۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
আৰু (মনত ৰাখিব) যেতিয়া ইব্ৰাহিমে তেওঁৰ পিতৃ আজাৰক কৈছিল, "আপুনি সেই মূৰ্তিবোৰক দেৱতা বনোৱাটো উপযুক্ত নেকি? সঁচাকৈয়ে মই আপোনাক আৰু আপোনাৰ লোকসকলক স্পষ্ট ভুলত দেখা পাইছো।"
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ يٰٓاَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لَا يَسْمَعُ وَلَا يُبْصِرُ وَلَا يُغْنِيْ عَنْكَ شَيْـًٔا
iż qāla li'abīhi yā abati lima ta‘budu mā lā yasma‘u wa lā yubṣiru wa lā yugnī ‘anka syai'ā(n).
(মনত ৰাখিবা) যেতিয়া তেওঁ (ইব্ৰাহিমে) পিতৃক কৈছিল, "হে মোৰ পিতৃ! যিটো বস্তুৱে নুশুনে, নেদেখে, আৰু আপোনাক সামান্যতেও সহায় কৰিব নোৱাৰে, সেই বস্তুৰ আপুনি কিয় পূজা কৰে?"
يٰٓاَبَتِ اِنِّيْ قَدْ جَاۤءَنِيْ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَمْ يَأْتِكَ فَاتَّبِعْنِيْٓ اَهْدِكَ صِرَاطًا سَوِيًّا
yā abati innī qad jā'anī minal-‘ilmi mā lam ya'tika fattabi‘nī ahdika ṣirāṭan sawiyyā(n).
হে মোৰ দেউতা! সঁচাকৈয়ে মোৰ ওচৰলৈ কিছুমান জ্ঞান আহিছে যিটো তোমালোকক দিয়া হোৱা নাছিল, গতিকে মোক অনুসৰণ কৰক, আৰু মই তোমাক সৰল পথ দেখুৱাম।
يٰٓاَبَتِ لَا تَعْبُدِ الشَّيْطٰنَۗ اِنَّ الشَّيْطٰنَ كَانَ لِلرَّحْمٰنِ عَصِيًّا
yā abati lā ta‘budisy-syaiṭān(a), innasy-syaiṭāna kāna lir-raḥmāni ‘aṣiyyā(n).
হে মোৰ দেউতা! চয়তানক পূজা নকৰিবা। সঁচাকৈয়ে চয়তানে পৰম দয়ালু ঈশ্বৰৰ অবাধ্য।
يٰٓاَبَتِ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يَّمَسَّكَ عَذَابٌ مِّنَ الرَّحْمٰنِ فَتَكُوْنَ لِلشَّيْطٰنِ وَلِيًّا
yā abati innī akhāfu ay yamassaka ‘ażābum minar-raḥmāni fa takūna lisy-syaiṭāni waliyyā(n).
হে মোৰ দেউতা! মই সঁচাকৈয়ে চিন্তিত যে তোমালোকক পৰম দয়ালু ঈশ্বৰৰ শাস্তি পাব, যাতে তুমি চয়তানৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিবা।"
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا هٰذِهِ التَّمَاثِيْلُ الَّتِيْٓ اَنْتُمْ لَهَا عٰكِفُوْنَ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā hāżihit-tamāṡīlul-latī antum lahā ‘ākifūn(a).
(মনত ৰাখিবা), যেতিয়া তেওঁ (ইব্ৰাহিমে) নিজৰ পিতৃ আৰু নিজৰ লোকসকলক কৈছিল, "আপুনি অধ্যৱসায়ীভাৱে পূজা কৰা এই মূৰ্তিটো কি?"
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَا تَعْبُدُوْنَ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī mā ta‘budūn(a).
যেতিয়া তেওঁ (ইব্ৰাহিমে) তেওঁৰ পিতৃ আৰু তেওঁৰ লোকসকলক ক’লে, “তোমালোকে কি পূজা কৰে?”
اِذْ قَالَ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖ مَاذَا تَعْبُدُوْنَ ۚ
iż qāla li'abīhi wa qaumihī māżā ta‘budūn(a).
(মনত ৰাখিব) যেতিয়া তেওঁ নিজৰ পিতৃ আৰু নিজৰ লোকসকলক কৈছিল, “তোমালোকে কি পূজা কৰা?
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).
আৰু (মনত ৰাখিবা) যেতিয়া অব্ৰাহামে তেওঁৰ পিতৃ আৰু তেওঁৰ লোকসকলক ক’লে, “তোমালোকে যি উপাসনা কৰা, তাৰ পৰা মই নিজকে বিচ্ছিন্ন কৰি পেলাওঁ;