قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
اسلام الحق: قرآن او حدیث
(ریښتینی اسلام)



موضوع - Peradilan dan hakim Peradilan Etika peradilan Kewajiban menggunakan hukum agama

د آيتونو د لټون پايلې :
ټول آيتونه : 14
213
Q.S البقره (2:213)

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

انسانان (پخوا) یو قوم وو. بیا الله تعالی پیغمبران د ښه خبر ورکولو او اخطار ورکولو لپاره راولیږل. او د هغوی سره یې حق لرونکی کتاب نازل کړ، ترڅو د خلکو ترمنځ په هغو مسایلو کې پریکړه وکړي چې دوی پکې اختلاف لري. او هغه کسان چې اختلاف کوي یوازې هغه کسان دي چې (کتاب) ورکړل شوی دی، وروسته له دې چې دوی ته څرګند دلیلونه رسیدلي دي، د دوی د خپل مینځي حسد له امله. نو الله تعالی په خپل اراده سره هغو کسانو ته چې ایمان لري د هغه حق په اړه لارښوونه کوي چې دوی یې په اړه اختلاف لري. الله تعالی چا ته چې وغواړي مستقیمې لارې ته لارښوونه کوي.


23
Q.S علي عمران (3:23)

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ

alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).

ایا تا هغو کسانو ته پام نه دی کړی چې د کتاب (تورات) یوه برخه ورکړل شوې وه؟ دوی د الله کتاب ته بلل شوي وو ترڅو د دوی ترمنځ پریکړه وکړي، بیا د دوی یوه ډله مخ واړوه او (حق) یې رد کړ.


60
Q.S النسا (4:60)

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ يَزْعُمُوْنَ اَنَّهُمْ اٰمَنُوْا بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّتَحَاكَمُوْٓا اِلَى الطَّاغُوْتِ وَقَدْ اُمِرُوْٓا اَنْ يَّكْفُرُوْا بِهٖ ۗوَيُرِيْدُ الشَّيْطٰنُ اَنْ يُّضِلَّهُمْ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا

alam tara ilal-lażīna yaz‘umūna annahum āmanū bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika yurīdūna ay yataḥākamū ilaṭ-ṭāgūti wa qad umirū ay yakfurū bih(ī), wa yurīdusy-syaiṭānu ay yuḍillahum ḍalālam ba‘īdā(n).

ایا تا (محمد صلی الله علیه وسلم) هغو کسانو ته پام نه دی کړی چې ادعا کوي چې دوی په هغه څه ایمان راوړی چې تا ته نازل شوي او په هغه څه چې له تا څخه مخکې نازل شوي وو؟ مګر دوی لاهم د طاغوت لپاره قانوني احکام غواړي، سره له دې چې دوی ته امر شوی چې د طاغوت څخه انکار وکړي. او شیطان غواړي چې دوی تر هغه ځایه چې امکان ولري ګمراه کړي.


105
Q.S النسا (4:105)

اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ

innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).

په حقیقت کې موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) کتاب (قرآن) په حق سره نازل کړی دی، ترڅو ته د خلکو ترمنځ د هغه څه سره سم حکم وکړې چې الله تعالی تاته ښودلي دي، او د (بې ګناه) مخالف مه کیږه، ځکه چې د هغه چا دفاع کول چې خیانت کوي،


43
Q.S المائده (5:43)

وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ

wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).

او څنګه به تا خپل قاضي وټاکي، حال دا چې د دوی سره تورات دی چې په هغه کې د الله قانون دی، او بیا له هغه وروسته مخ اړوي؟ په حقیقت کې دوی مؤمنان نه دي.


44
Q.S المائده (5:44)

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

په حقیقت کې، موږ هغه یو چې د تورات کتاب یې نازل کړ، په هغه کې لارښوونه او رڼا ده. په دې کتاب سره، هغه پیغمبران چې الله ته تسلیم شوي وو، د یهودانو په چارو کې یې فیصلې کولې، لکه څنګه چې د دوی عالمان او کاهنان، ځکه چې دوی ته امر شوی و چې د الله کتابونه وساتي او دوی د هغوی شاهدان وو. نو له خلکو مه وېرېږئ، (بلکې) له ما ووېرېږئ. او زما آیتونه په ارزانه بیه مه پلورئ. څوک چې د هغه څه سره پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی کافران دي.


45
Q.S المائده (5:45)

وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

موږ په دې (تورات) کې د دوی لپاره دا ثابته کړې ده چې د ژوند په بدل کې ژوند، د سترګو په بدل کې سترګه، د پوزې په بدل کې پوزه، د غوږ په بدل کې غوږ، د غاښ په بدل کې غاښ، او ټپونه (هم) قصاص لري (ورته ځواب). څوک چې (د قصاص حق) پریږدي، نو دا د هغه د ګناهونو کفاره ده. څوک چې د هغه څه سره سم پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی ظالمان دي.


47
Q.S المائده (5:47)

وَلْيَحْكُمْ اَهْلُ الْاِنْجِيْلِ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فِيْهِۗ وَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ

walyaḥkum ahlul-injīli bimā anzalallāhu fīh(i), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-fasiqūn(a).

او د انجیل پیروان دې د هغه څه سره سم پریکړه وکړي چې الله په هغه کې نازل کړي دي. څوک چې د هغه څه سره سم پریکړه نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو دوی فاسقان دي.


48
Q.S المائده (5:48)

وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ

wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).

او موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) کتاب (قرآن) رالیږلی دی چې حق لري، هغه کتابونه چې مخکې نازل شوي وو تاییدوي او د هغوی ساتنه کوي، نو د هغوی قضیې د هغه څه سره سمې پریکړې وکړئ چې الله نازل کړي دي او د هغه حق په پریښودلو سره د هغوی د غوښتنو پیروي مه کوئ چې تاسو ته راغلی دی. ستاسو د هر قوم لپاره، موږ قوانین او روښانه لاره ورکوو. که الله غوښتلی وای، نو هغه به تاسو یو امت (یوازې) جوړ کړي وای، مګر الله غواړي چې تاسو د هغه نعمتونو په اړه وازمایي چې هغه تاسو ته درکړي دي، نو د نیکو کارونو لپاره سیالي وکړئ. یوازې الله ته به تاسو ټول بیرته ورګرځئ، بیا به هغه تاسو ته هغه څه ښکاره کړي چې تاسو مخکې اختلاف کاوه.


49
Q.S المائده (5:49)

وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ

wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).

او د دوی ترمنځ د هغه څه سره سم پریکړه وکړئ چې الله نازل کړي دي، او د دوی د غوښتنو پیروي مه کوئ. او له دوی څخه محتاط اوسئ، چې دوی تاسو ته د هغه څه په یوه برخه کې دوکه نه کړي چې الله درته نازل کړي دي. که دوی (له هغه قانون څخه چې الله نازل کړی دی) مخ واړوي، نو پوه شئ چې الله اراده لري چې د دوی د ځینو ګناهونو له امله پر دوی بدبختي راولي. او په حقیقت کې، ډیری انسانان فاسق خلک دي.


50
Q.S المائده (5:50)

اَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُوْنَۗ وَمَنْ اَحْسَنُ مِنَ اللّٰهِ حُكْمًا لِّقَوْمٍ يُّوْقِنُوْنَ ࣖ

afaḥukmul-jāhiliyyati yabgūn(a), wa man aḥsanu minallāhi ḥukmal liqaumiy yūqinūn(a).

د جاهلیت قانون څه شی دی چې دوی یې غواړي؟ د هغو کسانو لپاره چې په (خپل دین) ایمان لري د الله (قانون) څخه د چا (قانون) غوره دی؟


68
Q.S المائده (5:68)

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَسْتُمْ عَلٰى شَيْءٍ حَتّٰى تُقِيْمُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗوَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۚ فَلَا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

qul yā ahlal-kitābi lastum ‘alā syai'in ḥattā tuqīmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaikum mir rabbikum, wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), falā ta'sa ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).

(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای اهل کتابو! تاسو په هیڅ ډول هم مؤمن نه ګڼل کیږئ تر هغه چې تاسو د تورات، انجیل او (قرآن) هغه تعلیمات ونه منئ چې ستاسو رب تاسو ته نازل کړي دي." او هغه څه چې ستاسو رب تاسو ته نازل کړي دي یقینا به د دوی ډیری نور هم فاسق او نافرمانه کړي، نو د هغو کسانو څخه مه مایوسه کیږئ چې کافران دي.


142
Q.S الاعراف (7:142)

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

او موږ موسی علیه السلام ته د تورات ورکولو وعده د دېرشو شپو سره وکړه، او موږ د شپو شمېر په لسو (نورو شپو) سره بشپړ کړ، نو هغه وخت چې خدای څلوېښت شپې ټاکلې وې پوره شو. او موسی علیه السلام خپل ورور (یعنې) هارون ته وویل: "زما د قوم په (رهبرۍ) کې زما ځای ناستی شه او (ځان او خپل قوم) اصلاح کړه، او د هغو کسانو لاره مه تعقیبوه چې ظالمان دي."


18
Q.S الجاثیه (45:18)

ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ

Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).

بیا موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه دین د شریعت پیروي وکړه، نو (د شریعت پیروي وکړه) او د هغو خلکو د غوښتنو پیروي مه کوه چې نه پوهیږي.