وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوْا بِهَآ اِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوْا فَرِيْقًا مِّنْ اَمْوَالِ النَّاسِ بِالْاِثْمِ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
wa lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili wa tudlū bihā ilal-ḥukkāmi lita'kulū farīqam min amwālin-nāsi bil-iṡmi wa antum ta‘lamūn(a).
და ნუ მიირთმევთ თქვენს შორის არსებულ სიმდიდრეს ცრუდ და ნუ მოისყიდით მოსამართლეებს ამ სიმდიდრით იმ განზრახვით, რომ სხვისი სიმდიდრის ნაწილი ცოდვით მიითვისოთ, თუმცა იცით.
فَاِنْ لَّمْ تَفْعَلُوْا فَأْذَنُوْا بِحَرْبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖۚ وَاِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوْسُ اَمْوَالِكُمْۚ لَا تَظْلِمُوْنَ وَلَا تُظْلَمُوْنَ
fa'illam taf‘alū fa'żanū biḥarbim minallāhi wa rasūlih(ī), wa in tubtum falakum ru'ūsu amwālikum, lā taẓlimūna wa lā tuẓlamūn(a).
თუ ამას არ გააკეთებ, მაშინ გამოუცხადე ომი ალაჰს და მის მაცნეს. თუ მოინანიებ, მაშინ შენი სიმდიდრის მთავარი უფლება გეკუთვნის. არც უსამართლობა გაგიკეთებია და არც უსამართლობა მოგაყენეს.
وَاٰتُوا الْيَتٰمٰىٓ اَمْوَالَهُمْ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيْثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَهُمْ اِلٰٓى اَمْوَالِكُمْ ۗ اِنَّهٗ كَانَ حُوْبًا كَبِيْرًا
wa ātul-yatāmā amwālahum wa lā tatabaddalul-khabīṡa biṭ-ṭayyib(i), wa lā ta'kulū amwālahum ilā amwālikum, innahū kāna ḥūban kabīrā(n).
და მიეცით ობლებს (რომლებიც ზრდასრულები არიან) მათი ქონება, ნუ გაცვლით კარგს ცუდზე და ნუ შეჭამთ მათ ქონებას თქვენს ქონებასთან ერთად, რადგან (გაცვლა და ჭამა) დიდი ცოდვაა.
وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
და ნუ გადასცემთ თქვენს სიმდიდრეს (ძალაუფლების მქონეებს), რომელიც ალაჰმა ცხოვრების საფუძვლად აქცია. მიეცით მათ საყიდლები და ტანსაცმელი (სიმდიდრის შემოსავლიდან) და ესაუბრეთ მათ კეთილი სიტყვებით.
وَابْتَلُوا الْيَتٰمٰى حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَۚ فَاِنْ اٰنَسْتُمْ مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوْٓا اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ ۚ وَلَا تَأْكُلُوْهَآ اِسْرَافًا وَّبِدَارًا اَنْ يَّكْبَرُوْا ۗ وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۚ وَمَنْ كَانَ فَقِيْرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوْفِ ۗ فَاِذَا دَفَعْتُمْ اِلَيْهِمْ اَمْوَالَهُمْ فَاَشْهِدُوْا عَلَيْهِمْ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا
wabtalul-yatāmā ḥattā iżā balagun-nikāḥ(a), fa in ānastum minhum rusydan fadfa‘ū ilaihim amwālahum, wa lā ta'kulūhā isrāfaw wa bidāran ay yakbarū, wa man kāna ganiyyan falyasta‘fif, wa man kāna faqīran falya'kul bil-ma‘rūf(i), fa iżā dafa‘tum ilaihim amwālahum fa asyhidū ‘alaihim, wa kafā billāhi ḥasībā(n).
და გამოსცადე ობლები, სანამ ისინი საკმარისად დიდები არ გახდებიან დაქორწინებისთვის. შემდეგ, თუ შენი აზრით, ისინი ჭკვიანები არიან (სიმდიდრის მოვლაში), მაშინ გადაეცი მათ მათი ქონება. და ნუ შეჭამ (ობლების ქონებას) ზღვრულად და ნუ იჩქარებ (გასცემ), სანამ ისინი არ გაიზრდებიან. ვისაც შეუძლია (მეურვეებს შორის), თავი შეიკავოს (ობლის ქონების ჭამისგან) და ვინც ღარიბია, შეუძლია ჭამოს ქონება სათანადო წესით. შემდეგ, როდესაც მათ ქონებას გადასცემ, მოწმეები უნდა მოიყვანო. და ალლაჰი საკმარისია ზედამხედველად.
وَاِنْ اَرَدْتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍۙ وَّاٰتَيْتُمْ اِحْدٰىهُنَّ قِنْطَارًا فَلَا تَأْخُذُوْا مِنْهُ شَيْـًٔا ۗ اَتَأْخُذُوْنَهٗ بُهْتَانًا وَّاِثْمًا مُّبِيْنًا
wa in arattumustibdāla zaujim makāna zauj(in), wa ātaitum iḥdāhunna qinṭāran falā ta'khużū minhu syai'ā(n), ata'khużūnahū buhtānaw wa iṡmam mubīnā(n).
და თუ გსურთ თქვენი ერთ-ერთი ცოლის მეორეთი შეცვლა და ერთ-ერთ მათგანს დიდი ქონება მიეცით, ნურაფერს წაართმევთ უკან. ნუთუ უკან წაიღებთ მას ცრუ ბრალდებით და აშკარა ცოდვით?
وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا
wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).
და როგორ დაიბრუნებთ მას, როცა ერთმანეთთან (როგორც ცოლ-ქმარი) ინტიმური ურთიერთობა გქონდათ და მათ (თქვენს ცოლებს) თქვენგან მტკიცე აღთქმა (ქორწინების კავშირი) აიღეს.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ შეჭამთ ერთმანეთის ქონებას ცრუდ, გარდა იმ ვაჭრობისა, რომელიც თქვენს შორის ურთიერთშეთანხმებით არის დაფუძნებულნი და ნუ მოიკლავთ თავს, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მოწყალეა თქვენს მიმართ.
وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ عُدْوَانًا وَّظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيْهِ نَارًا ۗوَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيْرًا
wa may yaf‘al żālika ‘udwānaw wa ẓulman fa saufa nuṣlīhi nārā(n), wa kāna żālika ‘alallāhi yasīrā(n).
და ვინც ამას კანონის დარღვევით და უსამართლობით ჩაიდენს, ჩვენ მას ჯოჯოხეთში ჩავსვამთ. ეს ალაჰისთვის ადვილია.
وَّاَخْذِهِمُ الرِّبٰوا وَقَدْ نُهُوْا عَنْهُ وَاَكْلِهِمْ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۗوَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ مِنْهُمْ عَذَابًا اَلِيْمًا
wa akhżihimur-ribā wa qad nuhū ‘anhu wa aklihim amwālan-nāsi bil-bāṭil(i), wa a‘tadnā lil-kāfirīna minhum ‘ażāban alīmā(n).
და იმიტომ, რომ ისინი მევახშეობას მისდევენ, თუმცა ეს მათთვის აკრძალულია და იმიტომ, რომ ისინი უკანონოდ (ბატილურად) მოიხმარენ ხალხის სიმდიდრეს. ჩვენ კი მათგან ურწმუნოებს მწარე სასჯელი მოვამზადეთ.
وَتَرٰى كَثِيْرًا مِّنْهُمْ يُسَارِعُوْنَ فِى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa tarā kaṡīram minhum yusāri‘ūna fil-iṡmi wal-‘udwāni wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū ya‘malūn(a).
და ბევრ მათგანს (ებრაელს) ცოდვაში, დანაშაულსა და აკრძალულის ჭამაში ეჯიბრებიან. მართლაც, ის, რასაც ისინი აკეთებენ, ძალიან ბოროტებაა.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْاَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُوْنَ اَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ يَكْنِزُوْنَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُوْنَهَا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙفَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ اَلِيْمٍۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū inna kaṡīram minal-aḥbāri war-ruhbāni laya'kulūna amwālan-nāsi bil-bāṭili wa yaṣuddūna ‘an sabīlillāh(i), wal-lażīna yaknizūnaż-żahaba wal-fiḍḍata wa lā yunfiqūnahā fī sabīlillāh(i), fa basysyirhum bi‘ażābin alīm(in).
ოჰ, მორწმუნეებო! მართლაც, ღვთისმოსავი ხალხიდან და მათი ბერებიდან ბევრი ცრუდ მიირთმევს ხალხის სიმდიდრეს და ალაჰის გზაზე აფერხებს მათ. ასევე ისინი, ვინც ოქროსა და ვერცხლს აგროვებენ და არ ხარჯავენ ალაჰის გზაზე, შემდეგ კი ახარეთ მათ, რომ მწარე სასჯელი ელით.
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
დაიცავი ზომა და ნუ დააზარალებ სხვა ადამიანებს.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
და ნუ დააზიანებთ ადამიანებს მათი უფლებების შემცირებით და ნუ გაავრცელებთ გარყვნილებას დედამიწაზე;
وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ
wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).
მაშინ, როცა მემკვიდრეობას შერევით (ჰალალითა და ჰარამით) მოიხმართ,