يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِى الْقَتْلٰىۗ اَلْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْاُنْثٰى بِالْاُنْثٰىۗ فَمَنْ عُفِيَ لَهٗ مِنْ اَخِيْهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ ۢبِالْمَعْرُوْفِ وَاَدَاۤءٌ اِلَيْهِ بِاِحْسَانٍ ۗ ذٰلِكَ تَخْفِيْفٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗفَمَنِ اعْتَدٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَلَهٗ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumul-qiṣāṣu fil-qatlā, al-ḥurru bil-ḥurri wal-‘abdu bil-‘abdi wal-unṡā bil-unṡā, faman ‘ufiya lahū min akhīhi syai'un fattibā‘um bil-ma‘rūfi wa adā'un ilaihi bi iḥsān(in), żālika takhfīfum mir rabbikum wa raḥmah(tun), fa mani‘tadā ba‘da żālika fa lahū ‘ażābun alīm(un).
हे विश्वास करने आले! तुहाडे उप्पर उस व्यक्ति दे बारे च (किसस करना) फर्ज ऐ जिसगी मारी दित्ता गेआ हा। आज़ाद लोक आज़ाद लोकें कन्नै, गुलाम गुलाम कन्नै, जनानियां जनानियें कन्नै। पर जेकर कोई अपने भ्राऽ कोला माफी पांदा ऐ, ओह् उसी खरी चाल्ली पालन करै, ते उसी खरी चाल्ली (भी) दियात (फिरौती) देना चाहिदा। इह तेरे रब दी राहत ते दया है । उसदे बाद जो वी हद्द तों वी वद्ध होवेगा, उस नू बहुत दर्दनाक सजा भुगतनी होवेगी।
وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).
ते किसास विच तुहाडे वास्ते जीवन (गारंटी) है, हे समझदार लोग, ताकि तुसीं पुण्यात्मा हो सकदे हो।
وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيْهَآ اَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْاَنْفَ بِالْاَنْفِ وَالْاُذُنَ بِالْاُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّۙ وَالْجُرُوْحَ قِصَاصٌۗ فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهٖ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَّهٗ ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
wa katabnā ‘alaihim fīhā annan-nafsa bin-nafsi wal-‘aina bil-‘aini wal-anfa bil-anfi wal-użuna bil-użuni was-sinna bis-sinni wal-jurūḥa qiṣāṣ(un), faman taṣaddaqa bihī fa huwa kaffāratul lah(ū), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
असीं उन्हां वास्ते इस विच (तोराह) स्थापित कीता है कि जिंदगी (उदाहरण) जीवन दे बदले, अक्ख दे बदले अक्ख, नक्क दे बदले नक्क, कान दे बदले कान, दांत दे बदले दांत, ते जख्म (भी) विच किसास (उसी ही जवाब) होंदी है। जो (किसस दा हक) त्याग दिंदा है, फिर ओह अपने पाप दा प्रायश्चित (बनदा है) । जो कोई अल्लाह ने जो अवगत कराया है उस हिसाब नाल फैसला नहीं करदा, फिर ओह गलत करन वाले हन।
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
कहो (मुहम्मद) "मैं जो परमात्मा ने तुहानू मना कित्ता है, उह पढ़न दे। उहदे नाल कुझ वी शरीफ ना करो, अपने मां-प्यो दा भलाई करो, अपने बच्चें नूं ना मारो किउंकि ओह गरीब हन। असीं ही तुहानू ते उन्हां नू रोजी-रूट्टी देण वाले हां; घिनौने कम्मां दे नेड़े नहीं जाओ, चाहे ओ दिखाई होवे या छिपे, उन लोकां नूं ना मारो जिन्हां नूं अल्लाह ने मना कीता है सिवाय सही कारणां दे। इस तर्हां ओह तुहानूं हुक्म दिंदा है कि तुसीं समझ जाओ
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
ते उनें लोकें गी नेईं मारो जिनेंगी अल्लाह ने मना करी दित्ता ऐ, सिवाय इक वैध (कारण) दे। ते जिस नूं नाजायज तरीके नाल मारया जांदा है, तां सचमुच असीं उस दे रक्षक नू सत्ता दे दित्ती है, पर उस दे रक्षक नू मारन विच सीमा तों वी वद्ध ना होवे। सचमुच, उसी मदद मिलदी ऐ।