وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ
wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).
மேலும் அவர்கள், “எங்கள் உள்ளங்கள் மூடப்பட்டுவிட்டன” என்று கூறினார்கள். இல்லை! அவர்களுடைய கீழ்ப்படியாமையின் காரணமாக அல்லாஹ் அவர்களைச் சபித்துள்ளான், ஆயினும் அவர்களில் மிகச் சிலரே நம்பிக்கை கொள்கிறார்கள்.
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
வார்த்தைகளை அவற்றின் இடத்திலிருந்து மாற்றிப் போடும் யூதர்களிடையே இது நிகழ்கிறது. மேலும் அவர்கள், “நாங்கள் கேட்டோம், ஆனால் கீழ்ப்படிய மாட்டோம்” என்று கூறினார்கள். மேலும் (அவர்கள்), “கேளுங்கள்” என்றும் கூறினார்கள், ஆனால் (உண்மையில்) நீங்கள், முஹம்மது அவர்களே, எதையும் கேட்கவில்லை. மேலும் (அவர்கள் கூறுகிறார்கள்), “ராயினா” தன் நாவை வளைத்து, மார்க்கத்தைப் புறக்கணிக்கிறாள். அவர்கள், “நாங்கள் கேட்கிறோம், கீழ்ப்படிகிறோம், செவிகொடுங்கள், எங்களுக்குக் கவனம் செலுத்துங்கள்” என்று கூறியிருந்தால், அது அவர்களுக்குச் சிறந்ததாகவும், மிகவும் சரியானதாகவும் இருந்திருக்கும். ஆனால், அவர்களின் நிராகரிப்பின் காரணமாக அல்லாஹ் அவர்களைச் சபித்தான். மிகச் சிலரைத் தவிர மற்றவர்கள் நம்புவதில்லை.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
வேதம் அருளப்பட்ட மக்களே! உங்களிடம் உள்ள வேதத்தை உறுதிப்படுத்தும் நாம் இறக்கிய குர்ஆனை நம்புங்கள். நாம் உங்கள் முகங்களை மாற்றுவதற்கு முன்பாகவே இதைச் செய்யுங்கள்; பின்னர், சனிக்கிழமையன்று (ஓர் ஒழுக்கக்கேடு செய்பவர்களை) நாம் சபிப்பது போல, உங்கள் முகங்களையும் திருப்பி விடுவோம் அல்லது அவர்களைச் சபிப்போம். நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் கட்டளை நிறைவேறும்.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا
ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).
இவர்கள்தான் அல்லாஹ் சபித்த மக்கள். மேலும், அல்லாஹ்வால் சபிக்கப்பட்டவருக்கு நிச்சயமாக எந்த உதவியாளரும் இருக்கமாட்டார்.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ஆனால்) அவர்கள் தங்கள் வாக்குறுதியை மீறியதால், நாம் அவர்களைச் சபித்தோம், மேலும் அவர்களின் இதயங்களைக் கடினப்படுத்தினோம். அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) வார்த்தையை அதன் இடத்திலிருந்து மாற்றுவதை விரும்புகிறார்கள், மேலும் தங்களுக்கு எச்சரிக்கப்பட்ட சில செய்திகளை அவர்கள் (வேண்டுமென்றே) மறந்துவிடுகிறார்கள். (முஹம்மதே!) அவர்களில் ஒரு சிறு கூட்டத்தினரைத் தவிர (அவர்கள் துரோகம் செய்வதில்லை), நீர் அவர்களிடமிருந்து துரோகத்தைத் தொடர்ந்து காண்பீர். எனவே, அவர்களை மன்னித்து, அவர்களை விட்டுவிடும். நிச்சயமாக, நன்மை செய்பவர்களை அல்லாஹ் நேசிக்கிறான்.
قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ
qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வின் பார்வையில் (தீயோர்களை விட) மோசமான தண்டனையைப் பெறும் மக்களைப் பற்றி நான் உங்களுக்குக் கூறுவேனா? அதாவது, அல்லாஹ்வின் மீது சபிக்கப்பட்டு, கோபமடைந்த மக்கள்; அவர்களில் குரங்குகளாகவும் பன்றிகளாகவும் ஆக்கப்பட்டவர்களும், தகூத்தை வணங்குபவர்களும் அடங்குவர்." அவர்கள் மிக மோசமான நிலையில் இருப்பதோடு, நேரான பாதையிலிருந்து மிகவும் வழிதவறியவர்களாகவும் உள்ளனர்.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
மேலும் யூதர்கள், “அல்லாஹ்வின் கைகள் கட்டப்பட்டுள்ளன” என்று கூறினார்கள். உண்மையில், அவர்களுடைய கைகள்தான் விலங்கிடப்பட்டுள்ளன; அவர்கள் கூறியதன் காரணமாக அவர்களே சபிக்கப்பட்டவர்கள். அல்லாஹ்வின் இரு கைகளும் திறந்திருந்தபோதிலும், அவன் தான் விரும்பியவாறு வாழ்வாதாரத்தை அளிக்கிறான். மேலும், உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்கு அருளப்பட்ட (குர்ஆன்) நிச்சயமாக அவர்களில் பெரும்பாலோரின் கீழ்ப்படியாமையையும் நிராகரிப்பையும் அதிகரிக்கும். மேலும், மறுமை நாள் வரை நாம் அவர்களுக்கு இடையில் பகைமையையும் வெறுப்பையும் உண்டாக்கினோம். ஒவ்வொரு முறையும் அவர்கள் போர்த் தீயை மூட்டியபோது, அல்லாஹ் அதை அணைத்துவிட்டான். மேலும் அவர்கள் பூமியில் அழிவை ஏற்படுத்த முயல்கிறார்கள். மேலும், சேதம் விளைவிப்பவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை.
لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
இஸ்ரவேல் புத்திரரில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள், தாவீது மற்றும் மரியாளின் மகனான இயேசுவின் நாவுகளால் சபிக்கப்பட்டார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் கீழ்ப்படியாதவர்களாகவும், எப்போதும் வரம்பு மீறியவர்களாகவும் இருந்தார்கள்.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
யூதர்கள், “அல்லாஹ்வின் மகன் உஸைர்” என்றும், கிறிஸ்தவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மகன் மஸீஹ்” என்றும் கூறினார்கள். இவையே அவர்களின் வாயிலிருந்து வெளிவரும் வார்த்தைகள். அவர்கள் தங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த நிராகரிப்பாளர்களின் வார்த்தைகளைப் பின்பற்றினார்கள். அல்லாஹ் அவர்களைச் சபிக்கிறான்; அவர்கள் எப்படி விலகிச் சென்றார்கள்?