الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
(o ye) minw be Ala ka jɛnɲɔgɔnya tiɲɛ (bɛnkan) sinsinnin kɔ, ani Ala ye min fɔ ko u ka ɲɔgɔn minɛ, u b’o tiɲɛ ani ka tiɲɛni kɛ dugukolo kan. Olugu le bɛ bɔnɛ.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُوْنَ دِمَاۤءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُوْنَ اَنْفُسَكُمْ مِّنْ دِيَارِكُمْ ۖ ثُمَّ اَقْرَرْتُمْ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum lā tasfikūna dimā'akum wa lā tukhrijūna anfusakum min diyārikum ṡumma aqrartum wa antum tasyhadūn(a).
Ani (aw hakili to a la) tuma min na an ye aw ka layidu ta ko: «Aw kana aw joli bɔn (aw ka mɔgɔw faga), aw kana aw yɛrɛ (aw ka jamanadenw) gwɛn ka bɔ aw ka dugu kɔnɔ.» O kɔ, i be dajuru ta ani i be seereya kɛ.
وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ
wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).
Ani (aw hakili to a la) tuma min na aw ka Matigi ye Adama bɔnsɔnw bɔ u wolonugu la, ani Ala ye seereya kɛ u ka hakiliw kama (k’a fɔ) ko: «Ne tɛ aw Matigi ye wa?» U y'a jaabi ko: «Ɔnhɔn (Ele le ye an Matigi ye), an b'o seereya kɛ.» (An y'o kɛ) janko sukununi loon na, aw kana a fɔ ko: «Tiɲɛ na, o wagati la, an tun t'an janto nin koo la.»
وَلَقَدْ عَهِدْنَآ اِلٰٓى اٰدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهٗ عَزْمًا ࣖ
wa laqad ‘ahidnā ilā ādama min qablu fa nasiya wa lam najid lahū ‘azmā(n).
Tiɲɛ na, an tun ye ci di Adama ma ka kɔn, nka a ɲinɛna, an ma ŋaniya barikaman sɔrɔ a la.
اِنَّا عَرَضْنَا الْاَمَانَةَ عَلَى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَالْجِبَالِ فَاَبَيْنَ اَنْ يَّحْمِلْنَهَا وَاَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْاِنْسَانُۗ اِنَّهٗ كَانَ ظَلُوْمًا جَهُوْلًاۙ
innā ‘araḍnal-amānata ‘alas-samāwāti wal-arḍi fa abaina ay yaḥmilnahā wa asyfaqna minhā wa ḥamalahal-insān(u), innahū kāna ẓalūman jahūlā(n).
Tiɲɛ na, an ye cikan dɔ di sankolow ni dugukolow ni kuluw ma; nka bɛɛ tun be sigasiga ka cikan ta ani u tun be hami k’u tɛna a ta (a tun ka gwɛlɛ), o la, adamadenw lo tun be cikan ta. Can lo, adamadenw ye tilenbaliyakow ni nalomanw lo ye kosɔbɛ;
۞ اَلَمْ اَعْهَدْ اِلَيْكُمْ يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اَنْ لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطٰنَۚ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
alam a‘had ilaikum yā banī ādama allā ta‘budusy-syaiṭān(a), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
Adama denw, ani a mamadenw, yala ne m’a fɔ aw ye ko aw kana Setana bato wa? Tiɲɛn na, Sutana ye aw jugu sɔbɛ ye, .