قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
گفت: «به راستی خشم و غضب پروردگارتان بر شما نازل شده است. آیا درباره نامهایی (بتها) که خود و پدرانتان ساختهاید و الله برای آنها دلیلی نازل نکرده، با من مجادله میکنید؟ پس منتظر باشید، من هم با شما از منتظرانم.»
وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ
wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).
و آنها جز خدا چیزی را میپرستند که هیچ دلیلی درباره آن نازل نشده و هیچ دانشی درباره آن ندارند. و برای ستمگران هیچ یاوری نیست.
قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ
qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).
گفتند: ما بتها را میپرستیم و همواره به آنها وفاداریم
قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ
qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).
او (ابراهیم) گفت: آیا وقتی آنها را میخوانید، شما را میشنوند؟
اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ
au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).
یا آیا میتوانند به شما سود یا زیان برسانند؟
قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).
گفتند: خیر، اما نیاکانمان را یافتیم که چنین میکردند
قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ
qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).
او (ابراهیم) گفت: آیا آنچه را میپرستید، دیدهاید؟
اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ
antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).
شما و نیاکان پیشینتان؟
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
بهراستی آنچه جز خدا میپرستید، جز بتهایی نیست و دروغی میسازید. بهراستی آنچه جز خدا میپرستید، نمیتوانند به شما روزی دهند؛ پس روزی را از خدا بجویید و او را بپرستید و او را سپاس گویید. تنها به سوی او بازگردانده میشوید.
وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ
wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).
و او (ابراهیم) گفت: «بهراستی بتهایی که جز خدا میپرستید، تنها برای ایجاد محبت میان شما در زندگی دنیاست، سپس در روز قیامت برخی از شما یکدیگر را انکار میکنند و یکدیگر را لعن میکنند؛ و جایگاهتان آتش است، و هیچ یاوری برایتان نیست.»
وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ
wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).
و به جای خدا، خدایانی گرفتند تا شاید یاری شوند.
قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ
qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).
او گفت: «آیا چیزی را میپرستید که خودتان تراشیدهاید؟
اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ
atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).
آیا بعل را میپرستید و بهترین آفریننده را رها میکنید؟
اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
آگاه باش که دین پاک تنها از آن خداست. و کسانی که غیر از او سرپرستانی برگزیدند (میگویند): «ما آنها را نمیپرستیم جز برای آنکه ما را به خدا نزدیکتر کنند.» بهراستی خدا میان آنها درباره آنچه اختلاف دارند داوری خواهد کرد. بهراستی خدا دروغگو و کافر را هدایت نمیکند.
اَفَرَءَيْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰى
afa ra'aitumul-lāta wal-‘uzzā.
آیا لات و عزّی را دیدهاید؟
وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰى
wa manātaṡ-ṡāliṡatal-ukhrā.
و منات، آن سومین را؟
اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ
in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.
آنها جز نامهایی نیستند که شما و پدرانتان به آنها دادهاید، که خدا برایشان هیچ دلیلی نازل نکرده است. آنها جز گمان و هوس خود را پیروی نمیکنند، در حالی که هدایت از سوی پروردگارشان به آنها رسیده است.
وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ
wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).
و گفتند: «هرگز خدایان خود را رها نکنید و نه ود را رها کنید، نه سواع و نه یغوث و یعوق و نسر را.»