وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
ते अस उसी इसहाक ते याकूब देई दित्ते। उंदे च हर इक गी अस मार्गदर्शन दित्ता ऐ; ते इसदे पैह्ले अस नूह गी, ते उंदे किश वंशज (इब्राहिम) गी, अर्थात दाऊद, सुलेमान, अय्यूब, यूसुफ, मूसा ते हारून गी मार्गदर्शन दित्ता हा। ते इस चाल्ली अस भलाई करने आह्लें गी इनाम दिंदे आं,
وَوَهَبْنَا لَهُمْ مِّنْ رَّحْمَتِنَا وَجَعَلْنَا لَهُمْ لِسَانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ࣖ
wa wahabnā lahum mir raḥmatinā wa ja‘alnā lahum lisāna ṣidqin ‘aliyyā(n).
ते अस इन्हें गी अपनी मेहरबानी कीती ते अस उनेंगी चंगे ते उदात्त शब्द बनाई दित्ते।
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ نَافِلَةً ۗوَكُلًّا جَعَلْنَا صٰلِحِيْنَ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūba nāfilah(tan), wa kullan ja‘alnā ṣāliḥīn(a).
ते अस उसी (इब्राहिम) इसहाक ते याकूब गी दान दे तौर उप्पर दित्ता। ते अस उंदे च हर इक गी धर्मी बनाई दित्ता।
وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ
wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).
ते असीं इन्हां नूं सरदार बणा दित्ता जो साडे हुकम नाल सानू मार्गदर्शन करदे हन ते असीं उन्हां नूं प्रगट कीता कि ओह भलाई करन, नमाज करन ते जकात करन, ते असीं ही इन्हां दी इबादत करन।
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
ते साढ़े सेवकें गी याद करो: अब्राहम, इसहाक ते याकूब जिंदे कोल बड़ी शक्ति ते (उच्च) ज्ञान ऐ।
اِنَّآ اَخْلَصْنٰهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِۚ
innā akhlaṣnāhum bikhāliṣatin żikrad-dār(i).
सचमुच, अस इन्हें गी उच्चे नैतिकता (दान) करियै शुद्ध कीता ऐ, यानी हमेशा (लोकें गी) परलोक दी याद दिलांदे होई।
وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ
wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).
ते सचमुच, साडे पासे ओह बेहतरीन चुने होए लोकें च शामल न।