قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
اسلام الحق: قرآن و حدیث
(حقیقی اسلام)



موضوع - Sejarah Awal Turun Wahyu Nabi Muhammad Shalallahu alaihi wassalam Buta Huruf
آیتاں تلاش نتیجہ :
کل آیتاں : 4
157
Q.S العراف (7:157)

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(بزاں) ھما کہ رسول ءِ رندگیری ءَ کن اَنت، ھما نبی کہ اُمی اِنت (نبشتہ ءُ وانگ نہ زانت) کہ آئی ءِ (نام) ءَ آ توریت ءُ انجیل ءَ نبشتہ گند اَنت کہ آھانی گور ءَ اِنت، آھاں ھما کارانی کنگ ءِ پرمان دنت کہ آھاں ھما کار ءَ بہ کن اَنت ءُ ھما کاراں کہ ھرابیں کاراں چہ منع کنت، ءُ ھما ھرچی کہ پہ آھاں شر اِنت آھاں اجازت دنت ءُ آھاں ھرچی کہ پہ آھاں چہ آزات کنت ءُ آھاں چہ آزات کنت۔ آہاں. اگاں ھما مردم کہ آئی ءَ ایمان دار اَنت، آئی ءِ تسبیح ءَ کن اَنت، آئی ءِ کمک ءَ کن اَنت ءُ ھما رژنائیں رژنائی ءِ رندگیری ءَ کن اَنت کہ آئی ءِ سر ءَ (قرآن) نازل بوتگ اَنت، آ ھما وش بھتیں مردم اَنت۔


158
Q.S العراف (7:158)

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ جَمِيْعًا ۨالَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهِ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ الَّذِيْ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَكَلِمٰتِهٖ وَاتَّبِعُوْهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ

qul yā ayyuhan-nāsu innī rasūlullāhi ilaikum jamī‘anil-lażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), lā ilāha illā huwa yuḥyī wa yumīt(u), fa āminū billāhi wa rasūlihin-nabiyyil-ummiyyil-lażī yu'minu billāhi wa kalimatihī wattabi‘ūhu la‘allakum tahtadūn(a).

بگو (محمد)، "اے مردم! بے شک، من اللہ ءِ رسول آں پہ شما درستاں، کہ آسمان ءُ زمین ءِ بادشاہی ءِ مالک اِنت، چہ آئی ءَ ابید دگہ ھُدا نیست، کہ آ زندگ کنت ءُ مرگ ءِ سوب اِنت، پمیشکا شما اللہ ءُ آئی ءِ رسول ءَ ایمان دار اِت لبز (آئی ءِ کتاب) ءِ رندگیری ءَ بہ کن اِت، دانکہ شما رھشونی ءِ سرا رھادگ بہ بئے۔"


48
Q.S الانکابوت . (29:48)

وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ

wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).

ءُ تو (محمد) ءَ پیسر (قرآن) ءَ ھچبر کتاب نہ ونتگ ءُ تو (کدی) گوں وتی راستیں دست ءَ کتاب نہ نبشتہ کتگ؛ اگاں (تو ونتگ ءُ نبشتہ کتگ ات) مردماں شک بوتگ ات۔


2
Q.S الجمعه . (62:2)

هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ

huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).

آسمان ءِ سرا ءُ زمین ءِ سرا ہما چیز کہ است انت آ مدام اللہ تعالیٰ ءِ تسبیح ءَ کن انت۔ مہاراجہ، مقدس ترین، طاقتور ترین، دانشمند ترین۔