وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ
wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).
ហើយពួកគេបាននិយាយថា “ចិត្តរបស់យើងត្រូវបានបិទ”។ ទេ! អល់ឡោះបានដាក់បណ្តាសាពួកគេដោយសារតែការមិនស្តាប់បង្គាប់របស់ពួកគេ ប៉ុន្តែមានមនុស្សតិចណាស់ក្នុងចំណោមពួកគេដែលជឿ។
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(នោះ) ក្នុងចំណោមពួកយូដា ដែលផ្លាស់ប្តូរពាក្យសម្ដីពីកន្លែងរបស់ពួកគេ។ ហើយពួកគេបាននិយាយថា "យើងបានឮហើយ ប៉ុន្តែយើងនឹងមិនគោរពតាមទេ"។ ហើយ (ពួកគេក៏បាននិយាយថា "សូមស្ដាប់" ខណៈពេលដែល (អ្នកមូហាំម៉ាត់) មិនបានឮអ្វីឡើយ។ ហើយ (ពួកគេនិយាយថា) "រ៉ាអ៊ីណា" បានបង្ខូចអណ្ដាតរបស់នាង ហើយថ្កោលទោសសាសនា។ ប្រសិនបើពួកគេបាននិយាយថា "យើងបានឮ ហើយគោរពតាម ហើយស្ដាប់ ហើយយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះយើង" នោះនឹងកាន់តែប្រសើរសម្រាប់ពួកគេ និងត្រឹមត្រូវជាង ប៉ុន្តែអល់ឡោះបានដាក់បណ្តាសាពួកគេ ដោយសារតែការមិនជឿរបស់ពួកគេ។ ពួកគេមិនជឿទេ លើកលែងតែមនុស្សមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
ឱមនុស្សលោកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរ! ចូរពួកអ្នកជឿលើអ្វីដែលយើងបានបញ្ចុះមក (គម្ពីរគួរអាន) ដែលបញ្ជាក់ពីគម្ពីរដែលនៅជាមួយពួកអ្នក មុនពេលដែលយើងផ្លាស់ប្តូរមុខមាត់របស់ពួកគេ បន្ទាប់មកយើងបែរពួកគេត្រឡប់មកវិញ ឬយើងដាក់បណ្តាសាពួកគេ ដូចដែលយើង ដាក់បណ្តាសាដល់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអសីលធម៌នៅថ្ងៃសៅរ៍។ ហើយបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះនឹងត្រូវបានអនុវត្តយ៉ាងពិតប្រាកដ។
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا
ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).
ពួកអ្នកទាំងនេះហើយ ដែលអល់ឡោះបានដាក់បណ្តាសា។ ហើយអ្នកណាដែលអល់ឡោះបានដាក់បណ្តាសា អ្នកប្រាកដជាគ្មានអ្នកជួយសម្រាប់គេឡើយ។
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(ប៉ុន្តែ) ដោយសារតែពួកគេបានបំពានការសន្យារបស់ពួកគេ យើងបានដាក់បណ្តាសាពួកគេ ហើយយើងបានធ្វើឱ្យចិត្តរបស់ពួកគេរឹងរូស។ ពួកគេចូលចិត្តផ្លាស់ប្តូរពាក្យសម្ដី (របស់អល់ឡោះ) ចេញពីកន្លែងរបស់វា ហើយពួកគេ (ដោយចេតនា) ភ្លេចសារមួយចំនួនដែលពួកគេត្រូវបានព្រមាន។ អ្នក (ឱ មូហាំម៉ាត់) នឹងបន្តឃើញការក្បត់ពីពួកគេ លើកលែងតែក្រុមតូចមួយក្នុងចំណោមពួកគេ (ដែលមិនក្បត់) ដូច្នេះ ចូរអ្នកអភ័យទោសឱ្យពួកគេ ហើយទុកឱ្យពួកគេនៅម្នាក់ឯង។ ពិតណាស់ អល់ឡោះស្រឡាញ់អ្នកដែលធ្វើល្អ។
قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ
qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).
ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ តើខ្ញុំគួរប្រាប់ពួកអ្នកអំពីមនុស្សដែលការផ្តន្ទាទោសរបស់ពួកគេអាក្រក់ជាង(មនុស្សអាក្រក់)នៅចំពោះមុខអល់ឡោះឬ? ពោលគឺមនុស្សដែលត្រូវបណ្តាសា និងខឹងសម្បារនឹងអល់ឡោះ ក្នុងចំណោមពួកគេ(មាន)អ្នកដែលត្រូវបានគេធ្វើឱ្យទៅជាស្វា និងជ្រូក និង(អ្នកដែល)គោរពបូជាសៅហ្គុត។ ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពអាក្រក់ជាង និងវង្វេងចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រង់។
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
ហើយពួកយូដាបាននិយាយថា "ដៃរបស់អល់ឡោះត្រូវបានចង"។ តាមពិតទៅ វាគឺជាដៃរបស់ពួកគេដែលត្រូវបានចង ហើយពួកគេគឺជាអ្នកដែលត្រូវបណ្តាសាដោយសារតែអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយ ទោះបីជាដៃទាំងពីររបស់អល់ឡោះបើកចំហក៏ដោយ ទ្រង់ប្រទានអាហារតាមដែលទ្រង់ចង់បាន។ ហើយ (គម្ពីរគួរអាន) ដែលត្រូវបានបញ្ជូនមកអ្នកពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក ពិតជានឹងបង្កើនការមិនស្តាប់បង្គាប់ និងការមិនជឿរបស់ពួកគេភាគច្រើន។ ហើយយើងបានបង្កឱ្យមានអរិភាព និងការស្អប់ខ្ពើមរវាងពួកគេរហូតដល់ថ្ងៃរស់ឡើងវិញ។ រាល់ពេលដែលពួកគេបានដុតភ្លើងសង្គ្រាម អល់ឡោះបានពន្លត់វា។ ហើយពួកគេព្យាយាមបង្កការបំផ្លិចបំផ្លាញនៅលើផែនដី។ ហើយអល់ឡោះមិនចូលចិត្តអ្នកដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់នោះទេ។
لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
ពួកអ្នកមិនជឿនៃកូនចៅអ៊ីស្រាអែលត្រូវបានបណ្តាសាដោយអណ្ដាតរបស់ដាវីឌ និងព្រះយេស៊ូវ ជាបុត្ររបស់ម៉ារី។ នេះគឺដោយសារតែពួកគេមិនស្តាប់បង្គាប់ ហើយតែងតែបំពានច្បាប់។
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
ហើយពួកយូដាបាននិយាយថា "អ៊ូហ្សៃរ៍ ជាបុត្រារបស់អល់ឡោះ" ហើយពួកគ្រីស្ទានបាននិយាយថា "ព្រះមេស្ស៊ី ជាបុត្រារបស់អល់ឡោះ"។ ទាំងនេះគឺជាពាក្យដែលចេញពីមាត់របស់ពួកគេ។ ពួកគេបានយកតម្រាប់តាមពាក្យសម្ដីរបស់អ្នកមិនជឿពីមុន។ អល់ឡោះដាក់បណ្តាសាពួកគេ តើពួកគេបានងាកចេញដោយរបៀបណា?