وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَارْكَعُوْا مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta warka‘ū ma‘ar-rāki‘īn(a).
და შეასრულეთ ლოცვა, გადაიხადეთ ზექათი და მოიყარეთ თავი მოხრილებთან ერთად.
وَاَنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلَا تُلْقُوْا بِاَيْدِيْكُمْ اِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَاَحْسِنُوْا ۛ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
wa anfiqū fī sabīlillāhi wa lā tulqū bi'aidīkum ilat-tahlukah(ti), wa aḥsinū, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
და დახარჯეთ (თქვენი ქონება) ალლაჰის გზაზე და ნუ ჩააგდებთ (თავად) განადგურებას საკუთარი ხელით და აკეთეთ სიკეთე, ჭეშმარიტად, ალლაჰს უყვარს სიკეთის მოქმედნი.
يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
გეკითხებიან შენ (მუჰამედ), რა დახარჯონ. უთხარი: „რა სიმდიდრესაც გასცემ, მშობლებისთვის, ნათესავებისთვის, ობლებისთვის, ღარიბებისთვის და მოგზაურებისთვის უნდა იყოს განკუთვნილი“. და რა სიკეთესაც არ უნდა აკეთებდე, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა.
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ალლაჰის გზაზე თავისი სიმდიდრის მომტანი ადამიანის იგავი ჰგავს თესლს, რომელიც შვიდი ყუნწით ამოდის, თითოეულ ყუნწზე ასი თესლია. ალლაჰი ამრავლებს ვისაც ინებებს, რადგან ალლაჰი ყოვლისმომცველია, ყოვლისმცოდნე.
۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
შენი (მუჰამედის) მოვალეობა არ არის მათი წარმართვა, არამედ ალაჰია, რომელიც წარმართავს იმას, ვისაც სურს. რა სიმდიდრესაც გასცემ, ის შენთვისაა. და ნუ გასცემ ინფაკს, თუ არ ეძებ ალაჰის მოწონებას. და რა სიმდიდრესაც არ უნდა ჩადო, უეჭველად სრულად მოგეცემა (ჯილდო) და არ დაგემართება უსამართლობა (ზიანი).
اَلَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَّعَلَانِيَةً فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
allażīna yunfiqūna amwālahum bil-laili wan-nahāri sirraw wa ‘alāniyatan falahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
ისინი, ვინც დღე და ღამე ხარჯავენ თავიანთ ქონებას (ფარულად თუ აშკარად), ჯილდოს მიიღებენ თავიანთი ღმერთის წინაშე, არ არიან მათში შიშის ზარი და არც მწუხარება აქვთ.
۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ
wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).
და იჩქარეთ, რომ თქვენი უფლისგან პატიება ითხოვოთ და მოიპოვოთ სამოთხე, რომლის სიგანე ცა და დედამიწაა, რომელიც ღვთისმოსავებისთვისაა გამზადებული,
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(კერძოდ) ისინი, ვინც გასცემენ მოწყალებას, როგორც სიკეთის, ასევე გაჭირვების დროს, და ისინი, ვინც იკავებენ თავიანთ რისხვას და პატიობენ ადამიანებს. და ალლაჰს უყვარს ისინი, ვინც სიკეთეს აკეთებენ.
وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاۤءَ اَمْوَالَكُمُ الَّتِيْ جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ قِيٰمًا وَّارْزُقُوْهُمْ فِيْهَا وَاكْسُوْهُمْ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa lā tu'tus-sufahā'a amwālakumul-latī ja‘alallāhu lakum qiyāmaw warzuqūhum fīhā waksūhum wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
და ნუ გადასცემთ თქვენს სიმდიდრეს (ძალაუფლების მქონეებს), რომელიც ალაჰმა ცხოვრების საფუძვლად აქცია. მიეცით მათ საყიდლები და ტანსაცმელი (სიმდიდრის შემოსავლიდან) და ესაუბრეთ მათ კეთილი სიტყვებით.
خُذْ مِنْ اَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيْهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْۗ اِنَّ صَلٰوتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
khuż min amwālihim ṣadaqatan tuṭahhiruhum wa tuzakkīhim bihā wa ṣalli ‘alaihim, inna ṣalātaka sakanul lahum, wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
აიღე ზექათი მათი სიმდიდრიდან, რათა განწმინდო და გაწმინდო ისინი და ილოცე მათთვის, რადგან შენი ლოცვა მათთვის სულის სიმშვიდეს მოაქვს. ალლაჰი ყოვლისმსმენი და ყოვლისმცოდნეა.
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
და მან მაკურთხა, სადაც არ უნდა ვიყო და მან დამავალა ლოცვა და ზექათი, სანამ ცოცხალი ვარ.
وَكَانَ يَأْمُرُ اَهْلَهٗ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِۖ وَكَانَ عِنْدَ رَبِّهٖ مَرْضِيًّا
wa kāna ya'muru ahlahū biṣ-ṣalāti waz-zakāh(ti), wa kāna ‘inda rabbihī marḍiyyā(n).
და მან თავის ოჯახს უბრძანა ლოცვის შესრულება და ზექათის გადახდა და ის იყო კაცი, რომელიც კმაყოფილი იყო თავისი უფალით.
وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ
wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).
და ჩვენ ისინი წინამძღოლებად დავადგინეთ, რომლებიც ჩვენი მცნებებით გვხელმძღვანელობდნენ და ვუბრძანეთ მათ სიკეთის კეთება, ლოცვის შესრულება და ზექათის გადახდა და მხოლოდ ჩვენ გვვცემდნენ თაყვანს.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
და (მათ შორის ყველაზე მოწყალე ღმერთის მსახურები), რომლებიც ხარჯვისას (სიმდიდრეს) არ არიან ზედმეტად დიდები და არც ძუნწი, ორივე მათგანი გონივრულია,
وَابْتَغِ فِيْمَآ اٰتٰىكَ اللّٰهُ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيْبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَاَحْسِنْ كَمَآ اَحْسَنَ اللّٰهُ اِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْاَرْضِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wabtagi fīmā ātākallāhud-dāral-ākhirata wa lā tansa naṣībaka minad-dun-yā wa aḥsin kama aḥsanallāhu ilaika wa lā tabgil-fasāda fil-arḍ(i), innallāha lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
და ეძიე (ჯილდო) საიქიო სამყოფელი იმით, რაც ალაჰმა მოგცა, მაგრამ არ დაივიწყო შენი წილი ამქვეყნიურ ცხოვრებაში და გააკეთე სიკეთე (სხვებს), როგორც ალაჰმა გაგიკეთა სიკეთე და ნუ დააზიანებ დედამიწას. ჭეშმარიტად, ალაჰს არ უყვარს ის ადამიანები, ვინც ზიანს აყენებენ.
فَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَ اللّٰهِ ۖوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīl(i), żālika khairul lil-lażīna yurīdūna wajhallāh(i), wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ასე რომ, მიანიჭეთ თქვენი უფლებები ახლო ნათესავებს, ასევე ღარიბებსა და მოგზაურებს. ეს უკეთესია მათთვის, ვინც ალლაჰის კეთილგანწყობას ეძებს. და სწორედ ისინი არიან იღბლიანი ხალხი.
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
და მათ საკუთრებაში არის უფლებები როგორც ღარიბებისთვის, რომლებიც ითხოვენ, ასევე ღარიბებისთვის, რომლებიც არ ითხოვენ.
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
და ის მცირედს იძლევა (დაპირებულიდან) და დანარჩენს აკავებს.
اَعِنْدَهٗ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرٰى
a‘indahū ‘ilmul-gaibi fahuwa yarā.
ნუთუ მას აქვს უხილავის ცოდნა, რომ დაინახოს იგი?
اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَاَنْفِقُوْا مِمَّا جَعَلَكُمْ مُّسْتَخْلَفِيْنَ فِيْهِۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْ وَاَنْفَقُوْا لَهُمْ اَجْرٌ كَبِيْرٌۚ
Āminū billāhi wa rasūlihī wa anfiqū mimmā ja‘alakum mustakhlafīna fīh(i), fal-lażīna āmanū minkum wa anfaqū lahum ajrun kabīr(un).
ირწმუნეთ ალლაჰი და მისი შუამავალი და დახარჯეთ (ალლაჰის გზაზე) იმ სიმდიდრის ნაწილი, რომლის მმართველადაც მან დაგნიშნათ. ასე რომ, თქვენგან ისინი, ვინც ირწმუნეს და დახარჯეს (თავისი სიმდიდრე ალლაჰის გზაზე), მიიღებენ დიდ ჯილდოს.
وَالَّذِيْنَ فِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُوْمٌۖ
wal-lażīna fī amwālihim ḥaqqum ma‘lūm(un).
და ისინი, ვისი სიმდიდრიდანაც გარკვეული წილი გამოყოფილია,
لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِۖ
lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
(ღარიბებისთვის), ვინც ითხოვს და მათთვის, ვინც არ ითხოვს,
فَاَمَّا مَنْ اَعْطٰى وَاتَّقٰىۙ
fa ammā man a‘ṭā wattaqā.
ასე რომ, ვინც გასცემს (თავის სიმდიდრეს ალლაჰის გზაზე) და ღვთისმოსავია,
وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ
wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).
მაშინ როცა მათ მხოლოდ რელიგიის გულისთვის ევალებოდათ ალაჰის გულწრფელად თაყვანისცემა და მისი მორჩილება, ასევე ლოცვის შესრულება და ზექატის გადახდა, და ეს არის ჭეშმარიტი რელიგია.