وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
དེ་བཞིན་(ང་ཚོས་ཀྱང་)ལུཊ་(ལུཏ)ཡིས་ཁོང་གི་མི་རིགས་ལ་ཁྱོད་ཚོས་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཚོའི་སྔོན་ལ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པའི་བཙོག་པའི་བྱ་སྤྱོད་ཅིག་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ།
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
དོན་དངོས་ཐོག ཁྱོད་ཀྱིས་བུད་མེད་ལ་མ་ཡིན་པར་ཕོ་སྐྱེས་ལ་འདོད་ཆགས་བཏོན་ཡོད། ཁྱེད་ཚོ་དངོས་གནས་ཚད་ལས་བརྒལ་བའི་མི་རིགས་ཤིག་རེད།”
وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ
wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).
དེ་ནས་ཁོང་གི་མི་རྣམས་འཕྲལ་དུ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྟེ། གནའ་སྔ་མོ་ནས་བཟུང་ཁོ་ཚོས་རྟག་ཏུ་བྱ་སྤྱོད་ངན་པ་བསྒྲུབས་ཡོད། ལུཊ་ཡིས་ "ཨོ་ངའི་མི་མང་། འདི་ཚོ་ངའི་(ས་ཆའི་)བུ་མོ་ཡིན། ཁོང་ཚོ་ཁྱེད་ཚོའི་ཆེད་དུ་དམ་པ་ཡིན། དེ་བས་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས་དང་།
قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ
qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ "ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་བུ་མོ་ཚོར་འདོད་པ་མེད་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོས་འདོད་པ་དེ་གང་ཡིན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད།"
وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ
wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).
གྲོང་ཁྱེར་གྱི་མི་རྣམས་དགའ་སྤྲོ་ཆེན་པོས་(ལུཊ་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་)(མགྲོན་པོ་སླེབས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་)ཡོང་བ་རེད།
قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ
qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).
ཁོས་(ལུཏ) "དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ངའི་མགྲོན་པོ་ཡིན་པས་ང་ལ་ངོ་ཚ་མ་བཟོས།
وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ
wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).
ཨ་ལཱ་ལ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱེད་ཅིང་ང་ལ་བརྙས་བཅོས་མ་བྱེད།"
قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).
(ཁོ་ཚོས་) “ང་ཚོས་ཁྱོད་ཚོ་མི་ལ་(སྲུང་སྐྱོབ)བྱེད་པར་བཀག་འགོག་བྱས་མེད་དམ།”
لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).
(ཨ་ལཱ་ཡིས་བཤད་དོན།) "ཁྱེད་ཀྱི་ལོ་ཚད་ལྟར་ན་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོང་ཚོ་ཆང་འཐུང་ནས་(ལམ་ནོར་)གཡོ་འགུལ་ཐེབས་ཡོད།"
وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ
wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).
ང་ཚོས་ལུཊ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་བྱ་སྤྲད་དེ་ཁོང་ལ་(མི་མང་ལ་ཕོག་པའི་ཉེས་ཆད་ལས་)བཙོག་པའི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ནས་སྐྱོབ་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ནི་མི་ངན་དང་ངན་པ་ཞིག་རེད།
اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).
ཁྱོད་རང་མིའི་ཁྲོད་ཀྱི་སྐྱེས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲོ་གི་ཡོད་དམ།
وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ
wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).
ཁྱེད་རང་གིས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁྱེད་རང་གི་ཨམ་སྲུ་བྱེད་པར་བསྐྲུན་པའི་བུད་མེད་དེ་ཚོ་བཞག་ཡོད་དམ། ཁྱེད་ཚོ་ཚད་ལས་བརྒལ་བའི་མི་ཡིན།”
قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ
qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).
ཁོས་(ལུཊ་) "ང་ཁྱོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་ལ་དངོས་གནས་སྡང་བ་ཡིན།"
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).
ལུའུ་ཐ་ཡིས་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་ཁྱོད་ཚོས་དེ་མཐོང་བཞིན་པའི་སྐབས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་བཙོག་པ་བྱ་བ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ།
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
ཁྱོད་ཀྱིས་བུད་མེད་ཀྱི་ཚབ་ཏུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྐྱེས་པ་ཚོ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་འཆམ་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་དམ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཚོ་ནི་(བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་མཇུག་འབྲས་)མི་ཤེས་པའི་མི་རིགས་ཤིག་ཡིན།
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།)ལུཊ་ཡིས་ཁོང་གི་མི་དམངས་ལ་"ཁྱེད་ཚོས་དངོས་གནས་ཁྱེད་ཚོའི་སྔོན་གྱི་མི་དམངས་ནང་ནས་སུས་ཀྱང་བྱེད་མ་མྱོང་བའི་བྱ་སྤྱོད་ཧ་ཅང་རྩུབ་པོ་ཞིག་(མཚན་མཐུན་དགའ་གྲོགས་)བྱས་ཡོད།"
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
ཁྱོད་ཚོ་མི་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་སོང་ནས་མགོ་སྐོར་གཏོང་བ་དང་ཁྱོད་ཚོའི་འདུ་ཁང་དུ་ངན་པ་བྱེད་པ་དེ་འོས་འཚམ་ཡིན་ནམ།” དེར་བརྟེན་ཁོང་གི་མི་དམངས་ཀྱི་ལན་དེ་གཞན་ཞིག་མ་རེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་དྲང་བདེན་གྱི་གྲས་ཤིག་ཡིན་ན། ང་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཉེས་ཆད་འཁྱེར་ཤོག
وَلَقَدْ رَاوَدُوْهُ عَنْ ضَيْفِهٖ فَطَمَسْنَآ اَعْيُنَهُمْ فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ
wa laqad rāwadūhu ‘an ḍaifihī fa ṭamasnā a‘yunahum fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་མིག་བཙུམ་ནས་ངའི་ཉེས་ཆད་དང་ཉེན་བརྡ་དེ་ཚོ་མྱོང་ཚོར་བྱེད་རོགས།
وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ
wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).
དེ་ནས་ཕ་རོའོ་དང་ཁོང་གི་སྔོན་དུ་ཡོང་བའི་མི་རྣམས་དང་།