnar-rasūlu syahīdan ‘alaikum wa takūnū syuhadā'a ‘alan-nās(i), fa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa‘taṣimū billāh(i), huwa maulākum, fa ni‘mal-maulā wa ni‘man-naṣīr(u).
A kämpft um Wee vun Allah mat engem richtege Dschihad. Hien huet iech erausgesicht, an Hien huet et iech an der Relioun net schwéier gemaach. (Follegt) d'Relioun vun Ärem Virgänger Abraham. Hien (Allah) huet iech viru laanger Zäit Muslime genannt, an (sou och) an dësem (Al-Koran), fir datt de Gesandte (Muhammad) e Zeie fir iech ka sinn an fir datt Dir all Zeie fir d'ganz Mënschheet gitt. Also maacht d'Bidden, bezuelt Zakat, an haalt Iech un Allah fest. Hien ass äre Beschützer, Hien ass de beschte Beschützer an de beschten Helfer.
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا
wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
An Mir hunn dech (Mohammed) nëmme als Brénger vu gudder Noriicht an als Warner geschéckt.
عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ
‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).
an däin Häerz (Mohammed), fir datt du zu deenen gehéiers, déi warnen,
وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ
wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).
A gitt ären nooste Familljememberen (Mohammed) eng Warnung,
وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ
wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).
an datt ech de Koran (un d'Leit) recitéieren. Wien also Leedung kritt, deen huet tatsächlech Leedung fir (dat Gutt vu) sech selwer kritt, a wien iergendwou irrt, da sot: "Wierklech sinn ech näischt anescht wéi ee vun de Warnere."
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).
An du (Muhammad) waars net beim Tur (Bierg), wéi Mir (de Moses) geruff hunn, mee (Mir hunn dech geschéckt) als Barmhäerzegkeet vun dengem Här, fir datt du d'Leit (Quraish) warne kéints, déi net vun de Warnere virun dir besicht goufen, fir datt si eng Lektioun léiere kéinten.
وَقَالُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيٰتٌ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗ قُلْ اِنَّمَا الْاٰيٰتُ عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ
wa qālū lau lā unzila ‘alaihi āyātum mir rabbih(ī), qul innamal-āyātu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).
An si (déi Ongleeweg vu Mekka) soten: "Firwat ginn net Wonner vun hirem Här erofgeschéckt?" Sot (Mohammed): "Wonner hänken vum Allah of. Ech sinn nëmmen e kloere Warner."
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).
Mä firwat soen si (Ongleeweg): "Hien (Mohammed) huet et erfonnt?" Nee, de Koran ass d'Wourecht (déi vun Ärem Här koum), fir datt Dir Leit warne kënnt, déi nach ni vun iergendeen besicht goufen, deen Iech virun Iech gewarnt huet; fir datt si Leedung kréien.
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ شَاهِدًا وَّمُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۙ
yā ayyuhan-nabiyyu innā arsalnāka syāhidaw wa mubasysyiraw wa nażīrā(n).
O Prophet! Wierklech, Mir hunn dech geschéckt fir e Zeien ze sinn, e Verbreeder vun der gudder Noriicht an e Warner,
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا كَاۤفَّةً لِّلنَّاسِ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnāka illā kāffatal lin-nāsi basyīraw wa nażīraw wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
A Mir hunn dech (Mohammed) net geschéckt, mä un d'ganz Mënschheet als Verbreeder vun der gudder Noriicht an als Warner, mä déi meescht Leit wëssen et net.
وَمَآ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ كُتُبٍ يَّدْرُسُوْنَهَا وَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَّذِيْرٍۗ
wa mā ātaināhum min kutubiy yadrusūnahā wa mā arsalnā ilaihim qablaka min nażīr(in).
An Mir hunn hinnen ni d'Bicher ginn, déi se gelies hunn, a Mir hunn hinnen ni e Warner virun dir (Muhammad) geschéckt.
۞ قُلْ اِنَّمَآ اَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍۚ اَنْ تَقُوْمُوْا لِلّٰهِ مَثْنٰى وَفُرَادٰى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوْاۗ مَا بِصَاحِبِكُمْ مِّنْ جِنَّةٍۗ اِنْ هُوَ اِلَّا نَذِيْرٌ لَّكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيْدٍ
qul innamā a‘iẓukum biwāḥidah(tin), an taqūmū lillāhi maṡnā wa furādā ṡumma tatafakkarū, mā biṣāḥibikum min jinnah(tin), in huwa illā nażīrul lakum baina yadai ‘ażābin syadīd(in).
Sot: "Ech wëll dech nëmmen op eng Saach warnen, nämlech datt du Allah (oprecht) zu zwee oder eenzel begéins, an dann (iwwer de Muhammad) denks. Däi Frënd ass guer net verréckt. Hie ass näischt anescht wéi eng Warnung fir dech, ier (du der haarder Strof) bass."
وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِّزْرَ اُخْرٰى ۗوَاِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ اِلٰى حِمْلِهَا لَا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۗ اِنَّمَا تُنْذِرُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ ۗوَمَنْ تَزَكّٰى فَاِنَّمَا يَتَزَكّٰى لِنَفْسِهٖ ۗوَاِلَى اللّٰهِ الْمَصِيْرُ
wa lā taziru wāziratuw wizra ukhrā, wa in tad‘u muṡqalatun ilā ḥimlihā lā yuḥmal minhu syai'uw wa lau kāna żā qurbā, innamā tunżirul-lażīna yakhsyauna rabbahum bil-gaibi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), wa man tazakkā fa innamā yatazakkā linafsih(ī), wa ilallāhil-maṣīr(u).
An e sënnege Mënsch wäert d'Sënne vun aneren net droen. A wann een, deen schwéier mat senge Sënne belaascht ass, (een aneren) rifft, seng Laascht ze droen, da wäert hien se guer net droen, och wann (déi, déi hie rifft,) seng Familljememberen sinn. Tatsächlech kënnt Dir nëmmen déi warnen, déi (d'Strofe vun) hirem Här fäerten (och wann) si Hien net gesinn an déi, déi bieden. A wien sech selwer purifizéiert, purifizéiert sech tatsächlech fir säin eegent Gutt. An zu Allah ass d'Plaz vum Réckkommen.
اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ
in anta illā nażīr(un).
Du bass näischt anescht wéi e Warner.
اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًا ۗوَاِنْ مِّنْ اُمَّةٍ اِلَّا خَلَا فِيْهَا نَذِيْرٌ
innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa im min ummatin illā khalā fīhā nażīr(un).
Wierklech, Mir hunn dech mat der Wourecht als Verbreeder vun der gudder Noriicht an als Warner geschéckt. An et gouf keng eenzeg Versammlung, bis do e Warner koum.
وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ
wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).
An si schwieren feierlech bei Allah, datt wann e Warner bei si kéim, si besser geféiert wieren ewéi all déi (aner) Natiounen. Mee wéi e Warner bei si koum, huet hien si net méi vermëscht, mä si sinn méi wäit vun (der Wourecht) ewechgaang.
لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اُنْذِرَ اٰبَاۤؤُهُمْ فَهُمْ غٰفِلُوْنَ
litunżira qaumam mā unżira ābā'uhum fahum gāfilūn(a).
fir datt du e Vollek warns, deem seng Virfahren net gewarnt goufen, sou datt se onopmierksam waren.
وَسَوَاۤءٌ عَلَيْهِمْ ءَاَنْذَرْتَهُمْ اَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ
wa sawā'un ‘alaihim a'anżartahum am lam tunżirhum lā yu'minūn(a).
An et ass datselwecht fir si, egal ob Dir se warnt oder net, si wäerten och net gleewen.
اِنَّمَا تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمٰنَ بِالْغَيْبِۚ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَّاَجْرٍ كَرِيْمٍ
innamā tunżiru manittaba‘aż-żikra wa khasyiyar-raḥmāna bil-gaib(i), fa basysyirhu bimagfiratiw wa ajrin karīm(in).
Tatsächlech gitt Dir nëmme Warnungen deenen, déi de Warnungen nokommen wëllen a Gott, de Barmhäerzegsten, fäerten, och wann se Hien net gesinn. Also gitt hinnen eng gutt Noriicht mat Verzeiung an enger nobler Belounung.
وَعَجِبُوْٓا اَنْ جَاۤءَهُمْ مُّنْذِرٌ مِّنْهُمْ ۖوَقَالَ الْكٰفِرُوْنَ هٰذَا سٰحِرٌ كَذَّابٌۚ
wa ‘ajibū an jā'ahum munżirum minhum, wa qālal-kāfirūna hāżā sāḥirun każżāb(un).
An si waren erstaunt, datt e Warner (Bote) aus hirer Mëtt bei si koum; an déi Ongleeweg soten: "Dëse Mann ass en Zauberer, deen vill Ligen erzielt."
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مُنْذِرٌ ۖوَّمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
qul innamā ana munżir(un), wa mā min ilāhin illallāhul-wāḥidul-qahhār(u).
So (Mohammed): "Ech sinn tatsächlech nëmmen e Warner, et gëtt kee Gott ausser Allah, den Allmächtegen, de Mächtegen,
اِنْ يُّوْحٰىٓ اِلَيَّ اِلَّآ اَنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ
iy yūḥā ilayya illā annamā ana nażīrum mubīn(un).
Et gouf mir opgedeckt, datt ech nëmmen e kloere Warner sinn.“
وَالَّذِيْنَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوْتَ اَنْ يَّعْبُدُوْهَا وَاَنَابُوْٓا اِلَى اللّٰهِ لَهُمُ الْبُشْرٰىۚ فَبَشِّرْ عِبَادِۙ
wal-lażīnajtanabuṭ-ṭāgūta ay ya‘budūhā wa anābū ilallāhi lahumul-busyrā, fabasysyir ‘ibād(i).
An déi, déi sech vum Tagut (d.h.) ewechhalen, et net ubidden a sech net zu Allah wenden, si verdéngen eng gutt Noriicht; dofir bréngt déi gutt Noriicht menge Dénger,
وَاَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْاٰزِفَةِ اِذِ الْقُلُوْبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كٰظِمِيْنَ ەۗ مَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ حَمِيْمٍ وَّلَا شَفِيْعٍ يُّطَاعُۗ
wa anżirhum yaumal-āzifati iżil-qulūbu ladal-ḥanājiri kāẓimīn(a), mā liẓ-ẓālimīna min ḥamīmiw wa lā syafī‘iy yuṭā‘(u).
A warnt si virun engem Dag, deen no kënnt (d'Stonn), wou d'Häerzer hinnen aus Trauer an d'Kehl erreechen. Fir deen Ongerecht gëtt et kee richtege Frënd, an hie wäert keen akzeptablen Helfer hunn.
بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۚ فَاَعْرَضَ اَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُوْنَ
basyīraw wa nażīrā(n), fa'a‘raḍa akṡaruhum fahum lā yasma‘ūn(a).
deen d'Freed a Warnungen bruecht huet, mä déi meescht vun hinnen hunn sech (vun him) ewechgedréit a net nogelauschtert.
فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَقُلْ اَنْذَرْتُكُمْ صٰعِقَةً مِّثْلَ صٰعِقَةِ عَادٍ وَّثَمُوْدَ ۗ
fa in a‘raḍū faqul anżartukum ṣā‘iqatam miṡla ṣā‘iqati ‘ādiw wa ṡamūd(a).
Wann si sech ewechdréinen, sot: "Ech hunn iech virun engem Blëtz (Katastroph) gewarnt, wéi de Blëtz, deen d'Leit vun 'Ad an d'Leit vu Samud getraff huet."
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗفَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ
wa każālika auḥainā ilaika qur'ānan ‘arabiyyal litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā wa tunżira yaumal-jam‘i lā raiba fīh(i), farīqun fil-jannati wa farīqun fis-sa‘īr(i).
An esou hu Mir iech de Koran op Arabesch opgedeckt, fir datt Dir d'Awunner vun der Haaptstad (Mekka) an d'Awunner vun den Ëmgéigend (Länner) warne kënnt an iech virum Dag vun der Versammlung (Urteelsdag) warne kënnt, un deem keen Zweiwel besteet. E puer ginn an den Himmel an e puer an d'Häll.
اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةٍ مُّبٰرَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِرِيْنَ
innā anzalnāhu fī lailatim mubārakatin innā kunnā munżirīn(a).
Wierklech, Mir hunn et an enger geseenter Nuecht erofgeschéckt.) Wierklech, Mir sinn et, déi warnen.
قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِّنَ الرُّسُلِ وَمَآ اَدْرِيْ مَا يُفْعَلُ بِيْ وَلَا بِكُمْۗ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ وَمَآ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ
qul mā kuntu bid‘am minar-rusuli wa mā adrī mā yuf‘alu bī wa lā bikum, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayya wa mā ana illā nażīrum mubīn(un).
Sot (Mohammed): "Ech sinn net den éischte Messenger ënner de Messenger an ech weess net, wat mat mir oder mat iech gemaach gëtt. Ech verfollegen nëmmen dat, wat mir opgedeckt gëtt, an ech sinn nëmmen een, deen erkläert, wat mir gewarnt gëtt."