فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۗ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
fa quṭi‘a dābirul-qaumil-lażīna ẓalamū, wal-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Шулай итеп, залим кешеләр тамырлары белән юк ителделәр. Һәм барлык мактаулар да галәмнәрнең Раббысы Аллаһка булсын.
قُلْ اَرَاَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ بَغْتَةً اَوْ جَهْرَةً هَلْ يُهْلَكُ اِلَّا الْقَوْمُ الظّٰلِمُوْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi bagtatan au jahratan hal yuhlaku illal-qaumuẓ-ẓālimūn(a).
(Мөхәммәд галәйһиссәләм) әйт: "Әгәр сезгә Аллаһның газабы кинәт яки ачыктан-ачык килсә, залимнәрдән башка кемне дә булса юк итәр иде?"
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
Без пәйгамбәрләрне шатландыручы һәм җәһәннәмне җәһәннәм белән куркытучы итеп җибәрдек. Иман китереп төзәлгән кешеләр өчен курку юк һәм алар кайгырмаслар.
وَالَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا يَمَسُّهُمُ الْعَذَابُ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
wal-lażīna każżabū bi'āyātinā yamassuhumul-‘ażābu bimā kānū yafsuqūn(a).
Безнең аятьләребезне ялганга тотучыларга һәрвакыт явызлык (гөнаһ) кылганнары өчен җәза биреләчәк.
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ لِلَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا لِمَنْ اٰمَنَ مِنْهُمْ اَتَعْلَمُوْنَ اَنَّ صٰلِحًا مُّرْسَلٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قَالُوْٓا اِنَّا بِمَآ اُرْسِلَ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ
qālal-mala'ul-lażīnastakbarū min qaumihī lil-lażīnastuḍ‘ifū liman āmana minhum ata‘lamūna anna ṣāliḥam mursalum mir rabbih(ī), qālū innā bimā ursila bihī mu'minūn(a).
Тәкәббер җитәкчеләр зәгыйфь саналган кешеләргә, ягъни үз халкы арасыннан иман китергән кешеләргә: "Сәлахның Раббысыннан килгән пәйгамбәр икәнен беләсезме?" - диделәр. Алар: "Без аның сүзләренә ышанабыз", - диделәр.
قَالَ الَّذِيْنَ اسْتَكْبَرُوْٓا اِنَّا بِالَّذِيْٓ اٰمَنْتُمْ بِهٖ كٰفِرُوْنَ
qālal-lażīnastakbarū innā bil-lażī āmantum bihī kāfirūn(a).
Мактанучылар: "Дөреслектә, без сез ышанганны инкяр итәбез", – диләр.
فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
Соңра алар дөяне суйдылар һәм Раббыларының әмеренә каршы тәкәбберләнделәр һәм әйттеләр: "Ий Салих! Әгәр син чын булсаң, безгә куркытуыңны расла", – дип.
قَالُوْا يٰصٰلِحُ قَدْ كُنْتَ فِيْنَا مَرْجُوًّا قَبْلَ هٰذَآ اَتَنْهٰىنَآ اَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا وَاِنَّنَا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
qālū yā ṣāliḥu qad kunta fīnā marjuwwan qabla hāżā atanhānā an na‘buda mā ya‘budu ābā'unā wa innanā lafī syakkim mimmā tad‘ūnā ilaihi murīb(in).
Алар (Сәмуд) әйттеләр: "Ий Салих! Син безнең арабызда булганчы, син көтелгән кеше идең, ни өчен син безне ата-бабаларыбыз гыйбадәт кылган нәрсәгә гыйбадәт кылудан тыясың? Без, әлбәттә, син чакырган дин турында шиктәбез һәм борчылабыз".
اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).
Сезгә сездән алдагы Нух, Гад, Сәмуд һәм алардан соң килгән кешеләрнең хәбәрләре килмәдеме? Аларны Аллаһтан башка беркем дә белмәде. Аларга ачык дәлилләр белән рәсүлләр килде, ләкин алар (нәфрәттән) авызларын капладылар һәм: "Без сезгә ышанмыйбыз һәм сез безне чакырган нәрсә турында шикләнәбез", - диделәр.
وَلَقَدْ كَذَّبَ اَصْحٰبُ الْحِجْرِ الْمُرْسَلِيْنَۙ
wa laqad każżaba aṣḥābul-ḥijril-mursalīn(a).
Һәм, әлбәттә, Хиҗр мәмләкәте халкы пәйгамбәрләрен ялганладылар,
وَاٰتَيْنٰهُمْ اٰيٰتِنَا فَكَانُوْا عَنْهَا مُعْرِضِيْنَۙ
wa ātaināhum āyātinā fa kānū ‘anhā mu‘riḍīn(a).
Без аларга дәлилләребез белән килдек, ләкин алар һәрвакыт ул могҗизалардан баш тарталар,
كَمَآ اَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِيْنَۙ
kamā anzalnā ‘alal-muqtasimīn(a).
(Без кисәткәнчә), Без (Аллаһ китабында) аеручыларга (җәзаларны) җибәрдек,
كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ الْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżabat ṡamūdul-mursalīn(a).
Сәмуд халкы рәсүлләргә ялган сөйләгәннәр иде.
قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِيْنَ ۙ
qālū innamā anta minal-musaḥḥarīn(a).
Алар әйттеләр: "Тәхкыйк син сихерләнгән кешеләрдән генәсең;
وَثَمُوْدُ وَقَوْمُ لُوْطٍ وَّاَصْحٰبُ لْـَٔيْكَةِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ الْاَحْزَابُ
wa ṡamūdu wa qaumu lūṭiw wa aṣḥābul-aikah(ti), ulā'ikal-aḥzāb(u).
һәм (һәм шулай ук) Сәмуд, Лут һәм Айкә халкы. Болар (рәсүлләргә каршы) берләшкән төркемнәр.
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّاَصْحٰبُ الرَّسِّ وَثَمُوْدُ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa aṣḥābur-rassi wa ṡamūd(u).
Алардан элек Нух кавеме, Кос һәм Сәмуд әһеле (рәсүлләрне) ялганга тоттылар.
كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِالنُّذُرِ
każżabat ṡamūdu bin-nużur(i).
Сәмуд халкы да кисәтүне кире какты.
فَقَالُوْٓا اَبَشَرًا مِّنَّا وَاحِدًا نَّتَّبِعُهٗٓ ۙاِنَّآ اِذًا لَّفِيْ ضَلٰلٍ وَّسُعُرٍ
fa qālū abasyaram minnā wāḥidan nattabi‘uh(ū), innā iżal lafī ḍalāliw wa su‘ur(in).
Алар әйттеләр: "Без ничек арабыздагы (гади) кешегә иярәбез соң? Әлбәттә, без адаштык һәм акылдан яздык."
ءَاُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ اَشِرٌ
a'ulqiyaż-żikru ‘alaihi mim baininā bal huwa każżābun asyir(un).
Бу вәхи аңа безнең арабызда иңдерелдеме? Әлбәттә, ул (Салих) бик ялганчы (һәм тәкәббер).
كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِطَغْوٰىهَآ ۖ
każżabat ṡamūdu biṭagwāhā.
Сәмуд халкы (рәсүлләрен) ялганладылар, чөнки алар (гаделсез чиктән) үтүләре сәбәпле,
فَكَذَّبُوْهُ فَعَقَرُوْهَاۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْۢبِهِمْ فَسَوّٰىهَاۖ
fa każżabūhu fa ‘aqarūhā fa damdama ‘alaihim rabbuhum biżambihim fa sawwāhā.
Алар исә аны ялганга тоттылар һәм бугазладылар, Аллаһ аларны гөнаһлары өчен һәлак итте, аннары аларны җир белән тигезләде.