وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
Мөн бид Мосед дөчин шөнө амласнаа (санаарай), тэгээд та нар (Израилийн хөвгүүд) түүнийг явсны дараа тугалын хөшөөг (тахил болгон) хийж, нүгэл үйлдэгчид болсон.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ اَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوْبُوْٓا اِلٰى بَارِىِٕكُمْ فَاقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِنْدَ بَارِىِٕكُمْۗ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۗ اِنَّهٗ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumi innakum ẓalamtum anfusakum bittikhāżikumul- ‘ijla fatūbū ilā bāri'ikum faqtulū anfusakum, żālikum khairul lakum ‘inda bāri'ikum, fatāba ‘alaikum, innahū huwat-tawwābur-raḥīm(u).
Мосе өөрийн ард түмэнд хандан: "Өө, ард түмэн минь! Та нар (тахил болгон) тугал (хөрөг) хийснээрээ үнэхээр өөрсдөдөө хор хөнөөл учруулж байна. Тиймээс Бүтээгчдээ гэмшиж, өөрсдийгөө ал. Энэ нь Бүтээгчийнхээ хувьд та нарт илүү дээр юм. Тэр та нарын гэмшлийг хүлээн авах болно. Үнэхээр Тэр бол гэмшлийг хамгийн их хүлээн авагч, хамгийн нигүүлсэнгүй юм" гэж хэлсэн үеийг (санаарай).
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
Үнэхээр Мосе та нарт үнэний нотолгоог авчирсан боловч та нар түүнийг явсны дараа тугалын дүрийг (тахил болгон) авч, ёс бус хүмүүс болсон.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاسْمَعُوْا ۗ قَالُوْا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاُشْرِبُوْا فِيْ قُلُوْبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۗ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُمْ بِهٖٓ اِيْمَانُكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw wasma‘ū, qālū sami‘nā wa ‘aṣainā, wa usyribū fī qulūbihimul-‘ijla bikufrihim, qul bi'samā ya'murukum bihī īmānukum in kuntum mu'minīn(a).
Мөн бид та нарт амлалт өгч, уулыг (Синай) та нарын дээр өргөж ("Бидний танд өгсөн зүйлийг баримталж, сонс" гэж хэлсэн үеийг санаарай. Тэд "Бид сонссон боловч дуулгавартай байгаагүй" гэж хариулсан бөгөөд тэдний итгэлгүй байдлаас болж тугал тэдний зүрх сэтгэлд нэвтэрсэн (шүтээн шүтэх дурлал). "Хэрэв та нар итгэгчид бол та нарын итгэл үнэмшил та нарт юу хийхийг тушаасан нь маш муу!" гэж хэлээрэй.
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
(Мухаммед) номын хүмүүс танаас тэнгэрээс тэдэнд ном илгээхийг хүсэж байна. Үнэндээ тэд Мосегоос үүнээс илүү агуу зүйлийг хүссэн. Тэд “Бидэнд Аллахыг бодитоор харуулаач” гэж хэлсэн. Тэгээд тэд дарангуйллынхаа улмаас аянгад цохиулсан. Дараа нь тэд тодорхой нотолгоог харсны дараа тугалыг шүтсэн боловч Бид тэднийг уучилж, Мосед жинхэнэ эрх мэдэл өгсөн.
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوْسٰى مِنْۢ بَعْدِهٖ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌۗ اَلَمْ يَرَوْا اَنَّهٗ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيْهِمْ سَبِيْلًاۘ اِتَّخَذُوْهُ وَكَانُوْا ظٰلِمِيْنَ
wattakhaża mūsā mim ba‘dihī min ḥuliyyihim ‘ijlan jasadal lahū khuwār(un), alam yarau annahū lā yukallimuhum wa lā yahdīhim sabīlā(n), ittakhażūhu wa kānū ẓālimīn(a).
Мосегийн хүмүүс түүнийг (Синай уул руу) явсны дараа (алтан чимэглэлээр) биетэй, дуу хоолойтой тугал хийжээ. Тугал тэдэнд ярьж чадахгүй, зам зааж чадахгүй гэдгийг тэд мэдээгүй гэж үү? Тэд үүнийг (шүтээн болгон) авав. Тэд бол ёс бус хүмүүс байв.
وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Мосе ард түмэндээ буцаж ирээд уурлаж, гуниглан: "Намайг байхгүй байхад та нар ямар аймшигтай зүйл хийсэн бэ! Та нар Эзэнийхээ амлалтыг зөрчих гээд байна уу?" гэж хэлэв. Мосе хавтанг (Тора) шидээд, ахынхаа (Харуны) толгойг өөр лүүгээ татах зуураа барьж авав. (Харун): "Өө, ээжийн минь хүү! Энэ ард түмэн намайг сул дорой гэж үзээд бараг л алчихсан, тиймээс дайснуудаа миний азгүй явдалд бүү баярлуул, намайг шударга бус хүн болгож болохгүй" гэж хэлэв.
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ
innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).
Үнэндээ (шүтлэг болгон тугалын хөшөө хийсэн) хүмүүс нэг л өдөр Эзэнээсээ уур хилэнг хүртэж, энэ дэлхий дээр доромжлолыг хүртэх болно. Бид худал хэлдэг хүмүүсийг ингэж шагнана.
قَالَ فَاِنَّا قَدْ فَتَنَّا قَوْمَكَ مِنْۢ بَعْدِكَ وَاَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ
qāla fa innā qad fatannā qaumaka mim ba‘dika wa aḍallahumus-sāmiriyy(u).
Тэр (Аллах) “Үнэхээр бид чамайг явсны дараа чиний хүмүүсийг туршиж үзсэн бөгөөд тэднийг Самиричууд төөрөлдүүлсэн” гэж хэлэв.
قَالُوْا مَآ اَخْلَفْنَا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنَا وَلٰكِنَّا حُمِّلْنَآ اَوْزَارًا مِّنْ زِيْنَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْنٰهَا فَكَذٰلِكَ اَلْقَى السَّامِرِيُّ ۙ
qālū mā akhlafnā mau‘idaka bimalkinā wa lākinnā ḥummilnā auzāram min zīnatil-qaumi fa qażafnāhā fa każālika alqas-sāmiriyy(u).
Тэд “Бид таны гэрээг өөрсдөөсөө болж зөрчөөгүй, харин бид (Фараоны) хүмүүсийн гоёл чимэглэлийн хүнд ачааг үүрч явах ёстой байсан тул бид тэдгээрийг (галд) хаясан бөгөөд Самири ч мөн адил шидсэн.” гэж хэлэв.
فَاَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهٗ خُوَارٌ فَقَالُوْا هٰذَآ اِلٰهُكُمْ وَاِلٰهُ مُوْسٰى ەۙ فَنَسِيَ ۗ
fa akhraja lahum ‘ijlan jasadal lahū khuwārun fa qālū hāżā ilāhukum wa ilāhu mūsā, fa nasiy(a).
Дараа нь (галын нүхнээс) тэр (Самири) тэдэнд зориулж биетэй, дуу хоолойтой тугал (хөшөө) гаргаж ирэхэд тэд "Энэ бол та нарын Бурхан, бас Мосегийн Бурхан, гэхдээ тэр (Мосе) мартчихаж" гэж хэлэв.
اَفَلَا يَرَوْنَ اَلَّا يَرْجِعُ اِلَيْهِمْ قَوْلًا ەۙ وَّلَا يَمْلِكُ لَهُمْ ضَرًّا وَّلَا نَفْعًا ࣖ
afalā yarauna allā yarji‘u ilaihim qaulā(n), wa lā yamliku lahum ḍarraw wa lā naf‘ā(n).
Тэгэхээр тэд (тугалын хөшөө) тэдэнд хариулт өгч чадахгүй, хор хөнөөлийг эсэргүүцэж чадахгүй, ашиг тусаа өгч чадахгүй байгааг анзаараагүй гэж үү?
قَالُوْا لَنْ نَّبْرَحَ عَلَيْهِ عٰكِفِيْنَ حَتّٰى يَرْجِعَ اِلَيْنَا مُوْسٰى
qālū lan nabraḥa ‘alaihi ‘ākifīna ḥattā yarji‘a ilainā mūsā.
Тэд "Мосе бидэн дээр эргэж иртэл бид үүнийг орхихгүй (мөн) түүнд (тугалын хөшөө) мөргөсөөр байх болно" гэж хариулав.
قَالَ يٰهٰرُوْنُ مَا مَنَعَكَ اِذْ رَاَيْتَهُمْ ضَلُّوْٓا ۙ
qāla yā hārūnu mā mana‘aka iż ra'aitahum ḍallū.
Тэр (Мосе) “Өө, Харун! Тэднийг төөрсөн байхыг хараад юу чамайг саатуулж байна вэ?” гэж хэлэв.