فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
O kɔ, u ye ɲɔgɔmɛmuso faga, ka bonya la u ka Matigi ka cifɔni kan. O ko: «E Saleh, i ka siranya yira an na, ni tiɲɛ lo, i ye cidenw dɔ ye.»
فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ
fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).
O la, u ye ɲɔgɔmɛ faga, o kɔ, a (Saleh) ko: "Aw bɛɛ ka nisɔndiya aw ka soow kɔnɔ tile saba kɔnɔ. O ye layidu ye min tɛ se ka sɔsɔ."
وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا
wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).
Foyi fana tɛ an bali ka tagamasiɲɛw ci (aw ma) (an ka sebagaya) la, fɔɔ ni o (tagamasiɲɛw) ye ngalon tigɛ mɔgɔ tɛmɛninw fɛ. An ye ɲɔgɔmɛmuso dɔ di Samudi mɔgɔw ma (i n’a fɔ kabako) min tun be se ka ye, nka u ye (ɲɔgɔmɛmuso) tɔɔrɔ. An ma o tagamasiyɛnw ci fɔ ka siranya bila mɔgɔw ra.
فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ
fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).
O kɔ, o k’a faga, o kɔ, o hinara;
فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطٰى فَعَقَرَ
fa nādau ṣāḥibahum fa ta‘āṭā fa ‘aqar(a).
O la, u y’u tericɛ weele, o kɔ, a ye (ɲɔgɔmɛ) minɛ k’a tigɛ.
اِذِ انْۢبَعَثَ اَشْقٰىهَاۖ
iżimba‘aṡa asyqāhā.
tuma min na mɔgɔ min tun ka tɔɔrɔ ka tɛmɛ bɛɛ kan, o wurira;
فَكَذَّبُوْهُ فَعَقَرُوْهَاۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْۢبِهِمْ فَسَوّٰىهَاۖ
fa każżabūhu fa ‘aqarūhā fa damdama ‘alaihim rabbuhum biżambihim fa sawwāhā.
Nka u ye ngalon tigɛ a la k’a faga, o la, Ala y’u halaki u ka jurumuw kosɔn, o kɔ, a y’u halaki (dugukolo kan),