مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
जे व्यक्ति अपन धन अल्लाह के रास्ता में खर्च करैत अछि ओकर दृष्टांत ओहिना अछि जेना एकटा बीज अछि जे सात टा डंठल उगैत अछि, प्रत्येक डंठल पर सौ बीया होइत अछि | अल्लाह जेकरा लेल चाहै छै ओकरा गुणा करै छै, आ अल्लाह सर्वव्यापी, सर्वज्ञ छै।
اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُوْنَ مَآ اَنْفَقُوْا مَنًّا وَّلَآ اَذًىۙ لَّهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi ṡumma lā yutbi‘ūna mā anfaqū mannaw wa lā ażā(n), lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
जे लोक अपन धन अल्लाह के रास्ता में खर्च करैत छथि, तखन जे दान करैत छथि ओकर नाम राखि आ (प्राप्त करय वाला के भावना) के आहत क संग नहिं दैत छथि, हुनका अपन रब स इनाम भेटतनि। हुनका सभ मे कोनो डर नहि छनि आ ने दुखी होइत छथि ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُبْطِلُوْا صَدَقٰتِكُمْ بِالْمَنِّ وَالْاَذٰىۙ كَالَّذِيْ يُنْفِقُ مَالَهٗ رِئَاۤءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَاَصَابَهٗ وَابِلٌ فَتَرَكَهٗ صَلْدًا ۗ لَا يَقْدِرُوْنَ عَلٰى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tubṭilū ṣadaqātikum bil-manni wal-ażā, kal-lażī yunfiqu mālahū ri'ā'an-nāsi wa lā yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), fa maṡaluhū kamaṡali ṣafwānin ‘alaihi turābun fa'aṣābahū wābilun fatarakahū ṣaldā(n), lā yaqdirūna ‘alā syai'im mimmā kasabū, wallāhu lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
हे विश्वास करनिहार! अपनऽ दान केरऽ जिक्र करी क॑ आरू (प्राप्तकर्ता केरऽ भावना क॑) आहत करी क॑ नै खराब करी दियौ, जेना कि कोय अपनऽ धन-दौलत क॑ ऐसनऽ वजह स॑ दै छै कि वू लोगऽ क॑ दिखावा करी रहलऽ छै आरू वू अल्लाह आरू आखिरी दिन प॑ विश्वास नै करै छै । उदाहरण (ओहि व्यक्तिक) चिकना पाथर जकाँ अछि जकरा पर धूरा होइत छैक, तखन जखन पाथर पर भारी बरखा होइत छैक तखन पाथर फेर चिकना रहैत छैक | जे काज करैत छथि ताहि सँ किछु फायदा नहि होइत छनि। आ अल्लाह काफिर के मार्गदर्शन नै करै छैथ।
وَمَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَتَثْبِيْتًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍۢ بِرَبْوَةٍ اَصَابَهَا وَابِلٌ فَاٰتَتْ اُكُلَهَا ضِعْفَيْنِۚ فَاِنْ لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗوَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
wa maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahumubtigā'a marḍātillāhi wa taṡbītam min anfusihim kamaṡali jannatim birabwatin aṣābahā wābilun fa'ātat ukulahā ḍi‘fain(i), fa'illam yuṣibhā wābilun faṭall(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
आरू अल्लाह केरऽ मंजूरी लेली आरू अपनऽ आत्मा क॑ मजबूत करै लेली अपनऽ धन खर्च करै वाला लोगऽ के दृष्टांत, पठार प॑ स्थित गाछी के तरह छै जेकरा म॑ भारी बारिश स॑ पानी मिलै छै, तखनिये गाछी म॑ दू गुना फल पैदा होय छै । जँ भारी बरखासँ पानि नहि भेटैत अछि तँ ओस (पर्याप्त सेहो)। अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ओकर सर्वदर्शी छथि।
۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
हुनका सब के मार्गदर्शन करब अहाँक (मुहम्मद के) कर्तव्य नै अछि, मुदा अल्लाह छथि जे जिनका चाहथि हुनका मार्गदर्शन करैत छथि। जे सम्पत्ति दैत छी से अपने लेल अछि। आ जाबे तक अल्लाह के मंजूरी नै लेब ताबे तक इन्फाक नै दियौ। आ जे किछु धन लगाउ, अहाँ केँ पूर्ण रूप सँ (पुरस्कार) अवश्य देल जायत आ अहाँ सँ अन्याय (हानि) नहि होयत।
۞ لَا خَيْرَ فِيْ كَثِيْرٍ مِّنْ نَّجْوٰىهُمْ اِلَّا مَنْ اَمَرَ بِصَدَقَةٍ اَوْ مَعْرُوْفٍ اَوْ اِصْلَاحٍۢ بَيْنَ النَّاسِۗ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ ابْتِغَاۤءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا
lā khaira fī kaṡīrim min najwāhum illā man amara biṣadaqatin au ma‘rūfin au iṣlāḥim bainan-nās(i), wa may yaf‘al żālikabtigā'a marḍātillāhi fa saufa nu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
हुनका लोकनिक बहुत रास गुप्त गप्प मे कोनो नीक नहि होइत छनि, सिवाय ओहि लोकनिक गुप्त गप्प-सप्प जे दान, वा नीक काज करबाक आज्ञा दैत छथि, वा लोक मे शांति स्थापित करैत छथि । जे कियो अल्लाह के प्रसन्नता के तलाश में एहन काज करत, हम ओकरा जल्दिये एकटा पैघ इनाम देब।
وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يَّتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ مَغْرَمًا وَّيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَاۤىِٕرَ ۗعَلَيْهِمْ دَاۤىِٕرَةُ السَّوْءِ ۗوَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa minal-a‘rābi may yattakhiżu mā yunfiqu magramaw wa yatarabbaṣu bikumud-dawā'ir(a), ‘alaihim dā'iratus-sau'(i), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
आ बेदुइन अरब में एहन लोक छथि जे जे किछु खर्च करैत छथि (अल्लाह के रास्ता में) ओकरा नुकसान बुझैत छथि ; ओ अहाँ पर खतरा के इंतजार क रहल अछि, ओ सब खतरा के मारल जायत। अल्लाह सब सुननिहार, सर्वज्ञ छथि।
وَمِنَ الْاَعْرَابِ مَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنْفِقُ قُرُبٰتٍ عِنْدَ اللّٰهِ وَصَلَوٰتِ الرَّسُوْلِ ۗ اَلَآ اِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۗ سَيُدْخِلُهُمُ اللّٰهُ فِيْ رَحْمَتِهٖ ۗاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa minal-a‘rābi may yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhiri wa yattakhiżu mā yunfiqu qurubātin ‘indallāhi wa ṣalawātir-rasūl(i), alā innahā qurbatul lahum, sayudkhiluhumullāhu fī raḥmatih(ī), innallāha gafūrur raḥīm(un).
आरू बेदुइन अरबऽ म॑ ऐन्हऽ भी छै जे अल्लाह आरू आखिरी दिन प॑ विश्वास करै छै, आरू जे कुछ खर्च करै छै (अल्लाह के रास्ता म॑) ओकरा अल्लाह के नजदीक आबै के तरीका के रूप म॑ आरू रसूलुल्लाह के नमाज (प्राप्त करै के) तरीका के रूप म॑ देखै छै । जानू, सचमुच, देब हुनका लेल (अल्लाह के) नजदीक आबय के एकटा तरीका अछि. बाद मे अल्लाह हुनका सभ केँ अपन दया (स्वर्ग) मे प्रवेश करताह; सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु छथि।
اِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللّٰهِ لَا نُرِيْدُ مِنْكُمْ جَزَاۤءً وَّلَا شُكُوْرًا
innamā nuṭ‘imukum liwajhillāhi lā nurīdu minkum jazā'aw wa lā syukūrā(n).
(कहैत) "सत्ते, हम सभ अहाँ सभ केँ मात्र भोजन एहि लेल दैत छी जे हम सभ अल्लाह केर प्रसन्नताक आशा करैत छी, अहाँ सभ सँ कोनो जवाब वा धन्यवादक आशा नहि करैत छी।"
اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰىۚ
illabtigā'a wajhi rabbihil-a‘lā.
मुदा (ओ केवल एहि लेल देलनि जे ओ अपन परमात्मा परमेश् वरक प्रसन्नता चाहैत छलाह |