وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលយើងបានទទួលការសន្យាពីកូនចៅអ៊ីស្រាអែលថាៈ ចូរកុំគោរពបូជាអ្វីក្រៅពីអល់ឡោះ ហើយចូរធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្តាយ សាច់ញាតិ កុមារកំព្រា និងអ្នកក្រីក្រ។ ហើយចូរនិយាយពាក្យសំដីល្អទៅកាន់មនុស្ស អធិស្ឋាន និងបង់ហ្សាកាត់។ ប៉ុន្តែបន្ទាប់មក អ្នកបានងាកចេញ (បដិសេធ) លើកលែងតែផ្នែកតូចមួយនៃអ្នក ហើយអ្នកនៅតែជាអ្នកប្រឆាំង។
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
គុណធម៌មិនមែនជាការបែរមុខរបស់អ្នកទៅទិសខាងកើត និងខាងលិចនោះទេ ប៉ុន្តែគុណធម៌គឺជា (គុណធម៌) អ្នកដែលជឿលើអល់ឡោះ ថ្ងៃចុងក្រោយ ទេវតា គម្ពីរ និងព្យាការី ហើយផ្តល់ទ្រព្យសម្បត្តិដែលពួកគេស្រឡាញ់ដល់សាច់ញាតិ ក្មេងកំព្រា អ្នកក្រីក្រ មនុស្សដែលកំពុងធ្វើដំណើរ (មូសាហ្វៀរ) អ្នកសុំទាន និងដោះលែងអ្នកបម្រើរបស់ពួកគេ ដែលធ្វើការអធិស្ឋាន និងបង់ហ្សាកាត់ មនុស្សដែលរក្សាការសន្យារបស់ពួកគេនៅពេលដែលសន្យា និងមនុស្សដែលអត់ធ្មត់ក្នុងភាពក្រីក្រ ទុក្ខវេទនា និងក្នុងគ្រាមានសង្គ្រាម។ ពួកគេជាមនុស្សដែលនិយាយត្រូវ ហើយពួកគេជាអ្នកគោរពប្រតិបត្តិតាមព្រះ។
يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
ពួកគេសួរអ្នក (មូហាំម៉ាត់) អំពីអ្វីដែលពួកគេគួរចំណាយ។ ចូរអ្នកពោលថាៈ ទ្រព្យសម្បត្តិណាមួយដែលពួកអ្នកបានបរិច្ចាគ គឺសម្រាប់ឪពុកម្តាយ សាច់ញាតិ ក្មេងកំព្រា អ្នកក្រីក្រ និងអ្នកដែលធ្វើដំណើរ។ ហើយអ្វីក៏ដោយដែលអ្នកធ្វើល្អ អល់ឡោះពិតជាដឹងបំផុត។
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
ហើយប្រសិនបើក្នុងអំឡុងពេលនៃការចែកចាយនោះ មានសាច់ញាតិ កុមារកំព្រា និងជនក្រីក្រនៅទីនោះ ចូរពួកអ្នកផ្តល់ទ្រព្យសម្បត្តិដល់ពួកគេ (បន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ) ហើយចូរនិយាយពាក្យល្អៗទៅកាន់ពួកគេ។
وَيُطْعِمُوْنَ الطَّعَامَ عَلٰى حُبِّهٖ مِسْكِيْنًا وَّيَتِيْمًا وَّاَسِيْرًا
wa yuṭ‘imūnaṭ-ṭa‘āma ‘alā ḥubbihī miskīnaw wa yatīmaw wa asīrā(n).
ហើយពួកគេផ្តល់អាហារដែលពួកគេចូលចិត្តដល់ជនក្រីក្រ ក្មេងកំព្រា និងឈ្លើយសឹក
يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ
yatīman żā maqrabah(tin).
(ដល់) កុមារកំព្រាដែលមានសាច់ញាតិ