وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ
wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).
ओ सभ कहलथिन, “हमर सभक मोन बन्न अछि।” नहि! अल्लाह हुनका सब के आज्ञा नै मानला के कारण गारी देने छैथ, मुदा हुनका सब में स बहुत कम लोग विश्वास करैत छैथ।
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(अर्थात) यहूदी सभक बीच, जे अपन स्थान सँ शब्द बदलि लैत छथि। ओ सभ कहलथिन, “हम सभ सुनलहुँ, मुदा आज्ञा नहि मानब।” आ (ओ सभ सेहो कहलनि), "सुनू," जखन कि (अहाँ मुहम्मद वास्तव मे) किछु नहि सुनलहुँ। आ (कहैत छथि) “रईना” जीह मोड़ि धर्मक निंदा करैत छथि | जँ ओ सभ कहने रहितथि जे "हम सभ सुनैत छी आ मानैत छी, आ सुनैत छी, आ हमरा सभ पर ध्यान दैत छी" तँ ई हुनका सभक लेल नीक आ बेसी सही रहैत, मुदा अल्लाह हुनका सभ केँ गारि देलनि, हुनकर सभक कुफरक कारणेँ। बहुत कम लोक के छोड़ि ओ सब विश्वास नहि करैत छथि।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
हे लोक जिनका किताब देल गेल अछि ! हम जे उतारने छी (कुरान) पर विश्वास करू जे अहाँक संग जे किताब अछि ओकर पुष्टि करैत अछि, एहि सँ पहिने जे हम (अहाँक) चेहरा बदलब, तखन हम ओकरा पाछू घुमा दैत छी या हम ओकरा गारि पढ़ैत छी जेना हम सब्त (शनिवार) के (शनिवार) के (अनैतिकता करय वाला) के गारी दैत छी | आ भगवानक फरमान जरूर लागू होयत।
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا
ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).
ई सब लोक छथि जिनका अल्लाह गारि पढ़ने छलाह। आ जेकरा अल्लाह के श्राप भेटतैक, ओकरा लेल अहाँक कोनो सहायक अवश्य नहि रहत।
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(मुदा) कारण ओ सभ अपन वचन तोड़ि देलक, हम सभ ओकरा सभ केँ गारि देलियैक, आ हम सभ ओकर सभक मोन कठोर क' देलियैक। हुनका सब क॑ (अल्लाह केरऽ) शब्द क॑ ओकरऽ जगह स॑ बदलना पसंद छै, आरू वू (जानबूझ क॑) वू कुछ संदेश क॑ बिसरी जाय छै, जेकरा स॑ ओकरा चेतावनी देलऽ गेलऽ छेलै । अहाँ (हे मुहम्मद) हुनका सभक बीच सँ एकटा छोट समूह (जे विश्वासघात नहि करैत छथि) छोड़ि हुनका सभ सँ विश्वासघात देखैत रहब, तेँ हुनका सभ केँ माफ करू आ छोड़ि दियौक। सचमुच अल्लाह भलाई करय वाला स प्रेम करैत छथि।
قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ
qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).
(मुहम्मद) कहू, "की हम अहाँ के एहन लोक के बारे में बताबी जिनकर बदला अल्लाह के नजर में (दुष्ट) स बेसी खराब अछि? अर्थात एहन लोक जे अल्लाह पर शापित आ क्रोधित छथि, हुनका सब में (ओहो छथि) जेकरा बानर आ सुअर बना देल गेल अछि आ (जे) थघुत के पूजा करैत छथि।" ओ सभ बेसी खराब जगह पर अछि आ सोझ बाटसँ बेसी भटकल अछि ।
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
यहूदी सभ कहलथिन, “परमेश् वरक हाथ बान्हल अछि।” असल में, ई हुनका लोकनिक हाथ में बेड़ी बान्हल छनि आ हुनका लोकनि कें जे कहल गेल छनि ताहि सं श्रापित छथि, भले अल्लाहक दुनू हाथ खुजल हो; अपन इच्छानुसार रोजी-रोटी दैत छथिन। आ (कुरान) जे अहाँक रब सँ अहाँ लग पठाओल गेल छल, से निश्चित रूप सँ हुनका सभ मे सँ अधिकांशक अवज्ञा आ कुफर बढ़ा देत। आ हम सब कयामत के दिन तक हुनका सब के बीच दुश्मनी आ घृणा पैदा केलौं। जखन-जखन ओ सभ युद्धक आगि जराबैत छल, अल्लाह ओकरा बुझा दैत छल। आ पृथ्वी पर विनाश (करबाक) प्रयास करैत छथि । आ नुकसान करय वाला के अल्लाह के नीक नहिं लगैत छनि.
لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
इस्राएलक काफिर सभ दाऊद आ मरियमक पुत्र यीशुक जीभ सँ शापित छल। एकर कारण छल जे ओ सभ आज्ञा नहि मानैत छलाह आ सदिखन उल्लंघन करैत छलाह |
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
आ यहूदी सब कहलक, “अल्लाह के बेटा उजैर” आ ईसाई सब कहलक, “अल्लाह के बेटा मसीहा।” ओ सभ शब्द हुनका लोकनिक मुँहसँ निकलैत अछि । ओ सभ पूर्वक काफिरक वचनक नकल करैत छलाह | अल्लाह हुनका सभ केँ गारि पढ़ैत छथि; कोना घुमि गेलाह?