۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
आ 'अद'क लोक सभ केँ (हम पठौलियैक) हुद, ओकर भाइ। ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह केर इबादत करू! अहाँ सभक लेल हुनका छोड़ि कोनो देवता (इबादत) नहि अछि। तखन अहाँ सभ अल्लाह सँ किएक नहि डरैत छी?"
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).
हुनक लोकक काफिरक नेता सभ कहलनि, "सत्ते, हम सभ अहाँ केँ पूर्णतः पागल मानैत छी आ हमरा सभ केँ लगैत अछि जे अहाँ झूठ बाज' बला लोक मे सँ छी।"
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
ओ (हुद) उत्तर देलथिन, "हे हमर लोक! एहन नहि जे हम पागल छी, बल्कि हम सब लोकक प्रभुक दूत छी।"
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ
uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).
हम अहाँ सब के अपन प्रभु के संदेश दैत छी आ अहाँ के भरोसेमंद सलाह दैत छी।
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
आ की अहाँ सभ आश्चर्यचकित छी जे अहाँ सभक बीच सँ एकटा आदमीक माध्यमे अहाँ सभक प्रभुक दिस सँ एकटा स्मरण आबि गेल अछि, जे अहाँ सभ केँ चेताबय? मोन राखू जखन ओ अहाँ सभ केँ नूहक लोकक बाद उत्तराधिकारी बनौलनि, आ ओ अहाँ सभ केँ ताकत आ कद मे बेसी पसिन केलनि। त अल्लाह के एहसान याद राखब ताकि अहाँ सफल भ सकब।
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
ओ सब कहलक, "की अहाँ हमरा सभ लग असगर अल्लाह केर इबादत करय लेल आयल छी आ हमरा सभक पूर्वज जे पूजा करैत छलाह से छोड़ि देलहुँ? तेँ हमरा सभ केँ अपन धमकी साबित करू, जँ अहाँ सच्चा छी!"
قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
ओ (हुद) जवाब देलनि, "सत्ते, भगवान सँ घृणा आ क्रोध अहाँ पर आबि जायत। की अहाँ हमरा संग ओहि नाम (मूर्ति) पर बहस करय चाहैत छी जे अहाँ आ अहाँक पूर्वज स्वयं बनौने छी, भले अल्लाह ओहि लेल जानकारी नहि देने होथि? जँ से अछि त' प्रतीक्षा करू! सचमुच, हमहूँ अहाँक संग छी ओहि मे सँ जे प्रतीक्षा क' रहल छथि।"
فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ
fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).
तेँ हम हुनका (हुद) आ हुनका संग रहनिहार केँ अपन दया सँ बचा लेलहुँ आ जे हमर निशानी केँ झूठ बजबैत छल, हुनका सभक जड़ि धरि नष्ट क’ देलहुँ। ओ सभ आस्तिक नहि छथि।
وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).
आ 'अद'क लोक सभ केँ (हम पठौलियैक) अपन भाय हुद। ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह केर आराधना करू, हुनका छोड़ि अहाँ सभक लेल कोनो देवता नहि छथि। (एतेक समय) अहाँ सभ मात्र बात बना लेने छी।"
يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).
हे हमर लोक! हम अहाँ स एहि (हमर फोन) क मुआवजा नहि मांगैत छी। हमर इनाम मात्र अल्लाह स अछि जे हमरा बनौलनि। अहाँ नहि बुझैत छी?”
وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ
wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).
आ (हुद कहलनि), "हे हमर लोक! अपन प्रभु सँ क्षमा माँगू आ तखन हुनका सँ पश्चाताप करू, निश्चित रूप सँ ओ बहुत भारी बरखा करताह, ओ अहाँक शक्ति मे शक्ति जोड़ताह, आ पापी नहि बनब।"
قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).
ओ सभ (अदक लोक) कहलथिन, "हे हुद! अहाँ हमरा सभक लेल कोनो स्पष्ट प्रमाण नहि अनलहुँ, आ हम सभ अहाँक बातक कारणेँ अपन मूर्ति सभ केँ नहि छोड़ब, आ ने अहाँक विश्वास करब।"
اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
हम सभ मात्र एतबे कहैत छी जे हमर किछु मूर्ति अहाँ सभ केँ पागलपन सँ पीड़ित केलक अछि।” ओ (हुद) कहलनि जे, सचमुच हम अल्लाह के गवाही दैत छी आ गवाही दैत छी जे हम ओहि चीज स मुक्त छी जे अहाँ हुनका संग संगत करैत छी।
مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ
min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).
तेँ दोसर सभक संग हमरा संग अपन सभटा छल-प्रपंच करू आ आब देरी नहि करू।
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
सचमुच हम अपन भरोसा अल्लाह, हमर प्रभु आ अहाँक प्रभु पर रखने छी। एकोटा चलैत प्राणी के जीवन नै छै मुदा ओ छै जे फोरलॉक पकड़ै छै (ओकरा पर राज करै छै)। सचमुच, हमर प्रभु सोझ (न्याय्य) मार्ग पर छथि।
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ
fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).
तेँ जँ अहाँ सभ मुँह घुमा लैत छी तँ सत्ते हम अहाँ सभ केँ ई बात पहुँचा देलहुँ जे अहाँ सभक प्रति एकटा प्रेरितक रूप मे हमर कर्तव्य अछि। आ हमर प्रभु अहाँक स्थान पर दोसर लोक राखि देताह, जखन कि अहाँ हुनका लेल कनिको नुकसान नहि पहुँचा सकैत छी । सचमुच हमर प्रभु सब वस्तुक पोषण करयवला छथि |"
فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ
fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
तखन हम हुनका सभ लग पठौलियनि, अपना मे सँ एकटा रसूलुल्लाह (जे कहलनि) "अल्लाह केर इबादत करू! हुनका छोड़ि अहाँ सभक लेल कोनो देवता (इबादतक योग्य) नहि छथि। तखन अहाँ सभ (हुनका) सँ किएक नहि डरैत छी?"
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).
जखन हुनका लोकनिक भाय हुद हुनका सभ केँ कहलथिन, “अहाँ सभ धर्मात्मा किएक नहि छी?
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
सत्ते, हम अहाँ सभक पास एकटा भरोसेमंद प्रेरित (भेजल गेल) छी,
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
तेँ अल्लाह सँ डरू आ हमर बात मानू।
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
आ हम अहाँसँ एहि आमंत्रणक कोनो इनाम नहि माँगैत छी; हमर इनाम मात्र लोकक प्रभु सँ अछि।
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
त अल्लाह स डरू आ हमर बात मानू,
وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ
wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).
आ ओहि प्रति समर्पित रहू जे अहाँ केँ जे किछु जनैत छी से देने छथि।
اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ
innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
सचमुच, हमरा डर अछि जे महान दिन अहाँ पर दण्ड आबि जायत।"
۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
आरू याद करऽ (हुद), अद केरऽ भाई, जब॑ हुनी अपनऽ लोगऽ क॑ टीला के बारे म॑ चेताबै छेलै, आरू सचमुच, हुनका स॑ पहल॑ आरू हुनका बाद चेतावनी दै वाला सब गुजरी गेलऽ छेलै (कहतें हुअ॑): "अल्लाह के अलावा ककरो पूजा नै करऽ, नै त॑ हमरा डर छै कि तोरा कोनो बड़ऽ दिन म॑ सजा मिलतै।"
قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
ओ (हुद) कहलनि, "वास्तव मे (ओहि बातक) ज्ञान केवल अल्लाह केर अछि आ हम (केवल) अहाँ सभ केँ ओहि बात केँ पहुँचाबैत छी जे हमरा पर उतारल गेल छल, मुदा हम देखैत छी जे अहाँ सभ एकटा एहन लोक छी जे मूर्खतापूर्ण काज करैत अछि।"