۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الْاَمٰنٰتِ اِلٰٓى اَهْلِهَاۙ وَاِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْكُمُوْا بِالْعَدْلِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ سَمِيْعًاۢ بَصِيْرًا
innallāha ya'murukum an tu'addul-amānāti ilā ahlihā, wa iżā ḥakamtum bainan-nāsi an taḥkumū bil-‘adl(i), innallāha ni‘immā ya‘iẓukum bih(ī), innallāha kāna samī‘am baṣīrā(n).
நிச்சயமாக, ஒரு செய்தியைப் பெறுவதற்குத் தகுதியுள்ளவர்களுக்கு அதனை எடுத்துரைக்குமாறு அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான். மேலும், நீங்கள் மக்களிடையே ஒரு சட்டத்தை நிலைநாட்டும்போது, அதனை நியாயமாக நிலைநாட்ட வேண்டும். நிச்சயமாக, உங்களுக்குக் கற்பிப்பவர்களில் அல்லாஹ்வே சிறந்தவன். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அனைத்தையும் கேட்பவனாகவும், அனைத்தையும் பார்ப்பவனாகவும் இருக்கிறான்.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
பொய்ச் செய்திகளைக் கேட்பதில் அவர்களுக்குப் பெரும் பிரியம் உண்டு; அவர்கள் ஹராமான உணவை அதிகம் உண்கிறார்கள். அவர்கள் (யூதர்கள்) உங்களிடம் (முஹம்மதேயிடம்) தீர்ப்புக் கேட்க வந்தால், அவர்களுக்கு மத்தியில் தீர்ப்பளியுங்கள் அல்லது அவர்களைப் புறக்கணித்துவிடுங்கள். நீங்கள் அவர்களைப் புறக்கணித்தால், அவர்கள் உங்களுக்குச் சிறிதளவும் தீங்கு செய்ய மாட்டார்கள். ஆனால், நீங்கள் (அவர்களுடைய வழக்கில்) தீர்ப்பளித்தால், நியாயமாகத் தீர்ப்பளியுங்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் நீதிமான்களை நேசிக்கிறான்.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
மூசா தன் மக்களிடம் திரும்பி வந்தபோது, கோபமும் துக்கமும் அடைந்து, "நான் இல்லாத நேரத்தில் நீங்கள் என்ன கொடிய செயல்களைச் செய்தீர்கள்! உங்கள் இறைவனின் வாக்குறுதிக்கு எதிராகச் செல்ல விரும்புகிறீர்களா?" என்றார். மூசா அந்தப் பலகையை (தோராவை) கீழே எறிந்துவிட்டு, தன் சகோதரன் (ஹாரூன்) தலையைப் பிடித்துத் தன் பக்கம் இழுத்தார். (ஹாரூன்) கூறினார், "என் தாயின் மகனே! இந்த மக்கள் என்னை பலவீனமானவன் என்று கருதி, என்னைக் கொல்லவும் முயன்றனர். எனவே, என் துயரத்தைக் கண்டு உன் எதிரிகள் மகிழ்ச்சியடையச் செய்யாதே, என்னை ஒரு அநியாயக்காரனாக ஆக்காதே."
وَاِنْ طَاۤىِٕفَتٰنِ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ اقْتَتَلُوْا فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَاۚ فَاِنْۢ بَغَتْ اِحْدٰىهُمَا عَلَى الْاُخْرٰى فَقَاتِلُوا الَّتِيْ تَبْغِيْ حَتّٰى تَفِيْۤءَ اِلٰٓى اَمْرِ اللّٰهِ ۖفَاِنْ فَاۤءَتْ فَاَصْلِحُوْا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَاَقْسِطُوْا ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
wa in ṭā'ifatāni minal-mu'minīnaqtatalū fa aṣliḥū bainahumā, fa im bagat iḥdāhumā ‘alal-ukhrā fa qātilul-latī tabgī ḥattā tafī'a ilā amrillāh(i), fa in fā'at fa aṣliḥū bainahumā bil-‘adli wa aqsiṭū, innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
நம்பிக்கையாளர்களில் இரு குழுக்கள் போரிட்டுக் கொண்டால், அவர்களுக்கு இடையில் சமாதானத்தை ஏற்படுத்துங்கள். அவ்விரண்டில் ஒரு குழு மற்ற குழுவிற்கு அநீதி இழைத்தால், அநீதி இழைத்த குழுவுடன் போரிடுங்கள், அதன் மூலம் அக்குழு அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளுக்குத் திரும்பும். அக்குழு (அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கு) திரும்பிவிட்டால், அவ்விரண்டிற்கும் இடையில் நேர்மையாக சமாதானத்தை ஏற்படுத்தி, நேர்மையாக நடந்து கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக, நீதியுடன் நடந்துகொள்பவர்களை அல்லாஹ் நேசிக்கிறான்.