وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۗ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُجْرِمِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mujrimīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ཆར་པ་བབས་པ་རེད། དེར་བརྟེན་སྡིག་པ་བྱེད་མཁན་དེ་ལ་གང་འབྱུང་མིན་ལ་དོ་སྣང་བྱེད་དགོས།
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
ནོ་ཨའི་མི་རིགས་དང་། ཨད་དང་། ས་མུད། ཨབ་ར་ཧམ་གྱི་མི་རིགས་དང་། མད་ཡན་གྱི་མི་རིགས་དང་། སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཁོང་ཚོའི་མདུན་དུ་བདེན་དཔང་གསལ་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་ནོར་འཁྲུལ་མ་བྱས་ཀྱང་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་ནོར་འཁྲུལ་བྱས།
فَلَمَّا رَآٰ اَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ اِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمِ لُوْطٍۗ
falammā ra'ā aidiyahum lā taṣilu ilaihi nakirahum wa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf innā ursilnā ilā qaumi lūṭ(in).
དེ་བས་ཁོང་གིས་ཁོང་ཚོའི་ལག་པས་ཁོང་ལ་མ་འཆང་བ་མཐོང་དུས་ཁོང་གིས་(ཨིབ་རཱ་ཧམ་)ཁོང་ཚོ་ལ་དོགས་པ་བྱས་ཏེ་ཁོང་ཚོ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་པ་རེད། ཁོང་ཚོས་(མཁའ་འགྲོ་མ) "འཇིགས་སྣང་མ་བྱེད། ང་ཚོ་ལུཊ་ཀྱི་མི་རིགས་ལ་བཏང་བ་རེད།"
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ اِبْرٰهِيْمَ الرَّوْعُ وَجَاۤءَتْهُ الْبُشْرٰى يُجَادِلُنَا فِيْ قَوْمِ لُوْطٍ
falammā żahaba ‘an ibrāhīmar rau‘u wa jā'athul busyrā yujādilunā fī qaumi lūṭ(in).
དེར་བརྟེན་ཨིབ་རཱ་ཧམ་གྱི་འཇིགས་སྣང་དེ་ཡལ་ནས་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་ཁོང་ལ་སླེབས་སྐབས་ཁོང་གིས་ང་ཚོར་(མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ལ་ལོཊ་ཀྱི་མི་རིགས་ཀྱི་སྐོར་ལ་དྲི་བ་བཏོན་པ་རེད།
يٰٓاِبْرٰهِيْمُ اَعْرِضْ عَنْ هٰذَا ۚاِنَّهٗ قَدْ جَاۤءَ اَمْرُ رَبِّكَۚ وَاِنَّهُمْ اٰتِيْهِمْ عَذَابٌ غَيْرُ مَرْدُوْدٍ
yā ibrāhīmu a‘riḍ ‘an hāżā, innahū qad jā'a amru rabbik(a), wa innahum ātīhim ‘ażābun gairu mardūd(in).
ཨོ་ཨིབ་རཱ་ཧམ། འདི་(བགྲོ་གླེང་)བཞག་རོགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་བཀའ་ཁྲིམས་སླེབས་ཡོད་པ་དང་། ཁོང་ཚོར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཉེས་ཆད་ཅིག་ཕོག་རྒྱུ་རེད།
وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَا لُوْطًا سِيْۤءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَّقَالَ هٰذَا يَوْمٌ عَصِيْبٌ
wa lammā jā'at rusulunā lūṭan sī'a bihim wa ḍāqa bihim żar‘aw wa qāla hāżā yaumun ‘aṣīb(un).
ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ལུཊ་ལ་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ལ་དོགས་པ་བྱུང་བ་དང་ཁོང་གི་བྲང་ཁོག་(ཁོང་ཚོ་སླེབས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་)བཙིར་བྱུང་། ཁོང་(ལུཏ)ཡིས་ “འདི་ནི་ཧ་ཅང་དཀའ་ཁག་ཆེ་བའི་ཉིན་མོ་ཞིག་རེད།”
قَالُوْا يٰلُوْطُ اِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَّصِلُوْٓا اِلَيْكَ فَاَسْرِ بِاَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ الَّيْلِ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ اَحَدٌ اِلَّا امْرَاَتَكَۗ اِنَّهٗ مُصِيْبُهَا مَآ اَصَابَهُمْ ۗاِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ ۗ اَلَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيْبٍ
qālū yā lūṭu innā rusulu rabbika lay yaṣilū ilaika fa asri bi'ahlika biqiṭ‘im minal-laili wa lā yaltafit minkum aḥadun illamra'atak(a), innahū muṣībuhā mā aṣābahum, inna mau‘idahumuṣ-ṣubḥ(u), alaisaṣ-ṣubḥu biqarīb(in).
དེ་དག་གིས་(མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་"ཨོ་ལུཏ། དངོས་གནས་ང་ཚོ་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་སྐུ་ཚབ་ཡིན་པས་ཁོ་ཚོས་ཁྱོད་ལ་བར་ཆད་གཏོང་མི་ཐུབ། དེ་བས་མཚན་མཇུག་ཏུ་ཁྱོད་ཀྱི་ནང་མི་དང་མཉམ་དུ་སོང་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་མ་མ་གཏོགས་ཁྱོད་ཀྱི་ནང་ནས་སུ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཕྱིར་མིག་མ་བལྟ་རོགས། ཉེ་བ?"
فَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا جَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهَا حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ مَّنْضُوْدٍ
falammā jā'a amrunā ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihā ḥijāratam min sijjīlim manḍūd(in).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོའི་ཁྲིམས་ཐག་སླེབས་སྐབས་ང་ཚོས་ལུཊ་མི་རིགས་ཀྱི་ས་ཆ་དེ་བསྒྱུར་ནས་མེ་འབར་བའི་ས་ནས་རྡོ་ཆར་འབབ་པ་རེད།
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَۗ وَمَا هِيَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ بِبَعِيْدٍ ࣖ
musawwamatan ‘inda rabbik(a) wa mā hiya minaẓ-ẓālimīna biba‘īd(in).
དེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་རྟགས་མཚན་གནང་ཡོད། སྡུག་བསྔལ་དེ་ནོར་འཁྲུལ་ཅན་དང་ཐག་རིང་པོ་མེད།
وَيٰقَوْمِ لَا يَجْرِمَنَّكُمْ شِقَاقِيْٓ اَنْ يُّصِيْبَكُمْ مِّثْلُ مَآ اَصَابَ قَوْمَ نُوْحٍ اَوْ قَوْمَ هُوْدٍ اَوْ قَوْمَ صٰلِحٍ ۗوَمَا قَوْمُ لُوْطٍ مِّنْكُمْ بِبَعِيْدٍ
wa yā qaumi lā yajrimannakum syiqāqī ay yuṣībakum miṡlu mā aṣāba qauma nūḥin au qauma hūdin au qauma ṣāliḥ(in), wa mā qaumu lūṭim minkum biba‘īd(in).
ངའི་མི་མང་ལགས། ང་དང་ཁྱེད་ཀྱི་བར་གྱི་འཁྲུག་རྩོད་ཀྱིས་ཁྱེད་ལ་སྡིག་པ་མ་བཟོ་བར་བྱོས་ཤིག དེ་ལྟར་ཁྱེད་ལ་ལུཊ་ཀྱི་མི་རིགས་ཁྱེད་དང་ཐག་རིང་པོ་མེད་པའི་སྐབས་སུ་ནོ་ཨའི་མི་རིགས་དང་།
قَالُوْا بَلْ جِئْنٰكَ بِمَا كَانُوْا فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ
qālū bal ji'nāka bimā kānū fīhi yamtarūn(a).
༼ཕོ་ཉ་རྣམས་ཀྱིས་༽ལན་དུ་དོན་དངོས་སུ་ང་ཚོས་ཁོ་ཚོས་རྟག་ཏུ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཉེས་ཆད་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་དྲུང་དུ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་ཡིན།
وَاَتَيْنٰكَ بِالْحَقِّ وَاِنَّا لَصٰدِقُوْنَ
wa ataināka bil-ḥaqqi wa innā laṣādiqūn(a).
ང་ཚོ་ཁྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་བདེན་པ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་དང་། ང་ཚོ་ནི་བདེན་པ་བཤད་མཁན་གྱི་མི་རིགས་ཡིན།
وَقَضَيْنَآ اِلَيْهِ ذٰلِكَ الْاَمْرَ اَنَّ دَابِرَ هٰٓؤُلَاۤءِ مَقْطُوْعٌ مُّصْبِحِيْنَ
wa qaḍainā ilaihi żālikal-amra anna dābira hā'ulā'i maqṭū‘um muṣbiḥīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ལ་(ལུཏ)མཐའ་མར་ཁོང་ཚོ་ཞོགས་པར་གཏོར་བརླག་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན་པའི་བཀའ་བཏང་ཡོད།
فَاَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ مُشْرِقِيْنَۙ
fa akhażathumuṣ-ṣaiḥatu musyriqīn(a).
དེར་བརྟེན་ཉི་མ་ཤར་ལ་ཉེ་བའི་སྐབས་སུ་འབྲུག་སྒྲ་ཆེན་པོ་ཞིག་གིས་ཁོང་ཚོ་མེད་པར་བཟོས་སོ།
فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ سِجِّيْلٍ
fa ja‘alnā ‘āliyahā sāfilahā wa amṭarnā ‘alaihim ḥijāratam min sijjīl(in).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་(ས་ཆ་དེ་)གཡོན་ཕྱོགས་སུ་བསྒྱུར་ནས་ས་གཞི་མཁྲེགས་པོ་ནས་རྡོ་ཆར་པ་བཏང་བ་རེད།
وَلَقَدْ اَتَوْا عَلَى الْقَرْيَةِ الَّتِيْٓ اُمْطِرَتْ مَطَرَ السَّوْءِۗ اَفَلَمْ يَكُوْنُوْا يَرَوْنَهَاۚ بَلْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ نُشُوْرًا
wa laqad atau ‘alal-qaryatil-latī umṭirat maṭaras-sau'(i), afalam yakūnū yaraunahā, bal kānū lā yarjūna nusyūrā(n).
དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་(མེ་ཀ་ཡི་ལྷ་མང་པོ་དད་པ་ཅན་)ས་ཆ་(སོ་ཌོམ)བརྒྱུད་ནས་(སྔོན་མར་)ཆར་ཆུ་ངན་པ་(རྡོའི་ཆར་པ)བབས་ཡོད། ཁོ་ཚོས་མཐོང་མ་སོང་ངམ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་དངོས་གནས་འཆི་བ་ནས་སླར་གསོན་བྱེད་པའི་ཉིན་མོ་ལ་རེ་བ་བྱེད་ཀྱི་མེད།
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ ۚ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
མ་གཏོགས་བུད་མེད་རྒན་པོ་ཞིག་(ཁོང་གི་ཨམ་སྲུ)ལྷག་པའི་སྡེ་ཚན་ནང་དུ་ཚུད་ཡོད།
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ ۚ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་གཞན་རྣམས་གཏོར་བརླག་བཏང་ཡོད།
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fa sā'a maṭarul-munżarīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་(སེར་བ)བབས་པ་རེད།
وَاَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَّطَرًاۚ فَسَاۤءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِيْنَ ࣖ
wa amṭarnā ‘alaihim maṭarā(n), fasā'a maṭarul-munżarīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ཆར་པ་(རྡོ)བཏང་བས་ཉེན་བརྡ་བཏང་མཁན་ཚོར་(འོན་ཀྱང་དོ་སྣང་མ་བྱས་པ)ཆར་པ་(ཆར་པ་བབ་པ་)ཧ་ཅང་སྡུག་པོ་བྱུང་ཡོད།
وَلَمَّا جَاۤءَتْ رُسُلُنَآ اِبْرٰهِيْمَ بِالْبُشْرٰىۙ قَالُوْٓا اِنَّا مُهْلِكُوْٓا اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۚاِنَّ اَهْلَهَا كَانُوْا ظٰلِمِيْنَ ۚ
wa lammā jā'at rusulunā ibrāhīma bil-busyrā, qālū innā muhlikū ahli hāżihil-qaryah(ti), inna ahlahā kānū ẓālimīn(a).
ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཨབ་ར་ཧམ་ལ་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ "ང་ཚོས་གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་མི་མང་ཚོ་གཏོར་བརླག་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།
اِنَّا مُنْزِلُوْنَ عَلٰٓى اَهْلِ هٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
innā munzilūna ‘alā ahli hāżihil-qaryati rijzam minas-samā'i bimā kānū yafsuqūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག ང་ཚོས་གྲོང་ཁྱེར་འདིའི་མི་རྣམས་ལ་ལྷ་ཡུལ་ནས་ཉེས་ཆད་གཏོང་རྒྱུ་ཡིན།
اِلَّا عَجُوْزًا فِى الْغٰبِرِيْنَ
illā ‘ajūzan fil-gābirīn(a).
མ་གཏོགས་བུད་མེད་རྒན་པོ་ཞིག་(ཁོའི་ཨམ་སྲུ)དང་མཉམ་དུ་(གྲོང་ཁྱེར་ནང་)སྡོད་མཁན་གྱི་མི་ཚོ་ཡོད།
ثُمَّ دَمَّرْنَا الْاٰخَرِيْنَ
Ṡumma dammarnal-ākharīn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་མི་རིགས་གཞན་རྣམས་གཏོར་བརླག་བཏང་ཡོད།
قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ
qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).
ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ “དོན་དངོས་སུ་ང་ཚོ་སྡིག་ཅན་མི་རིགས་ཤིག་གི་སར་བཏང་བ་ཡིན།
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ
linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).
ང་ཚོས་ཁོ་ཚོར་ས་གཞིའི་རྡོ་ཡིས་རྡུང་བར་བྱེད།
مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ
musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་ཚད་གཞི་ལས་བརྒལ་མཁན་ཚོར་(གཏོར་བརླག་གཏོང་བ)རྟགས་བཀོད་ཡོད།"
فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ
famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་དེའི་ནང་དུ་(ས་ཆ)ཁ་ཆེའི་ཁྱིམ་ཚང་(ལུཊ)མ་གཏོགས་རྙེད་མ་ཐུབ།
وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ
wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).
ང་ཚོས་དེའི་ནང་(ས་ཆ་དེའི་ནང་)སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉེས་ཆད་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མཁན་ཚོར་རྟགས་མཚན་ཞིག་བཞག་ཡོད།
وَالْمُؤْتَفِكَةَ اَهْوٰىۙ
wal-mu'tafikata ahwā.
རླུང་འཚུབ་ཀྱི་རླུང་འཚུབ་ཀྱིས་(ལུཏའི་མི་རིགས་ཀྱི་ཡུལ་)གཏོར་བརླག་བཏང་བ་དང་།
فَغَشّٰىهَا مَا غَشّٰىۚ
fa gasysyāhā mā gasysyā.
དེ་ནས་ས་ཆ་དེ་(ཉེས་ཆད་ཀྱི་ཆེད་དུ་)དེའི་སྟེང་ལ་ལྷུང་བའི་(རྡོ་རོ་)བསྡུ་རུབ་བྱས།
اِنَّآ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا اِلَّآ اٰلَ لُوْطٍ ۗنَجَّيْنٰهُمْ بِسَحَرٍۙ
innā arsalnā ‘alaihim ḥāṣiban illā āla lūṭ(in), najjaināhum bisaḥar(in).
ང་ཚོས་ལུཊ་ཀྱི་ནང་མི་མ་གཏོགས་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་རྡོ་འཁྱེར་བའི་རླུང་འཚུབ་ཅིག་བཏང་བ་རེད། ང་ཚོས་ཞོགས་པ་མ་ཤར་གོང་ཁོ་ཚོ་སྐྱོབ་པ་དང༌།
وَلَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّۚ
wa laqad ṣabbaḥahum bukratan ‘ażābum mustaqirr(un).
དོན་དངོས་ཐོག་ཉིན་རྗེས་མར་ཁོང་ཚོར་གཏན་འཇགས་ཀྱི་ཉེས་ཆད་ཕོག་རྒྱུ་རེད།
فَعَصَوْا رَسُوْلَ رَبِّهِمْ فَاَخَذَهُمْ اَخْذَةً رَّابِيَةً
fa ‘aṣau rasūla rabbihim fa akhażahum akhżatar rābiyah(tan).
དེ་བས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོའི་སྐུ་ཚབ་ལ་མཉན་མ་ཐུབ་པར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོར་ཉེས་ཆད་ཧ་ཅང་དྲག་པོ་བཏང་ཡོད།