۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
दरअसल, हमनी के एकरा के रउआ (मुहम्मद) के ओइसहीं प्रकट कइले बानी जा जइसे हमनी के एकरा के नूह आ ओकरा बाद के नबी लोग पर प्रकट कइले बानी जा, आ हमनी के एकरा के (इब्राहीम, इस्माइल, इसहाक, याकूब आ ओह लोग के वंशज पर भी) प्रकट कइले बानी जा; ईसा, अय्यूब, योना, हारून अउर सुलैमान। आ हम भजन के किताब दाऊद के दे दिहनी।
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आ हम ओकरा के इसहाक आ याकूब दे दिहनी। ओहमें से हर एक के हमनी के मार्गदर्शन दिहले बानी जा; आ ओकरा पहिले हमनी के नूह के, आ उनकर कुछ वंशज (इब्राहिम) के, यानी दाऊद, सुलेमान, अय्यूब, यूसुफ, मूसा, आ हारून के मार्गदर्शन देले रहनी जा। आ एह तरह से हमनी के भलाई करे वाला के इनाम देत बानी जा,
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
आ साँचहू, हम नूह के अपना लोग के लगे भेजनी, (उ कहले कि, "सचहूँ हम तोहनी खातिर एगो साफ चेतावनी हईं।
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
सचमुच, हम एगो भरोसेमंद प्रेरित (भेजल) हईं,
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).
आ साँचहू, हमनी के नूह के अपना लोग के लगे भेजनी जा, एहसे उ हजार साल भा ओकरा से कम पचास साल तक ओ लोग के संगे रहले। फेर बड़ा बाढ़ के चपेट में आ गईले, जबकि उ लोग अन्यायी लोग रहले।
وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ
wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).
आ साँचहू, नूह हमनी से प्रार्थना कइले रहले, त साँचहू, हमनी के सबसे बढ़िया हईं जा जे प्रार्थना के अनुमति देत बानी जा।
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
आ साँचहू, हमनी के नूह आ इब्राहीम के भेजनी जा आ हमनी के दुनो के वंशज के भविष्यवक्ता आ किताब (प्रकाशितवाक्य) देनी जा, ओह लोग में अइसन लोग भी रहे जेकरा मार्गदर्शन मिलल रहे आ ओहमें से बहुत लोग दुष्ट रहले।
اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).
सचमुच, हमनी के नूह के उनुका लोग के लगे भेजनी जा (आज्ञा के संगे), "अपना लोग के दर्दनाक सजा आवे से पहिले चेतावनी दे द।"
قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ
qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).
उ (नूह) कहले, "हे हमार लोग! सचमुच हम एगो चेतावनी देवे वाला हईं जे तोहनी के समझावेला।
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ
qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).
उ (नूह) कहले कि, हे हमार प्रभु, हम अपना लोग के दिन-रात पुकारत बानी।