وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Һәм (Беҙ) Лутты ла (Беҙ ҙә ебәрҙек) үҙ халҡына: «Һеҙгә тиклем (был донъяла) бер кем дә эшләмәгән ерәнес эште ниңә эшләйһегеҙ?»
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Ысынлап та, һин ҡатын-ҡыҙҙарға түгел, ә ир-егеттәргә ҡарата нәфсеңде сығарҙың. Һеҙ, ысынлап та, өҫтөнлөклө халыҡ».
وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ
wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).
Һәм уның халҡы шунда уҡ уның янына килде. Ә улар борон-борондан һәр ваҡыт әшәке эштәр ҡылған. Лут: "Эй, халҡым! Был минең (ер) ҡыҙҙарым, улар һеҙҙең өсөн изгерәк, шуға күрә Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм минең (исемде) ҡунағыма ҡарата хурламағыҙ. Һеҙҙең арала аҡыллы кеше юҡмы?"
قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ
qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).
Улар яуап бирҙе: «Һеҙ беҙҙең ҡыҙҙарығыҙға теләк юҡлығын беләһегеҙ, беҙҙең нимә теләүебеҙҙе беләһегеҙ».
وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ
wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).
Һәм ҡала халҡы шатланып килде (Лүттең өйөнә) (ҡунаҡтың килеүе арҡаһында).
قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ
qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).
Ул (Луты) әйтте: «Ысынлап та, улар минең ҡунаҡтарым, шуға күрә мине оятҡа ҡалдырмағыҙ!
وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ
wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).
Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм мине кәмһетмәгеҙ».
قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).
(Улар): «Беҙ һеҙҙе кешеләрҙе (һаҡлауҙан) тыйманыҡмы?»
لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).
(Аллаһ): «Һинең йәшеңә ҡарап, улар эскелектә һелкенә», — тине.
وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ
wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).
Беҙ Лутҡа хикмәт һәм ғилем бирҙек һәм уны ерәнес эштәр ҡылған ҡаланан ҡотҡарҙыҡ. Ысынлап та, улар яуыз һәм яуыз кешеләр.
اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).
Ни өсөн һеҙ кешеләр араһында ир-егеттәргә бараһығыҙ (гомосексуаль ҡыланып),
وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ
wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).
ә һеҙ Аллаһы Тәғәлә үҙегеҙгә ҡатындар итеп яратҡан (ҡатындарҙы) ҡалдыраһығыҙмы? Һеҙ (булып) сиктән сығып киткән кешеләр».
قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ
qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).
Ул (Лут): «Мин һинең эштәреңде бик нәфрәт итәм», — тигән.
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).
Лутты ла үҙ халҡына әйтте: «Ни өсөн һеҙ уны күреп кенә ерәнес эш ҡылаһығыҙ?»
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
Ниңә ҡатындар урынына ирҙәргә нәфсе өсөн яҡынлашаһың? Ысынлап та, һеҙ (ҡылған эштәрегеҙҙең эҙемтәләрен) белмәгән халыҡ.
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Һәм (хәтерләйһегеҙме) Лут үҙ халҡына: «Һеҙ, ысынлап та, һеҙҙән элек ҡәүемдән бер кем дә эшләмәгән бик әшәке эш ҡылдығыҙ», — тигән.
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Йыйылыш урындарығыҙҙа ирҙәргә барыу, алдашыу, яуызлыҡ ҡылыу һеҙгә яраймы?» Шуға күрә уның халҡының яуабы: «Әгәр ҙә һин тәҡүәлеләрҙән булһаң, беҙгә Аллаһтың язаһын килтер!»
وَلَقَدْ رَاوَدُوْهُ عَنْ ضَيْفِهٖ فَطَمَسْنَآ اَعْيُنَهُمْ فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ
wa laqad rāwadūhu ‘an ḍaifihī fa ṭamasnā a‘yunahum fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).
Һәм, ысынлап та, улар уны ҡунаҡтарын (үҙҙәренә тапшырырға) күндерҙеләр, һуңынан Беҙ уларҙың күҙҙәрен һуҡыр иттек, шуға күрә Минең язамды һәм Минең киҫәтеүемде һиҙегеҙ!
وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ
wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).
Шунан һуң Фирғәүен һәм унан алда килгән халыҡ һәм ҙур хата арҡаһында баш түбән әйләндерелгән ер килде.